آقای خامنه ای با همان زبانی که سال جدید را نیز چون سالهای پُر محنت گذشته "اقتصاد مُقاومتی" نامید و به زیردستانش فرمان "تمرکُز و برنامه ریزی" بر آن را داد، به سوز و گُداز از "تلخکامی مردُم و به ویژه طبقه ضعیف"، یعنی قُربانیان بی واسطه پیامدها و نتایج آن پرداخت.

ابراز دلسوزی او برای مردُمی که "اقتصاد مُقاومتی" هر سال زندگی را به کام شان تلخ تر از سال پیش می کند، در حقیقت وهن آنهاست. کارورزان شرافتمندی که "نظام" جیب و سُفره شان را خالی کرده، بیکاران و کاذب کارهای به حاشیه زندگی رانده شده، به دلسوزی آقای خامنه ای نیاز ندارند؛ آنها از او و "نظام" اش حق خود برای داشتن زندگی انسانی و سعادتمندانه را طلب می کنند.

آقای خامنه ای اما ایام نوروزی را هم برای فرار از این مُطالبه و پوزخند زدن به آن از دست نمی دهد و می گوید: "فاصله زیادی میان کارهای انجام شده با انتظارات مردُم و رهبری وجود دارد."

او که سر رشته همه اُمور را در دست دارد و از تعیین سوژه فیلم و تیاتر تا تصمیم گیری در باره مقدار "سو"ی سانتریفیوژها و تلاوت شُمارش معکوس برای آزمایش موشکی در همه پهنه ها و حتی در جُزییات دخالت مُستقیم دارد، خود را در یک پله با مردُم بی حُقوق قرار داده و وانمود می کند که "انتظارات" یکسانی با آنها دارد که مُتاسفانه برآورده نشده است.

این در حالی است که راهکار حُکومت او برای بیرون کشیدن هزینه ماجراجوییها، نابخردی و ناکارایی اش از جیب و دهان مردُم به خوبی پیش می رود و پروژه ریاضتی حاکمیت، هیچکدام از "انتظارات" آن را بدون پاسُخ نگذاشته است:

- حذف یارانه، انرژی و کالاهای اساسی به انجام رسیده و طرح برچیدن مُسکن نقدی این جراحی نیز گام به گام به پیش می رود

- پروسه حذف، کاهش و گران سازی خدمات و تعهُدات دولت در برابر جامعه با قُوت تمام در جریان است

- دستمُزد کارگران و کارمندان به گونه عملی مُنجمد شده

- خُصوصی سازی پهنه های عُمومی برای کسب درآمد از کم درآمد ترین بخشهای جامعه بدون توقُف به جلو رانده می شود

آقای خامنه ای خاک به چشم مردُم می پاشد چون برای دستکم یک دهه، کار، معیشت و سطح زندگی آنها را بازیچه ماجراجوییهای هسته ای خود کرده است و حال نیز که وادار به کنار گذاشتن این پروژه خانمانسوز گردیده، سهم جامعه از پایان تحریمهای نفتی و گازی و از سر گیری مناسبات با بازارهای بین المللی را خرج بقای خود و همدستانش در کانون قُدرت و ثروت کرده است. رژیم ولایت فقیه او منابع و درآمدهای به دست آورده را یا هزینه ماشین جنگی خود می کند و به تنور مُداخله گری در سوریه، یمن، غزه، لُبنان و عراق می ریزد و یا در راه گُسترش دستگاه امنیتی – پُلیسی برای مهار و سرکوب جامعه صرف می کند. آنچه که باقی می ماند، به گلوی گُشاد دستگاه فاسد حُکومتی و گردانندگان ریز و دُرُشت آن سرازیر می شود.

"اقتصاد مُقاومتی" آقای خامنه ای با هر پسوند و پیشوند، پروژه ای برای تداوُم و ماندگار سازی این شرایط و تحمیل ریاضت اقتصادی است. او در پیام نوروزی اش به جامعه نشان داده که "نظام" در سال جدید نیز برای "تلخکامی مردُم و به ویژه طبقه ضعیف"، نقشه کشیده و برای فلاکت آنها برنامه ریزی کرده است.

این نقشه فقط با نیروی اعتراضی اکثریت جامعه که مشمول آن می شوند، می تواند از دست آقای خامنه ای بیرون کشیده شده و به سطل زُباله افکنده شود. سیل به راه افتاده و همه گیر اعتراض علیه آثار بی واسطه این سیاست در سال گذشته، بهترین آغاز برای این مُهم در سال جدید است.