آدرس پست الکترونيک [email protected]

تازه ترين اخبار ما را در سايت يا وبلاگ خودتان بگذاريد









سه شنبه، 28 فروردین ماه 1397 = 17-04 2018

وضعیت گلرخ ایرایی: حتی توان راه رفتن ندارد

آرش صادقی، زندانی سیاسی محبوس در زندان رجایی شهر، با نگارش نامه‌ای سرگشاده با اشاره به وخامت حال گلرخ ایرایی در بیمارستان خواستار حمایت همگان از همسرش شده است.

متن این نامه که برای انتشار در اختیار تارنگار حقوق بشر در ایران قرار گرفته است در پی می‌آید:

«نامش گلرخ ایرایی است. زاده شهر زیبای آمل. به واسطه شغل پدر دوران کودکی‌اش در شهر دزفول می‌گذرد. شهر دزفول، دهه شصت، جنگ و بمباران و آوارگی شاید تنها خاطرات تلخ او از دوران کودکی‌اش نباشد. هنوز چند سالی بیشتر ندارد که پدرش در یکی از عملیات‌ها از ناحیه سر مورد اصابت ترکش قرار می‌گیرد، ترکش به سرش اصابت می‌کند. یک سال و نیم در کما می‌ماند. بعد از خارج شدن از حالت کما تا سال‌ها توان حرکتی چندانی ندارد. مادر گلرخ به اجبار و به ‌واسطه شرایط پدر (همسرش) شغل معلمی را که عاشقانه دوستش داشت رها می‌کند و تا سال‌ها از همسرش پرستاری می‌کند.

دوران کودکی گلرخ در جنگ محو می‌شود. دوران نوجوانی و جوانی‌اش فرا می‌رسد. به نوشتن روی می‌آورد. از نوشتن داستان‌های کوچک شروع می‌کند. قلمی جادویی، در جامعه‌ای که هموارهحتی توان راه رفتن ندارد درگیر جنگ و خشونت و مرگ و عذاب است از عشق می‌نویسد، از جهانی انسانی، جهانی به دور از خشونت و جنگ و سرشار از شور و زندگی.

آرمان‌شهر ذهنش جامعه‌ای‌ست فارغ از تبعیض و بی‌عدالتی. برای رفع همین تبعیض و بی‌عدالتی می‌کاود و تلاش می‌کند. آموزش و درس دادن به کودکان کار و فعالیت‌های حقوق بشری در حیطه مخالفت با اعدام و جنگ شاید بخش کوچکی از فعالیت‌های او در راستای رسیدن به آن جامعه آرمانی بود. او را به بند می‌کشند از باب داستانی تخیلی که شخصیت اول داستانش سنگسار شده.

او را با دستبند و چشم‌بند به بند بردند ولی او دربند هم بنده نشد.

قلم او در زندان هم محصور نشد. پس باید قلمش را می‌شکستند و بر دهانش قفل می‌زدند.

قلمش را شکستند و بر دهانش قفل زدند ولی او با دهانی بسته یکپارچه فریاد شد.

امروز چهارشنبه مورخ ۲۲ فروردین، گلرخ آریایی شصت و هفتمین روز اعتصاب غذایش را در حالی به پایان می‌رساند که علی‌رغم وخامت حالش همچنان بدون واکنش از جانب مسئولین در بیمارستانی تحت‌الحفظ سپاه پاسداران رها شده است.

گلرخ در اعتراض به سناریوسازی و انتقال غیرقانونی همراه با ضرب و شتم از تاریخ ۱۴ بهمن دست به اعتصاب غذا زده و در حالی به اعتصاب غذای خود ادامه می‌دهد که حتی توان راه رفتن ندارد.

کاهش بیش از بیست کیلوگرم از وزنش، ضعف تکلم و بینایی، مشکلات شدید کلیوی، بخشی از عوارض اعتصاب طولانی مدت این زن زندانی می‌باشد.

سناریو پرونده‌سازی و انتقال توسط قرارگاه ثارالله سپاه تنظیم می‌شود.

ماجرا همان داستان پرونده‌سازی است که این بار در زندان به اجرا در می‌آید.

دو زن زندانی آماج توهین و ضرب و شتم قرار می‌گیرند و با پرونده‌سازی مضحک بدون هیچ‌گونه حکم قضایی به فرمان قرارگاه جهت اعمال فشار روحی و جسمی به زندان قرچک تبعید می‌شوند. برای حفظ حقوق و کرامت انسانی و در غیاب دستگاه قضایی مستقل مگر انتخابی جز اعتراض و مقاومت باقی می‌ماند.

