کاسبی دستفروش‌ها در خیابان، غیر‌قانونی است اما آیا مأمورهای شهرداری تا حد ضرب‌وشتم، اجازه برقراری قانون را دارند؟ این سؤالی است که خود دستفروش‌ها هم می‌پرسند اما با زبان خودشان. بهمن که یکی از آنهاست و سرش حین درگیری با مأمورها به جایی خورده و راهی بیمارستان شده، با لهجه غلیظ کردی می‌گوید: «به چه حقی ما را زدند؟ ما در این بیکاری و بدبختی می‌خواهیم پول ببریم سر سفره زن و بچه‌مان. از ایلام کوبیده‌ام، آمده‌ام که بعد از ماه‌ها از شرمندگی زن و بچه‌ام دربیایم و حداقل کامشان در عید شیرین باشد. آن‌وقت مأمورها من را می‌زنند. به چه حقی، دست روی من بلند کردند؟ اگر من شکایت کنم، کسی از من حمایت می‌کند؟»

سرش بخیه خورده اما می‌خواهد به خیابان برگردد. می‌گوید: «۱۲۰ هزار تومان پول بیمارستان شده؛ با این پول می‌توانستم یک چیزی برای دخترهایم بخرم. به‌خدا ما اینجا یک وعده غذای درست‌وحسابی نمی‌خوریم؛ شب‌ها توی کارگاه می‌خوابیم تا هرچقدر می‌توانیم، پس‌انداز کنیم؛ آن‌وقت شهرداری از ما پنج میلیون پول می‌خواهد. ما با این پول، ۱۰ ماه زندگی می‌کنیم. از کجا بیاوریم بدهیم به شهرداری.»

او ادامه می‌دهد: «دو سال است که بیکارم؛ خیلی از همشهری‌هایم هم بیکار هستند. مگر ما بدمان می‌آید در شهر خودمان کار کنیم و این‌همه راه نیاییم تا تهران اما چه‌کار کنیم. کسی که برای ما کاری نمی‌کند وقتی هم که شب عید، فرصتی پیش می‌آید که یک چیزی در بیاوریم و چند ماه بخوریم، مأمورها این بلا را سرمان می‌آورند.»