این امواج پهنایی تقریبا برابر با ۲۰۰۰۰۰ سال نوری دارند و اندازه آن دوبرابر کهکشان راه شیری می باشد، محققان تصور می کنند که این امواج عظیم ترین امواجی است که تاکنون در جهان شناخته شده، کشف شده اند، و به احتمال زیاد بیلیون ها سال است که در فضا در حال گردش هستند.

این موج نوعی موج کلوین هلمهولتز است یعنی زمانی اتفاق می افتد که دو سیال با سرعت های مختلف حین حرکت از کنار یکدیگر عبور می کنند. مانوس ترین مثال امواج پیچشی زیبایی هستند که در ساحل و در نتیجه وزش باد در سطح اقیانوس به هم برخورد می کنند.

امواج کلوین هلمهولتز حین چرخش در میان جو کشف شده اند و در سیارات دیگر و سطح خورشید هم دیده شده اند.

محققان با استفاده از داده های رصدخانه اشعه ایکس چاندرا، شواهدی به روز از یکی از عظیم ترین نمونه های این امواج را کشف کردند.

خوشه کهکشانی پرسئوس در صورت فلکی پرسئوس و در فاصله ۲۴۰ میلیون سال نوری قرار گرفته است که پهنای آن حدود ۱۱ میلیون سال نوری است، این خوشه از تعدادی کهکشان ساخته شده که توسط ابر وسیعی از گازهای سوزان و داغ احاطه شده است که این گازهای داغ در تشعشعات ایکس می درخشند.

محققان حین مطالعه تصاویر اشعه ایکس از خوشه پرسئوس متوجه چیز عجیبی شدند، یک چیز حفره مانند سرخ که به نظر می رسید هیچ منبع مشخصی نداشت.

ابتدا آن ها تصور می کردند که این حفره ممکن است مربوط به یک سیاهچاله در منطقه باشد، اما با استفاده از داده های برگرفته از رصدخانه اشعه ایکس چاندرا و مشاهدات رادیویی و شبیه سازی های کامپیوتری، دانشمندان کشف کردند که این چیز قرمز رنگ در واقع یک موج عظیم است.

محققان تصور می کنند که این حفره قرمز رنگی که در پرسئوس می بینند بخشی از موج کلوین هلمهولتز و احتمالا بزرگترین نوع شناخته شده آن است.

چگونه یک موج می تواند به این بزرگی باشد؟

گروه محققان براساس شبیه سازی های کامپیوتری شان اظهار داشتند که بیلیون ها سال پیش خوشه کهکشانی گازی با دمای تقریبی ۳۰ میلیون درجه سلسیوس (۵۴ میلیون درجه فارنهایت) وجود داشته است که ناحیه مرکزی آن خنک تر بوده، این گاز توسط ناحیه گازی سه برابر داغ تری احاطه شده است.

اما سپس یک خوشه کهکشانی کوچک تری حین چرخش از پرسئوس عبور می کند، این دو ناحیه با هم جریان می یابند مانند کرم که درون قهوه هم زده می شود، و سپس گستره مارپیچی از گازهای سرد را ایجاد می کنند.

محققان پیش بینی می کنند که در ۲٫۵ سال آینده این گازها تقریبا ۵۰۰۰۰۰ سال نوری از مرکز خوشه گسترش می یابند و امواج عظیمی ایجاد می کنند که قبل از اینکه پراکنده شوند، صدها میلیون سال حول کناره ها می چرخند.

پرسئوس یکی از عظیم ترین خوشه های نزدیک و پرنورترین آن ها در اشعه ایکس است، بنابراین داده های چاندرا جزئیات بی نظیری را برای محققان فراهم می کنند.

موجی که محققان تشخیص دادند همراه با یک خوشه کوچکتر است، که این موضوع نشان دهنده آن است که فعالیت ترکیبی که باعث تولید این ساختارهای عظیم می شود هنوز در حال پیشرفت است.

درک بیشتر از چگونگی شکل گیری این امواج در خوشه های کهکشانی مانند پرسئوس تنها به فهم جهان کمک نمی کند بلکه به محققان این اجازه را می دهد که تصوری از قدرت میدان مغناطیسی خوشه بدست آورند.

اگر این میدان خیلی ضعیف بود، موج خیلی بزرگتر از چیزی بود که ما امروزه می بینیم. اگر خیلی قوی بود نباید هرگز شکل می گرفت.