سازمان "گزارشگران بدون مرز" می نویسد: «چگونه می توان روزنامه نگاران ایرانی را حتا زمانی که درخارج از کشورکارمی کنند، تحت فشارقرارداد؟».

بیانیه می گوید که تهدید و اعمال فشار بر رسانه ها و روزنامه نگاران در خارج از کشور از فردای انقلاب اسلامی در ایران در سال 1357 آغاز شد، که به اشکال گوناگون همچنان ادامه دارد.

به گفته بیانیه، در دوره حسن روحانی، با توجه به سیاست گشایش درهای کشور به سوی جامعه جهانی، ازروش های نرم تری استفاده می کنند، اما به هرروی پیام داده شده به آنها یکی است "هرچه زودتراز همکاری بارسانه های معاند خود داری کنید".

بیانیه تاکید می کند که بنا براطلاعات سازمان گزارشگران بدون مرز "بیش از50 روزنامه نگار مقیم خارج ازکشورکه با بخش های فارسی رسانه های جهانی و یا رسانه های مستقل همکاری می کنند، به طرق گوناگون مورد تهدید قرارگرفته اند. از این میان 16 نفرازآنها تهدید به مرگ شده اند".

PUBLICITÉ

inRead invented by Teads
سازمان گزارشگران بدون مرز تصریح می کند که "این تهدیدها شامل همه ی رسانه های فارسی زبان درهمه کشورهاست. افزون برهمکاران "بی بی سی" فارسی، روزنامه نگاران رادیوفردا، صدای آمریکا، صدای آلمان، رادیو بین الملل فرانسه و همچنین همکاران شبکه های خصوصی به مانند "من وتو" و سایت اطلاع رسانی چون "آمدنیوز" نیز تهدید شده اند.

دربخش دیگری ازاین بیانیه آمده است: "شماربسیاری از روزنامه نگاران حتا اگر پناهنده هم نیستند، اما در برابرخطر اتهام همکاری با رسانه های معاند و یا جاسوسی و محکومیت سنگین زندان نمی توانند به ایران سفرکنند. در بیشترموارد همسران شان هستند که درپی سفربه ایران با مشکل رو به رومی شوند.

سازمان گزارشگران بدون مرزتاکید می کند که جمهوری اسلامی برای قطع کردن ارتباط رسانه های خارج از کشور با داخل، کسانی را که رسانه های خارج از کشورمصاحبه می کنند و یا منبع خبری انها هستند را تحت فشار قرار می دهد.

گزارشگران بدون مرز در پایان می نویسد: جمهوری اسلامی ایران دررده بندی جهانی آزادی مطبوعات 2017 گزارشگران بدون مرز، از میان 180 کشوردر ردیف 165 قرار دارد.