گلرخ ایرایی از تاریخ ۱۴ بهمن در اعتراض به این سناریو ناگزیر با در دست گرفتن جان خود بلندترین اعتراض ممکن را به این ظلم بیان می‌کند و دادخواهی خود را نزد هیئت منصفه‌ای به بزرگی ملت ایران و همه انسان‌های عدالت‌خواه دنیا می‌برد.

سر تعظیم فرود می‌آورم در برابر شجاعت و پایداری او؛ نامه‌ام را با جمله‌ای از او به پایان می‌برم و از همه وجدان‌های بیدار درخواست می‌کنم صدای مظلومیت گلرخ و آتنا باشند.

آزادگان، سرفرازان تاریخ‌اند و آن چیزی که هرگز به بند کشیده نمی‌شود آزادگی‌ست.

آرش صادقی


حتی اگر بمیری، خواسته‌ ات عملی نمی‌ شود

ضابطان سپاه خطاب به گلرخ ایرایی: «حتی اگر بمیری، خواسته‌ات عملی نمی‌شود»

گلرخ ایرایی پس از ۷۱ روز اعتصاب غذا در وضعیت هشدار دهنده‌ای در بیمارستان بقیه‌الله نگهداری می‌شود، با این حال مقامات امنیتی و قضایی از رسیدگی به درخواست وی خودداری می کنند.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، ضابطان سپاه به گلرخ ایرایی گفته‌اند حتی اگر بمیرد، به خواست او توجه نخواهند کرد؛ این زندانی سیاسی پس از ۷۱ روز اعتصاب غذا وضعیت اش بحرانی است و طی این مدت با بیش از ۲۲ کیلوگرم کاهش وزن رو به رو بوده است.

گلرخ ایرایی همچنین هفته گذشته در ملاقات با خانواده‌اش در بیمارستان اعلام کرده است که دست از اعتصاب نمی کشد و تا زمان رسیدن به خواسته اش به اعتصاب غذا ادامه ‌دهد.

او از دریافت سرم خودداری می‌کند که موجب افت شدید فشار خون در او گشته است.

گلرخ ایرایی در این مدت شش روز در اعتصاب خشک به سر برد و چند بار دچار تشنج شد.

این زندانی سیاسی در اعتراض به انتقال غیرقانونی اش به قرچک دست به اعتصاب غذا زده است.

گلرخ ایرایی به همراه آتنا دائمی چهارم بهمن ماه برای بازجویی به بند دو-الف سپاه اوین منتقل و به دلیل خودداری از پاسخگویی به بازجویی همراه ضرب و شتم به قرچک ورامین تبعید شدند.

گفته می‌شود که در بند دو–الف پنج مرد با اسلحه آنان را مورد ضرب و شتم قرار داده‌اند.

برای این دو زندانی سیاسی اخیرا در زندان پرونده جدیدی مفتوح شده است و در تاریخ ۲۷ دیماه برای چهارمین بار به دادسرا احضار شده بودند. گلرخ ایرایی، متولد ۱۳۵۹ نخستین بار در تاریخ ۱۵ شهریورماه به همراه آرش صادقی، همسرش بازداشت و به دو اتهام توهین به مقدسات و تبلیغ علیه نظام محکوم به شش سال حبس شده است. طبق گفته آرش صادقی، در روز دادگاه گلرخ ایرایی در بیمارستان بستری بوده و مدارک پزشکی او را وکیلش، خانم زهرا مینویی، به دادگاه تحویل می‌دهد اما قاضی صلواتی بدون توجه به عدم حضور او و شنیدن دفاعیاتش حکم شش سال حبس را برای او غیابی صادر کرد و دادگاه تجدیدنظر هم این حکم را عیناً تائید کرد.

