هنوز اول ماجراست، مردمان داغدار و زلزله زده را فراموش نکنیم.

زلزله ی کرمانشاه با بی تفاوتی عبوس حکومتی از یک سو و کمک های مهرآمیز مردمی از سویی دیگر، بیش از همیشه فاصله ی عمیق بین یک حکومت غیرمردمی را با مردمان زیر سلطه ی آن روشن ساخت.

رفتارهای سران جمهوری اسلامی در ارتباط با فاجعه ی اخیر کرمانشاه، تنها به بی تفاوتی آن ها خلاصه نمی شود، آن ها عملا و طور سیستماتیک سعی داشته اند تا جلوی کمک های مردمی را به زلزله زده های کرمانشاه بگیرند. یکی از این موارد جلوگیری از اقدام یکی از آژانس های مسافرتی است که اخیرا سر و صدایی به راه انداخته است: ماجرا این گونه بود که یکی از آژانس های گردشگری به انگیزه ی همدردی، اقدام به برگزاری یک تور مسافرتی به مناطق زلزله زده کرد تا کسانی که می خواهند به مردم کمک کنند به جای تک تک رفتن به آنجا، گروهی بروند. این نوع تورها، که چند سالی ست در کشورهای پیشرفته به راه افتاده،«گردشگری سیاه» یا «گردشگری تاریک» نامیده می شود، و به آن دسته از گروه های توریستی گفته می شود که به قصد کمک یا آموزش به مناطق جنگ زده، یا مناطقی که گرفتار مصیبت های طبیعی شده اند و یا مناطقی که به دلیل بی توجهی به محیط زیست در حال نابودی ست می روند.

اما از آنجایی که زیر سایه ی سیاه حکومت مسلط بر ایران، هیچ چیزمان شباهتی با کشورهای پیشرفته دنیا ندارد، این ماجرا ابتدا گرفتار مشکل نام شد، یعنی «زعمای قوم» به نام آن (که نامی جهانی برای این نوع گردشگری ست) اعتراض کردند و گفتند باید به آن نام «گردشگری عبرت» بدهند، چون برخی از آیت الله های شیعی معتقدند که خدا بلاهای طبیعی را به خاطر گناهان مردم و به ويژه بد حجابی زنان فرستاده است. و سپس مدیرکل میراث فرهنگی استان تهران برای این که از دیگر بزرگان حکومتی عقب نماند اعلام کرد که نه تنها گردشگری سیاه ممنوع است بلکه «براساس دستورالعمل صادر شده فقط سازمان های امدادی کشور مانند هلال احمر، سپاه، ارتش و نیروی انتظامی در مناطق زلزله زده اجازه حضور دارند و بنابراین هرگونه حضور فیزیکی غیر ضروری در منطقه باعث اختلال در امر ترافیک بوده و روند خدمات رسانی را با مشکل مواجه خواهد کرد».

خوشبختانه و با این حال مردمان انساندوست ایران، با کمک رسانه ها توانستند در حد توان خودشان (تا این جا و امروز) از این موانع بگذرند و به اشکال مختلف به هموطنان کرد خود کمک کنند. ولی باید توجه داشت که کمک های مردمی از سراسر ایران به مردمان زلزله زده کرمانشاه، یک کمک موقتی و کوتاه مدت بوده، و به هیچ وجه پاسخگوی بی خانمانی، گرسنگی، و رنج های مردمان زلزله زده کرمانشاه نیست.

در واقع هنوز اول ماجراست و مردمان داغدار و زلزله زده تا رسیدن به یک زندگی عادی همچنان نیازمند کمک و یاری هستند. جمهوری اسلامی هیچ وقت به فکر دردمندان سرزمین مان نبوده است، روا نیست ما آن ها را فراموش کنیم!

شکوه میرزادگی

آبادی از آن دیگران، ویرانی از آن ما

به گزارش روابط عمومی «ستاد بازسازی عتبات عالیات» در ایران: « عملیات توسعه حرم حضرت علی و حضرت فاطمه که به خاطر مراسم اربعین یک ماه متوقف شده بود، از سر گرفته شد.» براساس همین گزارش: « این طرح بزرگترین طرح عمرانی ـ مذهبی جهان اسلام است»
این طرح با استفاده از سرمایه های ملی مردمان ایران و با بسیج کردن صدها کارگر، مهندس، استادکار و پیمانکار ایرانی از چند سال پیش شروع شده و در نیمه اول سال آینده به پایان خواهد رسید.

توجه داشته باشید که :
1ـ حدود نود درصد بناها و محوطه های تاریخی غیرمذهبی ایران، که برخی شان در فهرست میراث جهانی ثبت شده اند، سال هاست که منتظر ساده ترین مرمت و رسیدگی هستند و سازمان میراث فرهنگی مرتب از نبود بودجه می نالد.
2ـ بخش های بزرگی از خانه های مردم کرمانشاه به دلیل زلزله ویران شده و نیاز فوری برای بازسازی دارند.