قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اصل ۱۱۵ پنج شرط را برای ریاست جمهوری مشخص می کند که به این شرح هستند:

اصل صد و پانزدهم (۱۱۵) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:
رییس جمهور باید از میان رجال مذهبی و سیاسی که واجد شرایط زیر باشند انتخاب گردد:
۱- ایرانی‏ الاصل
۲- تابع ایران
۳- مدیر و مدبر
۴- دارای حسن سابقه و امانت و تقوی
۵- مومن و معتقد به مبانی جمهوری اسلامی ایران و مذهب رسمی کشور

با بررسی این موارد می شود علت رد صلاحیت احمدی نژاد را بدست آورد. علی القاعده تایید دو دوره ای وی توسط شورای نگهبان در انتخابات سال های ۸۴ و ۸۸ نشان می دهد دلیل رد صلاحیت وی سه مورد اول نیستند چرا که این شرایط هیچ تغییری نکرده اند.

به عبارتی شرایط ایرانی الاصل بودن، تابعیت ایران و مدیرو مدبر بودن مواردی است که نمی توانند علت رد صلاحیت احمدی نژاد باشند و اگر شورای نگهبان ایرادی به این موارد داشت در دوره های پیش وی را رد صلاحیت می کرد.

بند چهارم یعنی دارای حسن سابقه و امانت و تقوی یک شرط کیفی است نیاز به تحلیل و تفسیر دارد. طبق اصل دوم قانون اساسی جمهوری اسلامی بر پایه اعتقاد به اصول دین اسلام و مذهب شیعه بنا نهاده شده و طبیعتا احراز این شرط برای رئیس جمهور کشور ضروری است. با این وجود به نظر نمی رسد دلیل رد صلاحیت رئیس جمهور پیشین این اصل باشد چرا که ملاک قضاوت ظاهر رفتار افراد است.

با این مقدمات به نظر می رسد دلیل رد صلاحیت احمدی نژاد بند پنجم اصل ۱۱۵ قانون اساسی یعنی مومن و معتقد به مبانی جمهوری اسلامی ایران باشد.

پیش تر نیز احمد توکلی در نامه ای از شورای نگهبان خواسته بود تا صلاحیت احمدی نژاد را به دلیل عدم اعتقاد به مبانی جمهوری اسلامی تایید نکنند. در نامه توکلی آمده است آقای احمدی‌نژاد به ولایت فقیه پایبند نیست. او دو اتفاق در زمان دوره دوم ریاست جمهوری احمدی نژاد را برای اثبات عدم پایبندی احمدی نژاد به ولایت فقیه کافی دانسته است.

"عدم تمکین نسبت به دستور رهبری در انتصاب مشایی" و "خودسری در قبال دستور ولی امر در ماجرای عزل وزیر اطلاعات" دو ماجرای اصلی هستند که توکلی به آن ها استناد کرده است. او همچنین چندین مورد از تخلفات احمدی نژاد در دوران ریاست جمهوری اش را ذکر کرده است.