براساس گزارش خبرگزاری ایسنا، «آوار مرگ بر قلعه تاریخی فین هرمزدگان سنگینی می کند»

در پی انقلاب این قلعه چون دیگر آثار تاریخی ایرانزمین به حال خود رها شد. در سال 1386 در زلزله ای که آن منطقه را لرزاند اندکی خسارت دید و از آنجایی که هیچ توجه و مرمتی در آن انجام نگرفت به مرور بر وسعت خسارت ها و ویرانی های این قلعه افزوده شد.

قلعه فین اثری با ارزش و دیدنی از دوران صفویه است. این قلعه که تا چند سال پس از انقلاب هم سلامت و پابرجا بود بر روی صخره ای بلند و مشرف به راه های ارتباطی منطقه قرار گرفته است. احتمال داده می شود که از تاسیسات نظامی دوران شاه عباس است. قلعه فین و تپه طبیعی آن فضای بزرگی را در بر می گیرد که بیشترین طول آن 290 متر و بیشترین عرض آن 180 متر است. در هر گوشه ی این قلعه برج هایی وجود دارد که که برای محافظت از قلعه به کار می رفته است.

قلعه فین در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده و جزو میراث تاریخی ایرانیان است.

به نظر می رسد که اگر هر چه زودتر به وضعیت این قلعه رسیدگی نشود، یکی دیگر از آثار تاریخی ایران را از دست خواهیم داد. و این از دست دادن ها در دوران جمهوری اسلامی تازگی ندارد.

خطر تازه ای برای میراث تاریخی بنادر خلیج فارس

حسین توفیقیان، سرپرست هیئت زمین باستان شناسی بنادر تاریخی سیراف و نای بند، پس از بازدید از این بنادر از تخریب و تصرف های غیرقانونی و قانونی در این مناطق و خطری که میراث فرهنگی و تاریخی چندهزارساله ی ابن بنادر را تهدید می کند ابراز تاسف کرده است.

این باستانشناس که به همراه هیات مشترکی از پژوهشگاه میراث فرهنگی، و مرکز ملی اقیانوس شناسی و مرکز تحقیقات ملی فرانسه از این بنادر تاریخی دیدن کرده می گوید: «گسترش روز افزون فازهای جدید پارس جنوبی و شمالی، قیمت زمین را تا حدی بالا برده که بسیاری از اهالی زمین های ساحلی را به قطعات کوچک و بزرگ تقسیم کرده و هر یک با کسب برخی مجوزهای قانونی و یا بصورت غیر قانونی اقدام به محصور کردن این زمین ها کرده و در انتظار خریداران هستند. بدیهی است که بنادر تاریخی سیراف، نای بند و نجیرم که هر یک در بهترین نقطه ساحلی واقع شده اند از این تصرف ها و تخریب های غیر قانونی در امان نمانده و همچون طفلی بی پناه توسط واسطه گران و بنگاه های محلی، دست به دست شده و با قیمت های نجومی در انتظار ورود خریدار هستند»

این بنادر در دوران ساسانیان، به عنوان مراکز بزرگ تجاری، بازارهای ایران را به بازارهای شرق آفریقا، شبه قاره هند و شرق آسیا متصل می کردند و نقش مهمی در ارتباط با اقتصاد، فرهنگ و تمدن ایرانزمین را بر عهده داشته اند. توفیقیان می گوید: « این امانت بعد از پانزده قرن استقامت در برابر شداید روزگار در اختیار ما قرار گرفته است تا ضمن حفاظت و حراست از آنها برای نسل های آینده، به اندازه قطره ای از دریای بیکران دانش دریانوردی، کشتی رانی و تجارت دریایی ایرانیان در خلیج فارس برگرفته و در اشاعه آن کوشا باشیم. اما در عالم واقع چه اتفاقی افتاده است؟ در حوزه مطالعات تاریخی و باستان شناسی خلیج فارس که کار چندانی نکرده ایم. آیا در حفاظت و نگهداری این محوطه های ارزشمند ساحل خلیج فارس موفق بوده ایم؟»

به گفته این باستانشناس، در چند دهه گذشته کشورهای حاشیه خلیج فارس با هزینه میلیون ها دلار و با استفاده از متخصصین خود فروخته اروپایی اقدام به تحریف نام و تاریخ خلیج فارس کرده و هزاران کتاب و مقاله در این خصوص به نگارش در آورده و در سطح بسیار گسترده در تمامی دانشگاهها و مراکز علمی معتبر دنیا منتشر کرده اند . آنها در سالهای اخیر پا را از این هم فراتر گذاشته و قلمرو مطالعات خود را از بیابانها و سواحل جنوبی خلیج فارس به درون آب کشانده و با خرید کشتی های تحقیقاتی پیشرفته وارد مرحله جدیدی از تحریف تاریخ خلیج فارس شده اند.

این باستانشناس خواستار تعیین عرصه و حریم تمامی بنادر تاریخی خلیج فارس و حفظ ونگاهداری از آن ها شده است.

آیا صدای این باستانشناس ایراندوست و علاقمند به میراث فرهنگی به جایی خواهد رسید؟ و یا چون چند دهه گذشته میراث تاریخی و فرهنگی مردمان ایرانزمی، با اطلاع و گاه موافقت مسئولین حکومتی و دولتی زیر دست و پای جماعتی فاسد و سودجو ویران یا نابود خواهد شد؟