تقدير فرمانده کل سپاه از ابراهیم حاتمی‌کیا

فرمانده کل سپاه در پیامی با قدردانی از تلاش های ابراهیم حاتمی کیا در تولید فیلم «به وقت شام» تاکید کرد: سپاه وظیفه خود می داند از تلاش ها در راستای توصیف مجاهدت های مدافعان حرم حمایت کند.

به گزارش خبرگزاری مهر، در پی سخنان دردمندانه هنرمند متعهد و انقلابی و سرباز فداکار وطن، ابراهیم حاتمی کیا در آیین اختتامیه جشنواره فیلم فجر، سردار سرلشکر پاسدار محمد علی جعفری فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در پیامی از اقدام تحسین برانگیز وی در تولید فیلم «به وقت شام» تمجید کرد.

متن پیام به این شرح است:
“بسم الله الرحمن الرحیم”
برادر عزیز و فداکار جناب آقای ابرهیم حاتمی کیا
سلام علیکم

سخنان زیبا، دردمندانه و عاشقانه جنابعالی در مراسم اختتامیه جشنواره فیلم فجر، علامتی گویا از شجاعت، وطن دوستی و اخلاص شماست و در زمانه ای مطرح شده که دشمن با تمام توان درصدد ضربه زدن به شور ایمان و عمق اعتقادات ملت ایران است.

فیلم “به وقت شام” در توصیف رشادت ها و مجاهدت های فرزندان رشید مدافع حرم، گوشه ای از صحنه ی طوفانی و پرحادثه دفاع از عزت، خاک و ناموس مردم مظلوم غرب آسیا را به تصویر کشیده و به مردم بزرگ و عزیز ایران می گوید که چه فرزندان پرافتخار و رشیدی در دامان خود پرورانده اند.

اینجانب به عنوان خادم سربازان پاکباخته این سرزمین که توانسته اند در زمانی کوتاه بلایی به بزرگی داعش را در منطقه ریشه کن کنند، از جنابعالی بابت زحمتی که کشیده و رنجی که در ارائه این تصویر درخشان برده اید، سپاسگزاری کرده و آرزوی آن را دارم که دیگر هنرمندان وطن دوست و کاردان این کشور نیز در همین مسیر گام بر دارند.

سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بر خود وظیفه می داند از هر اقدام خالصانه ای در این راه حمایت و تلاش هایی که درپی ایجاد پیوند میان رزمندگان عرصه جهاد و شهادت و فعالان و فداکاران حوزه هنر وفرهنگ است را یاری برساند.

توفیق روز افزون جناب عالی و سایر هنرمندان متعهد و انقلابی ایران اسلامی را از خدای بزرگ مسئلت دارم.

سرلشکر پاسدار محمدعلی جعفری
فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی

آقای حاتمی‌کیا، این همه هیاهو برای چیست؟!

بهارنیوز: واكنش‌ها به ادبیات تند و عصبی ابراهیم حاتمی‌كیا ادامه دارد. در این رابطه کمال رستمعلی در نقدی با عنوان: «آقای حاتمی‌کیا، خودت شرم نکردی؟!» نوشت: از حرف های ابراهیم حاتمی کیا در اختتامیه‌ی جشنواره یِ فیلمِ فجر ابدا تعجب نکردم. او سال هاست همین است؛ به همین اندازه تندخو، به همین اندازه بی منطق، به همین اندازه طلبکار و همیشه طلبکار و باز هم طلبکار، به همین اندازه نقدناپذیر و به همین اندازه لوس.

کارگردانی که همیشه در حالِ گرفتن جایزه است و همیشه هم به همه و از جمله به کسانی که به او جایزه می دهند معترض است. چنان فضایِ توهمی برایِ خود ساخته است که نمی تواند کم ترینِ نقدی را تاب بیاورد. برادر من فیلمی ساخته ای و از نظر عده ای فیلمی خوب و از نظرِ جمعی دیگر چرند است. این همه عصبانیت برای چیست؟! خودت شرم نکردی با این سن و سال و این همه سال فیلم ساختن مثلِ بچه ها رفتی پشتِ اسم شخصی دیگر پنهان شدی؟! چون فلانی با دیدنِ فیلم گریه کرد همه ی ملت باید گریه کنند؟! این منطق و استدلال توست؟!

تو که همیشه پولِ فیلمت را می دهند، همیشه و به هر ترتیب سیمرغ می گیری، بعد از هر جشنواره فجر هم در یک میلیون مراسم دیگر شرکت می‌کنی و در آن برنامه ها هم مورد تقدیر و تشویق قرار می گیری، در واقع تمامِ امکانات و فرصت ها و توانِ فرهنگی کشور بسیج شده اند که آب توی دلت تکان نخورد، حالا چند منتقد هم فیلمت را دوست ندارند، این همه هیاهو برای چیست؟! کاش حواست بود دارند تماشایت می‌کنند، کاش حواست بود این حرف ها و رفتار عجیبت در تاریخ ثبت می شود، کاش حواست بود وقتی از این و آن اسم می آوردی که با دیدن فیلم من گریه کردند و این شد دلیلِ خارق العاده بودنِ فیلمت، چه چشم ها که به تاسف و شرم به زمین خیره شد.

کارگردانِ فیلم هایِ محبوبم "دیده بان" و "مهاجر"!
کارگردانِ فیلم هایِ به شدت بد و شعاریِ "گزارش یک جشن" و "بادیگارد"!
کارگردانِ فیلمِ فرم زده و ناامید کننده ی "به وقت شام"!
تو فقط یک کارگردانی؛ کارگردانی که روزی فیلم‌های خوب "هم" می‌ساخت و مدت‌هاست فیلم نمی‌سازد و در حالِ شعار دادن است؛ شعار دادن توی ِ فیلم‌هایش، شعار دادن بیرونِ فیلم هایش، شعار دادن موقعی که سیمرغ می گیرد، شعار دادن موقعی که برایِ و به نفعِ جنبش سبز فیلم می سازد، شعار دادن موقعی که تغییر موضع داده و برایِ نظام فیلم می سازد. و فقط همین. نه بیشتر.