این فعال حقوق بشر در سوم آبان ماه ۹۵ بدون دریافت احضاریه کتبی از سوی نیروهای امنیتی سپاه دستگیر و به زندان اوین منتقل شد. پیش‌تر خانم ایرایی خواستار بازبینی حکم خود و همسرش شده بود، در خصوص اتهامات خود که مبنای صدور شش سال حکم زندان بوده است گفت:‌ «وقتی برای تفتیش به خانه ما رفتند یکسری سررسید حاوی دست‌نوشته‌های من بود که از خانه ما بردند. یکسری داستان و شعر بود که هیچ کجا انتشار نداده بودم نه در فضای مجازی و نه در هیچ محفلی خوانده‌نشده بود. برمبنای این دست‌نوشته‌ها و همچنین یکسری از پست‌های فیس‌بوکی‌ام که در حمایت از شاهین نجفی بوده به من اتهام توهین به مقدسات زدند و ۵ سال حکم دادند. یک سال هم بابت تبلیغ علیه نظام که به ارتباط با خانواده‌های کشته‌شدگان و خانواده‌های زندانیان استناد کردند. حتی تماس‌های تلفنی هم برایشان خیلی مهم بود. یکسری عکس و ویدئو از خودم داشتم از تجمعات ۸۸ که هیچ کجا منتشرنشده بود و من حتی در فیس‌بوک خودم هم نگذاشته بودم اما استناد کردند به مجموع این‌ها و به من اتهام تبلیغ علیه نظام و حکم یک سال دادند. در دادگاه تجدیدنظر، آقای رئیسیان، وکیل ما از سایت رسمی آقای خامنه‌ای استفتای ایشان را پرینت گرفته بودند و ارائه دادند که آقای خامنه‌ای گفته بوده اگر اهانتی به مقدسات در فضای شخصی و در خفا اتفاق بیفتد و عمومی نباشد به حالت مجرمیت نمی‌تواند دربیاید و ازلحاظ قانونی اهانت تلقی نمی‌شود. اما باوجوداینکه وکیل من برگه را روی پرونده من گذاشتند اما بازهم اشد مجازات را برای اهانت به مقدسات به من دادند و حکم عیناً در دادگاه تجدیدنظر تائید شد.»


نگذارید فاجعه‌ دیگری در زندان‌ به وقوع بپیوندد

خبرگزاری هرانا – آرش صادقی، فعال حقوق بشر محبوس در زندان رجایی شهر کرج با نگارش نامه‌ای سرگشاده در حمایت از همسرش گلرخ ایرایی و آتنا دائمی دو کنشگر مدنی محبوس در زندان قرچک ورامین، ضمن ابراز نگرانی از وضعیت گلرخ ایرایی که از ۶۴ روز پیش دست به اعتصاب غذا زده. خواستار حمایت از همسرش شده است. وی در بخشی از این نامه می‌گوید “مادر گلرخ شرایط وی را در ملاقاتی که اخیرا داشته این‌گونه برایم شرح می‌دهد: “مردمک چشمانش تند و تند می‌چرخید و با تعجب به ما خیره شده بود و ما را در اولین دقایق ملاقات به یاد نمی‌آورد”.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، مورخ ۴ بهمن‌ماه سال گذشته آتنا دائمی و گلرخ ابراهیمی ایرایی دو فعال مدنی محبوس در بند زنان اوین همراه با ضرب و شتم به زندان قرچک ورامین تبعید شدند، این دو کنشگر مدنی در اعتراض به نقض قانون تفکیک جرائم و تبعید غیرقانونی از ۱۴ بهمن‌ماه دست به اعتصاب غذا زدند و پس از آن در پی درخواست جمعی از مدافعان حقوق بشر، آتنا دائمی پس از ۱۳ روز به اعتصاب خود که ۶ روز از آن اعتصاب خشک (خودداری از نوشیدن مایعات) بود پایان داد، با این وجود گلرخ ایرایی که اعلام کرده بود به اعتصاب خشک خود پایان می‌دهد ولی همچنان به نشانه اعتراض به اعتصاب غذای خود به صورت تر ادامه خواهد داد، پس از گذشت دو ماه اعتصاب غذا و وخامت حال به بیمارستان منتقل شده است.

این زندانی که همراه با آتنا دائمی در قرنطینه زندان قرچک نگهداری می‌شود با افت شدید فشار خون و کاهش بیست کیلویی وزن روبه‌رو شده و روز سه‌شنبه ۱۴ فروردین ۹۷ در پی وخامت شدید حال جسمی به دلیل آسیب‌دیدگی کیسه صفرا و حالت تهوع مداوم و بالا آوردن زردآب، به بیمارستان منتقل شده بود.
در پی وخامت حال و تداوم اعتصاب غذای این زندانی تاکنون تعداد از زندانیان سیاسی و کنشگران حقوق بشر از جمله، سعید شیرزاد، مجید اسدی و مریم اکبری منفرد، با نگارش نامه‌هایی از این زندانی خواسته‌اند به اعتصاب غذای خود پایان دهد.

