به گزارش دویچه وله، این پیامی است که گروه موسیقی چارتار در کانال رسمی تلگرام و فیس‌بوک خود منتشر کرد؛ پس از آنکه عکس‌های زنان تماشاچی در کنسرت کانادای این گروه با حجاب در همین کانال منتشر شد و مشخص شد که شرط چارتار برای گرفتن عکس یادگاری با زنان، داشتن روسری بوده و خودشان هم بین زنان روسری پخش کرده‌اند.
یکی از زنانی که در کنسرت این گروه در شهر کلگری کانادا با آرمان گرشاسبی، خواننده چارتار، عکسی به یادگار گرفته و در صفحه اینستاگرامش منتشر کرده، در کامنت‌ها مورد پرسش قرار گرفته که چرا با وجود بی‌اعتقادی به حجاب روسری به سر دارد و او پاسخ داده که ‌"گروه چارتار اگر با خانم‌های بی‌حجاب عکس داشته باشد، در ایران دچار مشکل می‌شود" و در ادامه نیز تأکید کرده، روسری را خود اعضای گروه چارتار آورده بودند.

کامنت‌های اعتراضی که در پایین این عکس‌ها منتشر شده بود تقریبا همه پاک شده‌اند. یکی از مخاطبان چارتار پس از انتشار این پیام در فیس‌بوک نوشته است: «این توضیح رو می‌توانستید در صفحه اینستاگرامتان در پاسخ به کامنت مودبانه من و دیگر دوستان بدید به جای اینکه کامنت‌هایمان را پاک کنید و خودمان را هم بلاک! این روش حذف مخاطبانی که اتفاقا طرفدارتان هم هستند و تنها نقد و پرسش دارند نه متمدنانه هست و نه محترمانه!»
کاربر دیگری هم نوشته است: «پست من هم پاک شده. بنده پیشنهاد دادم که عذرخواهی کنید برای روسری دادن به دست خانم‌ها به جای زدن قید عکس یادگاری نه دروغ پراکنی و انداختن تقصیر به گردن خود مردم. هیهات!»

"ادعایی بی‌اساس"
چارتار خود را در سایتش این گونه معرفی کرده است: گروه موسیقی چارتار در سال ۱۳۹۰ توسط آئین احمدی فر، آرش فتحی، آرمان گرشاسبی و احسان حائری تشکیل شد. موسیقی چارتار ترکیبی است از حال و هوای موسیقی ایرانی و کلاسیک؛ کلامی خوش‌آهنگ و پرداختی مدرن.

گروه چارتار یکی از گروه‌های پرطرفدار موسیقی در ایران است و در بسیاری از شهرهای ایران کنسرت اجرا کرده است. تور کانادا و اروپای این گروه امسال برای اولین بار برگزار شده است.

دلیلی که این گروه برای سر کردن روسری به منظور گرفتن عکس یادگاری ذکر کرده، در هیچیک از کنسرت‌های گروه‌ها و خوانندگان ایرانی در خارج از ایران تا کنون سابقه نداشته است.

سالار عقیلی خواننده موسیقی سنتی حتی در یکی از کنسرت‌های اروپایی‌اش به تلویزیون "من و تو" رفت و با آنها مصاحبه هم کرد و در بازگشت به ایران مشکلی جدی برایش پیش نیامد. بنابراین به نظر می‌رسد نگرانی یا ترس چارتار برای گرفتن عکس یادگاری با زنان بی‌حجاب کاملا بی‌مورد بوده است.
سایت تابناک در داخل ایران نیز گزارشی در این باره نوشته و ادعای چارتار را مبنی بر اینکه گرفتن عکس یادگاری با زنان بی‌حجاب می‌تواند مشکل‌آفرین باشد، ادعایی نادرست دانسته است.

نویسنده تابناک در این باره نوشته است: «هرچند حجاب، ضرورتِ ارزشمند اسلامی است، در چارچوب قانون، تنها اشخاص ایرانی و غیرایرانی که در مرزهای کشورمان وارد می‌شوند، مکلف به رعایت حجاب اسلامی هستند و ساکنان سایر نقاط این کره خاکی منطقاً در قوانین کشورمان نمی‌گنجند. بدین جهت حتی وقتی مقامات سیاسی ارشد کشورمان به سایر کشورها سفر می‌کنند و ایرانی‌ها یا غیرایرانی‌های فاقد حجاب درخواست دیدار یا عکس یادگاری با آنها می‌کنند، این مقامات همراهی می‌کنند.»

"ایمانی که در حلقه هندسه اندام جمهوری اسلامی است"
این اقدام چارتار در شبکه‌های اجتماعی بازتاب وسیعی داشته است. کاربری در صفحه اینستاگرام این گروه با اشاره به یکی از ترانه‌هایشان که می‌گوید: "ایمان من درحلقه هندسه اندام توست" نوشته: ایمان شما در حلقه هندسه اندام جمهوری اسلامی است.

سامان رسول‌پور روزنامه‌نگار مقیم اروپا نیز در صفحه فیس‌بوکش در این باره نوشت: «در داخل ایران، زنان در حال مبارزه برای کم‌رنگ گردن حجاب اجباری و حذف تدریجی آن هستند و روزانه هزینه آن را هم پرداخت می‌کنند. اما در چنین حالتی، گروهی مثل چارتار در جهت معکوس گام برمی‌دارد. حجاب اجباری را عملا صادر می‌کند و انسان‌هایی را که از آزادی پوشش در غرب برخوردارند، تشویق به پذیرش حجاب اجباری می کند. این اکت نه تنها زن‌ستیزانه است، بلکه حتی بی طرفانه هم نیست.»

سامان رسول‌پور در پایان پست طولانی فیس‌بوکش نوشته: «تو اگر به هردلیلی نمی‌توانی به آزادی پوششِ هوادارانت و به حق قانونی آنها (در غرب) احترام بگذاری، اساسا چرا در غرب کنسرت می‌دهی؟ براساس کدام مبانی حقوقی و اخلاقی و قانونی تو حق داری که از "موهبت کنسرت گذاشتن آزادانه" در غرب برخوردار باشی اما همزمان، قانون زن ستیزانه کشورت را با خودت ببری و انتظار داشته باشی، آن را به اجرا دربیاوری؟»

موسیقی چارتار از نوع موسیقی‌ای است که به عنوان موسیقی اعتراض در ایران شناخته می‌شود؛ فرمی از اعتراض نرم به محدودیت‌های سیاسی و اجتماعی در ایران. نام این گروه اما حالا با کاری که کرده احتمالا از فهرست موسیقی اعتراضی ایران لااقل از سوی برخی مخاطبان در خواهد آمد.