باند حاکم در دستگاه قُدرت رژیم ولایت فقیه پس از روبرو شدن با پاتک سنگین جناح رقیب، اینک به عقب پارو می زند و خواهان پایان یافتن تهاجُم همه جانبه آقای روحانی و دستگاه دولت علیه ابزار قضایی خویش و رییس آن، آقای صادق لاریجانی، است.

پایوران این باند همچون موارد دیگری که زیر فشار رُقبای خود قرار می گیرند، این بار نیز با کاشتن تابلوی "مصالح نظام" و "استفاده دُشمنان" می کوشند حرکت مُهاجمان را به مسیر دیگری که در حقیقت به منافع آنان ختم می شود، مُنحرف سازند.

پناه گرفتن باند آقای خامنه ای پُشت ضربه گیر یاد شده، نشانه روشنی از کارایی تاکتیک تهاجُم نیابتی به باند حاکم از طریق دستگاه قضایی دارد. جناح میانه حُکومت با پرداختن به فساد سازمان یافته جناح رقیب و درخواست شفافیت کارنامه مالی اش، چشم اسفندیار آن را هدف گرفته است.

آقای روحانی در چند هفته اخیر، به گونه پیاپی انگُشت خود را در زخمهای گشوده مانده رقیب فرو برده است. او با تاکید خواهان روشن شدن سرنوشت ۳ میلیارد دُلاری شده که باند حاکم زیر پوشش "دور زدن تحریم" به غارت برده است. آقای روحانی رُسوایی یاد شده را "خیانت در بیت اُلمال" نامیده و بدینوسیله به گونه مُستقیم دولت گُماشته آقای خامنه ای و پُشتیبانان آن در اندرونی را مُتهم به ارتکاب آن نموده است.

وی همچنین در واکُنش به پرونده به جریان افتاده باند رقیب علیه دولت با موضوع "حُقوقهای نُجومی"، در یک گُفتُگوی زنده تلویزیونی، ویژگی نظام مند و فراگیر بودن امتیازهای گزاف مالی در ساختار جمهوری اسلامی را فاش کرد. رییس دولت مُچ "ساده زیستها" را اینگونه گرفت: "مردم بدانند این حُقوقهای نامُتعارف مخصوص قُوه مُجریه نیست. بیشتر از این ۳۰۰ نفر در سایر نهادها و قُوه ها و حتی در نهادهای انقلابی حُضور دارند."

کمی بعد تر آقای روحانی پا را از این نُقطه نیز فراتر گذاشته و با برجسته ساختن رُسوایی حسابهای جُداگانه و میلیاردی قُوه قضاییه، خواهان "روشن شدن حسابهای" آن گردید. او با این حرکت، تمام تدارُکات و تلاشهای تبلیغاتی و قهری باند رقیب برای چیدن آراسته صحنه و خُروج از این تله را به هیچ بدل ساخت.

رییس نگون بخت قُوه قضاییه در واکُنش به این تهاجُم، ناخواسته سند دیگری از مُناسبات حاکم بر بازوی قضایی باند حاکم را ارایه کرد. او برای بیرون کشیدن خود از زیر آتش، بابک زنجانی را به یاری طلبید و از قول او گفت که "میلیاردها تومان به انتخاب ریاست جمهور کُمک کرده است". او همچنین توضیح نداد در صورت جدی بودن اتهامی که علنی کرده، چرا به عُنوان بالاترین مقام قضایی کشور آن را پیگیری نکرده و اینک در تنگنای حسابهایش آن را به یاد می آورد.

در همین حال مُعاونان و همکاران آقای صادق لاریجانی یکی پس از دیگری در برابر دوربین و میکروفون پدیدار می شوند تا موضوع دوباره جان گرفته حسابهای قُوه قضاییه را زیر نور بهتری قرار بدهند. با این همه، دفاع آنها نیز جنس بهتری از دفع شر آقای "آمُلی" ندارد. آنان جُز تکرار ادعای نسیه "شفافیت" و "وجود سند و مدرک"، استدلال دیگری در چنته ندارند. باند آقای خامنه ای با وجود گذشت بیش از دو ماه از افشای حسابهای جُداگانه و خودپرداز اُرگان تحت امر خود، حتی یک سند یا مدرک پیرامون میزان پول در گردش این حسابها، رقم مبالغ واریز شده به آنها و محل خرج شان ارایه نکرده است.

بی تردید آرایش باند آقای خامنه ای در برابر تهاجُم رُقبا به کوشش برای مُدیریت نرم آنها از طریق یادآوری "مصالح نظام"، "دُشمن" و "دعوای خانوادگی" محدود نمی شود. شکل آرایش واقعی آنها را درخواست ۴۶ نماینده مجلس مُلاها برای پیگرد برادر آقای روحانی یا سُخنان حُجت اُلاسلام مُحمد خاتمی در نماز جُمعه مبنی بر لُزوم "رسیدگی با سُرعت قُوه قضاییه به پرونده های فساد و صُدور حُکم" آشکار کرده است. از این زاویه، در شیوه امنیتی – قهری آقای خامنه ای برای "مُدیریت" جناحها و باندها درون "نظام"، تغییری به وجود نیامده است.