آرش صادقی، زندانی بیمار زندان رجایی شهر کرج که از عوارض ناشی از اعتصاب غذای پیشین خود رنج می‌برد، در بخشی از این نامه گفته است “از همه وجدان‌های بیدار می‌خواهم پیش از آنکه فاجعه‌ای دیگر در پس خودکشی‌شدگان در زندان‌ها به وقوع بپیوندد صدای مظلومیت گلرخ و آتنا باشند و مسئولیت و عواقب هرگونه اتفاق ناگواری برای گلرخ و آتنا مستقیما متوجه قرارگاه ثارالله سپاه و دادستانی است.”

آرش صادقی پیش‌تر نیز در خواستار حمایت وجدان‌های بیدار از همسرش شده بود.

سازمان عفو بین‌الملل در تاریخ ۱۹ بهمن ماه سال گذشته، طی بیانیه‌ای از مقامات ایران خواستار آزادی آتنا دائمی،‌ گلرخ ابراهیمی ایرایی و آرش صادقی از زندان شده بود.

آقای صادقی، که چندی پیش خود در اعتراض به تبعید آتنا دائمی و گلرخ ایرایی به زندان قرچک ورامین به مدت ۱۱ روز دست به اعتصاب غذا زده بود، در تاریخ ۲۲ اسفندماه نامه‌ای سرگشاده در رابطه با وضعیت گلرخ ایرایی و آتنا دائمی نوشته و از وجدان‌های بیدار خواستار حمایت از این زندانی شده است.

متن این نامه که جهت نشر در اختیار هرانا قرار گرفته است را در ادامه بخوانید:
چه قدر کامل و زیبا “هانا آرنت” ویژگی‌های حکومت توتالیتر را ترسیم می‌کند:

اتکا به اصل پیشوایی جنایتکاری آشکار ارعاب، سلطه امنیتی بر همه ارکان اقتصادی، فرهنگی و سیاسی، استقرار نهادهای امنیتی در تمامی بخش‌های جامعه برای شکار مخالفین، دروغگویی مداوم، سلسله مراتب شدید شکنجه‌گری، نابود کردن خودانگیختگی در فرد، کشتن روان و شخصیت اخلاقی در انسان و فردیت او، سنگدلی ایجاد انسان بدون هویت و حقوق، تنزل دادن انسان در حد حیوان، نگهداری مردم در وضع بردگی و تسلیم، ایجاد ذهنیت مظنون‌گرایانه در جامعه و افراد، ایجاد دشمن عینی و تلقی هر بیگانه‌ای به عنوان دشمن سرکوب مردم برای وفاداری تام به ایدئولوژی حاکم، ادعای استقرار حاکمیت عدالت بر روی زمین و مدعی ساخت بشر جدید رشد اوباش و اوباشی‌گری در رهبران و دستگاه سرکوب و سلسله مراتب حکومت، تباهی اخلاق و …

آری رشد اوباش و اوباشی‌گری و تباهی اخلاق، در سیستمی که امثال مرتضوی‌ها و سعید طوسی قاری بیت و… در حریم امن قدرت به بدترین و غیر اخلاقی‌ترین رفتارها دست زدند و امروز هم آزادند قطعا جای امثال گلرخ‌ها و آتناها در زندان و تبعید است.

آتنا دایمی و گلرخ ایرایی روز ۴ بهمن‌ماه سال گذشته و پس از ضرب و شتم توسط یوسف مردی رییس حفاظت اطلاعات زندان اوین و با پرونده‌سازی و شکایت وی و عباس خانی رییس بهداری زندان و چهارمحالی رییس زندان اوین بدون هیچ‌گونه حکم قضایی و جهت اعمال بیشتر فشارهای روحی و جسمی و برخلاف آیین‌نامه و قوانین قضایی مبنی بر گذراندن محکومیت در زندان محل سکونت و عدم اجرای اصل تفکیک جرایم به زندان قرچک ورامین تبعید شدند.

این دو فعال حقوق بشر در اعتراض به این تبعید خودسرانه از تاریخ ۱۴ بهمن دست به اعتصاب غذا زدند و آتنا پس از مدتی به دلیل جراحی کیسه صفرا که از عوارض اعتصاب طولانی و گذشته وی بود به اعتصاب خود پایان داد. گلرخ امروز شصتمین روز اعتصاب غذای خود را در حالی به پایان می‌برد که سی روز پیش بر اثر فشارهای ناشی از این اعتصاب و فشارهای عصبی تشنج کرده و طبق گفته پزشکان زندان قرچک دچار سکته خفیف شده است.

