بطورقطع تاخیر مراسم تحلیف در شرایطی صورت میگیرد که دوروزپیش صادق لاریجانی قاضی القضات علی خامنه ای با بدترین شکل و با تند ترین الفاظ تهدید آمیز و کاملا" شناخته شده روحانی ودارودسته اصلاح طلبان وهواداران دولت امید وتدبیر را موردعتاب وخطاب قرارداد، وبی پروا اتهام محاربه ومفسد فی الارض را به پرونده سیاسی آنها سنجاق نمود.

اینکه چرا برگزار نمیشود واینکه چرا تاریخ آن نامشخص میماند میتواند دارای بار معنائی خاص باشد که باید ریشه آنرا درفرمان " آتش به اختیار" رهبر به هراس افتاده ودرمانده پیوند داد. اگرغیرازاین میبود، هیچ دلیلی برای بتعویق انداختن بدون تعیین وقت بعدی میتوانست معنا داشته باشد.

بسیاری ازکنشگران درون کشورکه موضوعات را رصد میکنند، دو فرض را براین مسئله تصورغالب میدانند.

1- اینکه باند ولی فقیه با شدت و قدرت بدنبال گرفتن تعهداتی در جهت تمکین روحانی ازبرنامه های خود هستند که شاید روحانی دارد مقاومت میکند، که باید چنین کند.

2 - اینکه حسن روحانی تصمیم گرفته تا درمراسم تحلیف باردیگر برمطالبات مردم پای بفشارد که چنین چیزی ابدا" مورد پذیرش رهبر معظم نخواهد بود. بهمین جهت شاید اعضای هیات رئیسه مجلس ودرراس آنها علی لاریجانی بعنوان ملیجک رهبر درقوه مقننه بدنبال آن هستند تا روحانی را متقاعد نمایند که از شعارهای داده شده درکمپین های انتخاباتی دست بردارد وهمراهی با جناح خامنه ای را بپذیرد که دراینصورت فکرمیکند با 24 میلیون رای دهنده ای که در 29 اردیبهشت سیلی برصورت کریه رهبرنواختند، و آن 18 میلیونی که اساسا"انتخابات را تحریم کردند چه بکند؟ نیروئی 42 میلیون نفری وبنیان کن!

اضافه برتمامی این اگرومگرها، روحانی بخوبی میداند که رژیم جمهوری اسلامی در درباتلاقی فروافتاده است که با هرتکان یک گام بمرگ نزدیکترمیشود، واوبا توجه به تمامی فعل وانفعالات واتفاقاتی که هر روز دارد ابعاد جدی تری میگیرد، میداند که خط و خطوط رهبر وسرداران سپاه نتیجه ای بجزمرگ حتمی رژیم بهمراه ویرانی کشوردرپی نخواهد داشت. چنین است که حسن روحانی در یک بن بست جدی قرارداده که شاید مصلحت و منافع ملی را ارجح بر تفکرات ویرانگر خامنه ای وسرداران سپاه میداند.

شاید تنها برگ برنده ای راکه او میتواند بازی کند، برگ پتک مانند "استعفا"در صورت عدم موفقیت در جنگ قدرت بالادستی ها باشد که میتواند همه ارکان نظام را با یک چالش خیلی بزرگ مواجه سازد، که البته چنین امری بیک جسادت وشجاعت تاریخی نیاز دارد که روحانی نشان داده از چنین ظرفیتی برخورداراست.

درغیراین صورت هرنوع سازش، یا مغلوب شده وتمکین روحانی از تفکرجنگ افروزانه رهبرحکومت، ومغلوب شدن در مقابل چندین سردار دزد پاسدارسرنوشتی برای اورقم خواهد خورد که تبعات آن میتواند حتی گریبان موسوی وکروبی وخاتمی و... را بگیرد. درست همان مصادیقی که درسخنرانی اخیرصادق لاریجانی خطاب به سربازان گمنام وسازمان اطلاعات سپاه بیان شده بود.