مقایسه مکانیزم‌های رایج در کنترل متغیر ارزی در این دو کشور با ایران نشان می‌دهد که این کارنامه‌‍‌های متفاوت حاصل جریان روندی معکوس در سیاست‌گذاری ارزی این دو کشور در مقایسه با ایران است. سیاست ارزی در این دو کشور عربی به نحوی است که تثبیت نرخ ارز از طریق تنظیم متغیرهای اثرگذار بر نرخ ارز حاصل می‌شود.

بررسی نوسانات قیمت در این دو کشور نشان می‌دهد که تورم نسبی امارات و عربستان طی دوره تثبیت ارزی همواره در محدوده صفر نوسان کرده‌است. افزون بر این نرخ رشد نقدینگی در این کشورها کاملا در تناسب با کشورهای توسعه‌یافته است. به‌واسطه اثر نرخ بهره بر جذابیت بازارهای موازی نیز برخی سیاست‌های پولی در این کشورها در تناسب با اقتصاد جهانی تنظیم می‌شود. این در حالی است که در ایران سیاست‌گذاران در رویه‌ای معکوس، مهار تورم را در تثبیت قیمت ارز جست‌وجو می‌کنند؛ آن هم در شرایطی که نرخ رشد قیمت‌ها و نرخ انبساط نقدینگی در ایران هیچ تناسبی با اقتصاد جهانی ندارد.کشورهای امارات و عربستان طی چنددهه گذشته در تثبیت نرخ ارز، عملکردی کاملا متفاوت با ایران داشته‌اند، به نحوی که به‌رغم چند دوره نوسانات شدید مقطعی در بازار ارز ایران، این دو کشور عربی توانسته‌اند نرخ ارز خود را برای بیش از سه دهه بی‌نوسان نگه‌ دارند. آن‌هم در حالی که طی این بازه زمانی چند شوک نفتی به اقتصاد این کشورها وارد شده ‌است.

می‌توان گفت ایجاد اطمینان عمومی از توان بانک مرکزی در حفاظت از نرخ رسمی ارز مهم‌ترین راهکار این دو کشور عربی برای حفظ نرخ ارز در محدوده تعیین‌شده ‌است. این در حالی است که تطبیق شاخص‌های کلان اقتصادی با سیاست تثبیت ارز در این کشور در عمل نیروی مورد نیاز برای تثبیت نرخ ارز در این دو کشور را نیز به حداقل رسانده ‌است.

بررسی تجربه این دو کشور نشان می‌دهد که حفظ نرخ تورم و نرخ رشد نقدینگی نسبی در محدوده محور مختصات مهم‌ترین سیاست در مسیر تثبیت نرخ ارز در این دو کشور است. این در حالی است که تورم نسبی بالا در ایران، باعث تضعیف مستمر قدرت نسبی ریال در برابر قدرت خرید دلار شده ‌است، عاملی که در عین افزایش هزینه کنترل متغیر چموش ارزی، جهش ارزی را به‌عنوان امکانی محتمل و ناگزیر در برابر اقتصاد ایران قرار داده ‌است.

نکته جالب‌توجه در بررسی تجربه ارزی عربستان و امارات این واقعیت است که به واسطه تجانس بین تغییرات قیمتی داخلی و خارجی، تثبیت نرخ ارز در این کشورها نه به معنای سرکوب قیمت که در برخی برهه‌های زمانی به معنای تضعیف قیمت پول ملی بوده ‌است.می‌توان گفت شفاف کردن قیمت آتی ارز، تعمیق بازار ارز، پیروی از سیاست‌های پولی کشور مرجع ارز رسمی، ایجاد کوسن ارزی تراز تجاری و کسری بودجه و اعتباردهی به سیاست‌ تثبیت نرخ ارز مهم‌ترین نقاط مشترک در سیاست تثبیت ارزی در این دو کشور نفت‌خیز است.