در میان اسناد پرونده طوسی دو نامۀ دست نویس وجود دارد که وی در حضور افرادی که برای پرده کشیدن بر این ماجرا پادرمیانی ‌کرده‌اند آشکارا به اعمال خلاف عفت خود اعتراف کرده و تعهد سپرده است که این گونه «اشتباهات تکرار نشود».

در نخستین آنها به تاریخ ۱۹ فروردین ۱۳۹۰ یعنی پیش از ارائۀ شکایات رسمی، سعید طوسی می‌نویسد «در جلسه‌ای که با آقای ..... داشتیم قرار شد اشتباهاتی که تا کنون مبنی بر ارتباطات ناسالم با قاریان نوجوان، دیگر به هیچ وجه تکرار نشود». در نامۀ دوم به تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۹۱، یعنی سه روز پس از تسلیم نخستین شکایت به دادسرا و به احتمال فراوان برای متوقف کردن روند رسیدگی تدارک دیده شده، سعید طوسی می‌نویسد «در جلسه‌ای که با آقایان .... و ... داشتیم در کمال صدق و بدون دروغ اولاً اقرار می‌کنم که آقایان مقدم، سرابی، امام جمعه و حشمتی حدود یکسال پیش از توبه نامه ی اول بنده و ارتباطات ناسالم من با قاریان ممتاز نوجوان مطلع بوده‌اند و همچنین یکسال پیش آقای مقدم به من تذکر لسانی داده است و همچنین اقرار می‌کنم که امسال با تائید آقای مقدم برای تلاوت نزد مقام معظم رهبری رفته‌ام. ثانیاً من از امروز قول می‌دهم که اشتباهاتم (ارتباطات ناسالم با قاریان ممتاز نوجوان) را جبران کنم و دیگر مرتکب چنین اعمالی نشوم و اگر دوباره مرتکب چنین اعمالی شدم به شاکیان حق بیشتری برای شکایت و افشای اعمال زشتم می‌دهم».