شهناز اکملی، مادر شجاع زنده یاد مصطفی کریم بیگی روز چهارشنبه ۶ بهمن توسط ماموران رژیم از خانه اش ربوده شد و تا کنون هیچ اطلاعی از علت دستگیری و محل بازداشت او به خانواده او داده نشده است.

زنده یاد مصطفی کریم بیگی روز ۶ دی ماه سال ۱۳۸۸ در اعتراضهای مسالمت آمیز خیابانی توسط گلوله مزدوران جمهوری اسلامی به شهادت رسید. حکومت که حتا از اجساد شهدای قیام در هراس بود از دادن پیکر آنان به خانواده های شان و یا به خاک سپردن در قبرستان محل زندگی آنان جلوگیری کرد. مصطفی را مانند بقیه جان دادگان قیامهای خبابانی، شبانه و مخفیانه دور از تهران و در شهریار کرج دفن کردند.

مادر رنجدیده، شهناز اکملی، از اعضای جمع مادران است که با خانواده های اعدام شدگان و زندانیان سیاسی ارتباط داشت و با آنها همبستگی داشت. وی در رساندن صدای آرش صادقی به بیرون و دفاع از وی فعالانه شرکت داشت. دستگیری وی، بعد از دستگیری گلرخ ایرانی و اعتصاب غذای مجدد آرش صادقی، برای تهدید و خاموش کردن صدای او و قطع این ارتباط است. این صدا و پژواک مقاومت زندانیان سیاسی با ربودن شهناز اکملی قطع نخواهد شد. بیچاره شب پرستان که تحمل مادرانی با دستهای خالی و البته انگیزه قوی برای دادخواهی فرزندان شان را ندارند. مادرانی که گرد هم می آیند و دردهای مشترک شان را با هم تقسیم می کنند.

در روز سه شنبه ۱۳ آبان ۹۳، شهناز اکملی در پنجمین سالگرد شهادت فرزندش نوشت: «پنج سال بعد ۸۸، من همچنان زنده ام و صدای پسرم، این صدا نمی میرد. خاموش نمی شود و من تمرین می کنم مقابل ظلم ایستادن را از پسرم مصطفی».

رژیم ظلم و ستم به مادرانی که عزیز ترین بخش زندگی شان را از دست داده اند، فشار می آورد، تا آنها علیه سکوت، فراموشی و برای دادخواهی تلاش نکنند. خواست آنها خواست مردم و همه مدافعان حقوق بشر در جهان است. همراه با همه مدافعان حقوق بشر و مادران داغدیده دستگیری شهناز اکملی را محکوم کرده و خواستار آزادی بلادرنگ این مادر رنجدیده هستیم.