به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، حمزه درویش، زندانی ۲۴ ساله اهل تالش مدعی است در سال ۹۳ نیروهای داعش با فریب، او را به ترکیه کشانده و سپس به سوریه منتقل کرده اند. مدتی را در زندان داعش بوده و سپس به ایران فرار کرده است و خود را به نیروهای امنیتی معرفی کرده است و حتی این شانس را داشته که با قید ضمانت آزاد باشد و به شغل پرورش بلدرچین مشغول شود. وی مدتی پیش بصورت غیرمنتظره بازداشت و به تحمل ۱۸ سال حبس تعزیری محکوم شد. آقای درویش از شرایط روحی و جسمی بسیار نامناسبی برخوردار است بطوریکه قادر به انجام امور روزمره و فردی خود نیست.

آقای درویش از ۹ روز پیش دست به اعتصاب غذای اعتراضی زده است. این اعتصاب به بدتر شدن وضعیت روحی و روانی او منجر شده است.

یک منبع نزدیک به خانواده درویش در این رابطه به گزارشگر هرانا گفت “حمزه از نظر خانواده که او را دیده اند و می شناسند عملا بیماری جدی روانی دارد. جای او اساسا در زندان نیست بلکه باید هر چه سریعتر به یک مرکز درمانی منتقل شود.”
این منبع در ادامه سخنانش افزود “از دوشنبه به ما گفت که اعتصاب غذایش را شروع کرده و بعد هم شنیدیم که حتی از نوشیدن آب هم امتناع می کند. وضعیت جسمی اش مناسب نیست به طوریکه در همین چند روزه بیش از ۷ کیلو وزن از دست داده و افت شدید فشار دارد. وضعیت روحی او هم روز به روز بدتر میشود.”

منبع نزدیک به خانواده درویش تاکید کرد “حمزه وضعیت روحی اش بد بود ولی حرفهای ما که منتظر نتیجه دادگاه تجدیدنظر باش او را آرام میکرد در روزهای قبل به او حکم قطعی ابلاغ کردند که نشان میداد اصلا اعتراض او به حکم هیچگاه مورد بررسی قرار نگرفته و دادگاه اولیه که حکمی صادر کرده همان بدون رفتن به دادگاه بالاتر قطعی شده، وضعیت حمزه هم دقیقا بعد از این ابلاغ صدبرابر بدتر شد. حالا میخواهد یکی به دادش برسد و پرونده اش را برای تجدیدنظر به دادگاه بدهند. خانواده حمزه هم علاوه بر این موضوع درخواست رسیدگی عاجل پزشکی به وضعیت ایشان دارند. حمزه باید به یک مرکز روان درمانی منتقل شود، زندان وضع او را بدتر می کند.”

لازم به یادآوری است حمزه درویش زندانی جوانی است که از مشکلات جدی روحی و روانی در رنج است. آقای درویش ماهها قبل و پیش از اینکه وضعیت روحی او آنقدر نامناسب شود که امکان نگارش منظم را از دست بدهد نامه ای خطاب به افکار عمومی نوشت و در آن به شرح سرگذشت خود پرداخت و از نهادهای مدافع حقوق بشر طلب استمداد کرد.

این زندانی سنی مذهب در انتهای یکی از این نامه ها می آورد “من جوانی ۲۴ ساله بودم قربانی یک جنایت شدم . طبق کدام قانون و کدام منطق و کدام وجدان کسی که قربانی شده را مجازات باید کرد؟ اکنون از سازمان عفو بین الملل و نهادها و سازمانهای حقوق بشری و تمام وجدانهای بیدار میخوام ندای مظلومیت و بی گناهی من را بشنوند و از آنها خواهانم تا در راستای احقاق حقوق حقه ی من تمام تلاششان را بکار گیرند.”
همانطور که اشاره شد نامه مورد اشاره به تاریخ ماهها قبل است که اکنون قسمتهایی از آن منتشر می شود. در طی مدت سپری شده وضعیت روحی آقای درویش به وخامت گذاشت.

او که در نامه خود از اعلام اعتراض به حکم صادره می گوید در روزهای اخیر حکم تایید نهایی مجازات صادره را دریافت کرده است، به این معنی که اساسا اعتراض او به حکم در نظر گرفته نشده و از محکومیت ۱۸ سال حبس تعزیری با احتساب ماده ۱۳۴ مدت ۱۵ سال را لازم است تحمل کند.

وضعیت این جوان تالشی در زندان رجایی شهر کرج به حدی وخیم شده است که عملا قادر به همزیستی با سایرین و انجام امور اولیه خود در زندان نیست. شرایط روانی وخیم او در سایه بی توجهی مسئولین هر روز به وخامت می گراید.