آتنا در ملاقاتی که با خانواده داشته آن روز را این‌گونه توصیف کرده که گلرخ وقتی به سمت در خروجی اتاق می‌رفت، دست و پاهایش کج شده و با صورت به زمین خورد و دندان‌هایش روی هم قفل شد و …

مادر گلرخ هم شرایط وی را در اولین ملاقات که پس از این واقعه بوده است را این‌گونه برایم شرح می‌دهد: “مردمک چشمانش تند و تند می‌چرخید و با تعجب به ما خیره شده بود و ما را در اولین دقایق ملاقات به یاد نمی‌آورد…”

آخرین خبرها از آتنا و گلرخ حاکی از آن است که در پی انتقال همراه با ضرب و شتم گارد زندان قرچک صورت آتنا دچار ضرب خوردگی شده و همین مسئله باعث از کار افتادن یکی از عصب‌های صورتش شده است و گلرخ ایرایی با کاهش ۲۰ کیلو تقریبا از وزنش به ۵۰ کیلو رسیده است؛ درد شدید در ناحیه کلیه و کاهش شدید قند و فشار خون و کلسیم بخشی از عوارض اعتصاب ۶۰ روزه این زندانی زن سیاسی مستقر در زندان قرچک ورامین است؛ لذا از همه وجدان‌های بیدار می‌خواهم پیش از آنکه فاجعه‌ای دیگر در پس خودکشی‌شدگان در زندان‌ها به وقوع بپیوندد صدای مظلومیت گلرخ و آتنا باشند و مسئولیت و عواقب هرگونه اتفاق ناگواری برای گلرخ و آتنا مستقیما متوجه قرارگاه ثارالله سپاه و دادستانی است.

آرش صادقی / زندان گوهردشت / سه‌شنبه ۱۴ فروردین ۱۳۹۶″



یک ایرانی March 16, 2018 06:20 PM

درخواست از جمهوری اسلامی کمکی به این دو زندانی نخواهد کرد جمهوری اسلامی فقط با زبان زور آشناست و فقط با تحریم وزور میشود جمهوری اسلامی را قانع کرد تا زندانیان و گروگانها را آزاد کرد

گزارش یا اعتراض به این نظر


خسرو April 4, 2018 08:56 PM

ببینید چقدر اینها بی رحم هستند تنها تقاضای این دو بانو اینست که از یک زندان به زندان دیگری بروند آیا این درخواست بزرگی است؟ آیا جمهوری اسلامی یک جو شرافت، انسان دوستی یا انسانیت دارد؟ واقعا دل هر انسانی بدرد می آید

گزارش یا اعتراض به این نظر


اردلان April 15, 2018 01:09 PM

ضمن توافق کامل با گفته های بر حق دوستان، افزون بر آن بهترین راه حل محاصره و تصخیر کامل زندان اوین فقط توسط خود مردم میتوان به آزاد سازی زندانیان سیاسی خوش بین بود! با توجه به خبرهای موثق ما در باره مین گذاری در تپه های شمال و شمال غربی زندان اوین پس از خنثی سازی مین ها توسط مبارزین مردم میتوانند به آسانی با ورود به محوطه های ضلع شمالی و غربی بندهای ۸، ۲۴۰، ۳۵۰ کارگری ونسوان بدین ترتیب زندان را به تصرف خود درآورنند!

گزارش یا اعتراض به این نظر


پلنگ ایران زمین April 15, 2018 05:24 PM

این بیگانگان مفت خور بسیار پر رو هستند کشورمان را اشغال کرده اند مردم را چپاول کردند منابع زیرزمینی و رو زمینی را بر باد دادند با پول مردم کاخ نشین شدند بسیار کشورها را سیر و بی نیاز کردند و از پول خودمان برای کشتن ما و جهان هزینه میکنند بدون اینکه برای این دارایی بی کلان هتا یک ریال هم کار کرده باشند تازه به ریش ما هم میخندند

گزارش یا اعتراض به این نظر


Translate by Google: English | Français | Deutsch | Español
به اشتراک بگذارید:
  16375 بازدید |






© copyright 2004 - 2018 IranPressNews.com All Rights Reserved
Cookies on IranPressNews website
We use cookies to ensure that we give you the best experience on our website. This includes cookies from Google and third party social media websites if you visit a page which contains embedded content from social media. Such third party cookies may track your use of our website. We and our partners also use cookies to ensure we show you advertising that is relevant to you. If you continue without changing your settings, we'll assume that you are happy to receive all cookies on our website. However, you can change your cookie settings at any time.