«محمدحسین تاجیک» متولد ۲۷ شهریورماه ۱۳۶۰، که از دانشجویان نخبه‌ی ایران در رشته‌ی فیزیک بود، در ساعت ۱۵ بعد از ظهر روز سه شنبه ۱۵ تیرماه ۱۳۹۵ با حضور پدرش و یکی از کارکنان حفاظت اطلاعات وزارت اطلاعات در منزل خود واقع در شرق تهران به قتل رسیده است.

«منابع خبری»، از همان نخستین ساعات قتل این پرسنل وزارت اطلاعات، در جریان این قتل قرار گرفتند اما تا این تاریخ برای اطمینان از صحت آن و به دست آوردن اطلاعات بیشتر از اطلاع‌رسانی عمومی خودداری کردند.

«محمد تاجیک» (پدر مقتول) با نام مستعار امنیتی (حاج ولی)، از پرسنل قدیمی وزارت اطلاعات است که در زمان وقوع قتل‌های زنجیره‌ای روشنفکران و منتقدین جمهوری اسلامی در دهه‌ی ۷۰ شمسی، نقش عمده‌ای را در انجام این قتل‌ها بر عهده داشت. وی پس از مدتی توسط وزارت اطلاعات دولت سیدمحمد خاتمی اخراج و در دولت احمدی‌نژاد به محل کار خود بازگردانده شد.

وی در زمان قتل فرزندش، در منزل او حضور داشته و مقتول طی تماس با «منبع خبری» اعلام کرده که: پدرم به همراه یکی از کارکنان «حفا واجا» در حال ورود به منزل است و پس از خروج وی تماس مجدد برقرار خواهد شد، اما «محمدحسین تاجیک» یک‌ساعت پس از ورود پدرخود و همکار سابقش به قتل رسیده است.

شیوه‌ی قتل این پرسنل فنی وزارت اطلاعات مشخص نیست، اما منابع خبری از خون‌ریزی وی به هنگام شستشو در غسال‌خانه‌ی بهشت زهرای تهران و پلاستیک‌های دور جسد وی (برای عدم خون‌ریزی بر کفن) و هم‌چنین عدم کالبد شکافی توسط پزشکی قانونی، با فشار وزارت اطلاعات خبر داده‌اند.

«محمدحسین تاجیک» برادرزاده‌ی نصرت‌الله تاجیک است که مدتی به اتهام تهیه‌ی «دوربین‌های دید در شب» در زمان تحریم‌های سنگین، در بریتانیا بازداشت بوده است.

«محمدحسین تاجیک» که دریافت کننده‌ی مدال نقره‌ی المپیاد ریاضی دانش‌آموزی بود توسط پدر خود وارد وزارت اطلاعات شد و تا فروردین ۱۳۹۲ با «اداره فنی معاونت امنیت واجا»، «زعیم»، «اداره‌ی سیاسی قرارگاه ثارالله سپاه»، «معاونت فنی واجا»، «جانشین ریاست و معاون عملیات قرارگاه خیبر)»، نقسا (نیروی قدس سپاه پاسداران)» و... همکاری داشته است. وی در مردادماه ۱۳۹۲ با حکم معاونت عملیات وزارت اطلاعات به اتهام جاسوسی بازداشت و به بازداشتگاه مخفی هجرت متعلق به وزارت اطلاعات منتقل شد. پس از آن در شهریورماه به زیر زمین بند ۲۰۹ انتقال یافت و تحت شکنجه‌‌های وحشیانه توسط معاونت ضد جاسوسی وزارت اطلاعات (معاونت ضد) قرار گرفت.

یک «منبع آگاه خبری» می‌گوید که ماموران وزارت اطلاعات برای اخذ اعتراف از وی، اقدام به «ریختن آب جوش بر آلت تناسلی» او کرده بودند و وی را به مدت شش ماه در داخل قبری (داخل بند ۲۰۹) قرار داده بودند که بالای سر وی پرژکتور روشن بوده تا بدین طریق از او اعتراف‌گیری کنند.

«تاجیک» در نهایت پس از انتقال به چندین بازداشتگاه و شکنجه‌های شدید، در بهمن‌ماه سال ۹۳ با انتقال به دادسرای مقدس (اوین) با کفالت پدر خود از بازداشت موقت آزاد گردید و پس از آن به بیمارستان‌های سجاد (نیروی انتظامی) و قمر بنی‌هاشم (وزارت اطلاعات) منتقل شد. پس از آزادی، پرونده «محمدحسین تاجیک» به اتهام جاسوسی، برای شعبه‌ی ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست ابوالقاسم صلواتی ارسال گردید.

پرونده‌ی «تاجیک» پیش از قتل، مدت زیادی در «معاونت امنیت» دفتر رهبری قرار داشت و قرار بود وی از این عفو استفاده کند، اما چند روز پیش از قتل، پاسخ این دفتر برای «استفاده از عفو رهبری» منفی اعلام شد و قرار بود وی در ۲۱ تیرماه برای رسیدگی به اتهامات خود در شعبه‌ی ۱۵ دادگاه انقلاب حاضر شود که ۵ روز پیش از آن به قتل رسید.

وی به سه زبان انگلیسی، عربی و عبری تسلط کامل داشت و یکی از نخبگان اطلاعاتی و عملیاتی نیروهای امنیتی محسوب می‌شد. «تاجیک» دوستی صمیمی‌ای نیز با سردار «قاسم سلیمانی» داشته است.