مجلس دهُم مُلاها نیز در قامت آقای قالیباف، مُرتضوی "هدیه" پرداز خویش را یافته است. نمایندگان این مجلس با تحقیق از فساد در شهرداری مُخالفت کرده اند، تصمیمی که به گُفته مُوافقان طرح، مدیون "لابی گری سنگین" و "واکُنشهای نامُتعارف" مقامهای شهرداری در مجلس است.

دریافت اینکه در چارچوب "فساد سیستمی" رژیم ولایت فقیه، عبارات مُبهم یاد شده بیان کننده چه واقعیتی است، چندان دُشوار نمی نماید. با این همه، پیشینه مجلس فرمایشی در دوره های مُختلف در پهنه خدمات قانونی با حق اُلزحمه نیز در برگیرنده راهنماییهای مُفیدی در این زمینه است.

مشهورترین پرونده کسب و کار "نامُتعارف" مجلس، با نام آقای سعید مُرتضوی، دژخیم محبوب آقای خامنه ای، گره خورده است. در جریان جدال جناحهای حُکومتی فاش گردید که دستکم ۳۷ نفر از نمایندگان مجلس از وی رشوه گرفته اند. آقای مُرتضوی، خود این تعداد را ۱۵۰ نفر عُنوان کرد. رشوه بگیران وظیفه داشتند چرخهای غارت تامین اجتماعی را روغنکاری قانونی کرده و همزمان، پرونده دادستان پیشین در جنایت کهریزک را تیمار کنند. هیچیک از ۱۵۰ نماینده مُتهم مورد بازخواست قرار نگرفت و لیست ۳۷ "هدیه" بگیر نیز از سوی مجلس "مخدوش" و غیرقابل رسیدگی اعلام گردید.

سمت دیگر مُعادله رشوه گیر و رشوه پرداز، آقای قالیباف، شهردار تهران، است؛ فردی که به تازگی با رُسوایی "املاک نُجومی"، متُد خود برای به جریان انداختن سودمند اُمور زیرزمینی را به نمایش همگانی گذاشت. از جُمله اتهاماتی که در این پرونده مُتوجه وی گردید، تقسیم پول و املاک بین ده ها تن از مُدیران شهرداری و اعضای شورای شهر بود. از این رو، بدیهی می نمود که نمایندگان مجلس نیز از گُشاده دستی مُدیر نظامی و امنیتی سهمی برده باشند.

این گمانه را انتشار جُزییات بیشتری از مهرورزی "خودی"ها به یکدیگر تایید کرد. در میانه مهر ماه فاش گردید که گردانندگان حُجره شهرداری، بین شُمار نامعلومی از نمایندگان، "کارت هدیه پانصد هزار تومانی" پخش کرده اند. اما این هنوز نمی توانست پایان کوششهای آقای قالیباف و پیمانکاران او در سپاه پاسداران در جهت بایگانی پرونده گشوده شده تحقیق از گاو شیر ده شان باشد.

اینک و همزمان با جارو شدن فساد شهرداری زیر فرش مجلس، به تدریج چگونگی شکل گیری این تحول نیز از درز جیب نمایندگان بیرون می زند. آنگونه که آقای محمود صادقی، نماینده مُدافع دولت، می گوید، واگذاری تراکُم ۱۰ میلیارد تومانی به برادر یکی اعضای کُمیسیون پیگیری کننده پرونده، یکی از راهگُشاییهای مُشترک مجلس و شهرداری بوده است. مورد دیگر را آقای قاسم میرزایی نیکو، عُضو فراکسیون رقیب در مجلس، فاش کرده است. او از "اعزام شُماری از نمایندگان به سفر زیارتی از سوی شهرداری تهران" خبر داده است.

زیر "خیمه نظام"، فساد بدون تغییر به حیات جاودان خویش ادامه می دهد و فقط چهره بیرونی آن است که تغییر پیدا می کند. آقای مُرتضوی جای خود را به آقای قالیباف داده است، پادوهای رییس شهرداری جای پادوهای رییس تامین اجتماعی را گرفته اند و نمایندگان دوره دهُم مجلس، بر کُرسی سودآور نمایندگان دوره نُهُم نشسته اند.

اینان دست در دست، شاهد تازه ای از استقلال فساد حُکومتی ارایه کرده اند؛ ساختار مُستقل و ولایت مداری که جنبه های گوناگون حیات سیاسی و اقتصادی "نظام" را رهبری و هدایت می کند. این هیولای مُنحط را وُکلا و مُدیران نیستند که تولید می کنند، بلکه اوست که وکیل و مُدیر تولید می کند. بدین سبب، چیرگی بر آن نیز با به زیر کشیدن این مقام و آن مُدیر مُمکن نیست، "نظام" را با هیولایی که بر دوش می کشد، باید به زیر کشید.