بدون اعتنا به تفسیر وحدت طلبانه جناح میانه حُکومت از مراسم تشییع جنازه آقای رفسنجانی، باند حاکم ولایت فقیه به دستور کار خویش بازگشته و حملاتش علیه رقیبان را با شدت و حرارت پیشین از سر گرفته است. آقای حُسین فریدون، برادر حُجت اُلاسلام روحانی، در نوک موج نفس تازه کرده ای از یورش قرار گرفته که باند مزبور به جُنبش درآورده است.

باند ولی فقیه، آقای فریدون را مُتهم به فساد مالی، سوواستفاده از نُفوذ و دریافت رشوه می کند. در همین راستا سپاه پاسداران اقدام به دستگیری یک نوکیسه حُکومتی به نام حاج رسول دانیال زاده کرده است که رسانه های رسمی از او به عُنوان "ابر بدهکار بانکی" نام می برند. محافل وابسته به باند حاکم همچنین مُدعی هستند که وی حامی مالی ستاد انتخاباتی آقای روحانی بوده است.

آنگونه که می نماید، منابع مالی و امکانات انتخاباتی جناح میانه حُکومت یکی از اهداف مرکزی رُقبای آن را تشکیل می دهد؛ امری که در خدمت بی اعتبار سازی و تنگ کردن دایره تحرُک جناح یاد شده در نمایش انتخابات در راه است. تصوُر پذیر است که همگام با نزدیک شدن هنگام نمایش، آقای خامنه ای و همدستانش روی این سوژه نیز به گونه فعال تری مُتمرکز شوند.

پیش از این آیت الله صادق لاریجانی، گُماشته آقای خامنه ای بر منصب ریاست قُوه قضاییه، آقای بابک زنجانی را پُشتیبان مالی ستاد انتخاباتی آقای روحانی مُعرفی کرده بود. روز یکشنبه مُعاون وی، حُجت الاسلام اژه ای، اتهام تازه ای را به میان آورد و از ارتباط "کاملا مشهود" بین آقایان فریدون و دانیال زاده خبر داد؛ اتهامی که به خوبی می تواند پایه ادعاهای بیشتری قرار گیرد.

این تهاجُم شدید را اگرچه نمی تواند غافلگیرانه نامید، اما دُرُست برخلاف انتظاری است که آقای روحانی و دوستان از "وحدت و آشتی" ای می کشیدند که گویا در مراسم مرگ آقای رفسنجانی تجلی یافته بود.

برداشت خوش بینانه جناح میانه حُکومت و زائده های اصلاح طلب آن، ریشه در حُضور "رهبر" در مراسم مزبور و اشک تمساح دُشمنان قسم خورده آقای رفسنجانی بر تابوت او داشت. این در حالی بود که نه اهداف منفعت طلبانه باند حاکم از سوگواری پراگماتیستی و نه حتی نشانه های آشکار ستیزه جویی مانند دستکاری و اعمال زور در تعیین ترکیب شرکت کنندگان و نیز تداوُم مرزبندی "فتنه"گرانه با متوفی حتی در نماز میت نتوانست مانع خوش خیالی آنها نسبت به ژست باند رقیب شود.

پیگرد آقای فریدون و دست درازی دوباره به دانشگاه آزاد ضربه های سختی از روبرو بر کشتی بی ناخُدای جناح میانه است که ساحل عافیت "آشتی" را برای آن هر چه دور تر جلوه گر می سازد.