مُلاقات نماینده آمریکا در سازمان ملل با دبیرکُل و مسوولان آژانس بین المللی انرژی هسته ای، دستگاه حُکومتی جمهوری اسلامی را به هم ریخته است. پایوران رژیم مُلاها اگرچه به سختی تلاش می کنند پریشان حالی خویش را با نگرانی از برهم خوردن توافُق هسته ای توضیح دهند، اما چنین می نماید که ریشه تشویش آنها در جای دیگری قرار دارد.

رژیم مُلاها در تبلیغات خود مُلاقات نمایندگان دولت آمریکا با مسوولان آژانس را امری غیرعادی جلوه می دهد و هدف آن را دسیسه چینی علیه "برجام" اعلام می کند. این در حالی است که دولت جدید آمریکا پیشتر و به دفعات تاکید کرده است که سیاست سختگیرانه تری را نسبت به راستی آزمایی تعهدات سپرده شده رژیم مُلاها در پیش خواهد گرفت.

از سوی دیگر، مکانیزم تحقیقاتی و ابزار اجرایی هر شکلی از راستی آزمایی، مرجع دیگری جُز آژانس ندارد. از این رو مُراجعه به این نهاد بین دولتی برای روشن سازی ابهامات یا گرفتن پاسُخ به پُرسشهای مطرح، در ذات توافُق هسته ای است و رژیم مُلاها نیز این نظارت را پذیرفته است.

دُرُست سنجی اجرای توافُق به خودی خود به معنای زیر سووال بردن "برجام" نیست، اگرچه مانند هر راستی آزمایی دیگر پیرامون یک سوژه، همانگونه که می تواند به استحکام درونی توافُق حاصل شده گرد آن بیفزاید، قادر است آن را نیز بدون موضوع کند.

بنابراین، چنین می نماید که رژیم مُلاها در گردوخاک به پا کرده در مورد "تبعات خطرناک" سفر خانُم هیلی برای اصل "برجام"، با چنگ و دندان در حال کوشش برای پنهان کردن موضوعات مُرتبط با آن است. در پیشاپیش موضوعاتی که "برجام" را به گونه نگران کننده ای تعقیب می کند، سوواستفاده رژیم جمهوری اسلامی از توافق هسته ای وین برای پیشبُرد نقشه های بُحران آفرین خود در سطح خاورمیانه است.

ایالات مُتحده با آوردن فشار از این جانب در حقیقت به انتقال بُحران از یک چرخه به چرخه دیگر واکُنش نشان می دهد. فعالیتهای ماجراجویانه و مُداخله گرانه حاکمان ایران در چهار سالی که از توافُق هسته ای می گذرد، جای اعتماد و خوشبینی زیادی نسبت به نگاه و رویکرد آن به "برجام" به جا نگذاشته است. کاخ سفید با درک اهمیت اقتصادی و بین المللی توافُق وین برای حاکمان ایران، تلاش می کند آنها را به سمت در پیش گرفتن "رفتار سازنده" و "برحامهای یک و دو سه و غیره" بکشاند.

هدف دیگری که در لابه لای تعزیه پایوران رژیم مُلاها برای "سرنوشت برجام" پنهان گردیده را می توان در بین سطرهای نامه های اعتراضی دو مقام حُکومتی به دبیرکُل آژانس و خانُم موگرینی یافت. وزیر خارجه مُلاها و نیز سفیر این رژیم در آژانس در نامه های یاد شده به شدت بر افشا نکردن "اطلاعات محرمانه"، "اطلاعات حساس"، "مُفاد امنیتی تحت اجرا"، "اسرار بازرگانی، فنی و صنعتی" برای نماینده آمریکا پا فشرده اند و مُخاطبان خود را به "امانتداری" فراخوانده اند.

از گفته های مزبور فقط اینگونه می توان برداشت کرد که بین آژانس، طرفهای اُروپایی و رژیم جمهوری اسلامی "مطالب محرمانه ای" وجود دارد که دولت وقت آمریکا باید از آن بی اطلاع بماند. ناگفته پیداست که علت "محرمانه" طبقه بندی کردن "اطلاعات" از جانب طرفهای توافُق، می بایست مُضر بودن آن به حال سند وین بوده باشد. این فُرجه های "محرمانه و حساس" می تواند از پیشینه و دامنه تحقیقات و آزمایشهای نظامی – هسته ای تا مراکز اعلام نشده دیگر اتُمی و افراد مُرتبط را دربر بگیرد.

زوایای پنهان معرکه ای که رژیم مُلاها پیرامون سفر خانُم هیلی بر پا کرده، یک موضوع را به خوبی روشن می کند: سرنوشت "برجام" را در انتها نه آمریکا و نه هیچ "شیطان" دیگری، بلکه به تنهایی و فقط رژیم جمهوری اسلامی رقم می زند.