نزاع داخلی در بالاترین سطح دستگاه قُدرت، پرونده یک رُسوایی بین المللی دیگر رژیم جمهوری اسلامی را در برابر دید همگانی در داخل و خارج گذاشته است. فراکسیون نظامی - امنیتی آقای احمدی نژاد، حمله باند حاکم با اتهام اختلاس را توسُط افشای "اسرار نظام" پیرامون منبع و محل مصرف پول یاد شده، پاسُخ گفته است.

آقایان احمدی نژاد و بقایی فاش ساخته اند که سپاه پاسداران در اوج تحریمهای فلج کننده و هنگامی که حُکومت به بهانه صرفه جویی حتی از واردات داروها و لوازم پزشکی حیاتی خودداری می کرد، مبلغ هنگفت ۵ میلیون دُلار را بین برخی از میهمانان آفریقایی نشست کشورهای غیرمُتعهد به عُنوان پول توجیبی پخش کرده است.

مُشاجره کُنونی بر سر اینکه مامور رساندن رشوه یاد شده آقای بقایی بوده یا آقای احمدی نژاد، تغییری در واقعیت سوواستفاده بی شرمانه رژیم ولایت فقیه از ثروت مردُم ایران نمی دهد. فقط در همین نمونه می توان شاهد بود که چگونه میلیونها دُلار از خزانه ملی صرف اُموری می شود که نه به صاحبان اصلی آن ربطی پیدا می کند و نه موجب تغییری مُثبت در زندگی شان می گردد.

رشوه به "سران آفریقایی" همچنین نمادی از سبک کار مافیایی سیاست خارجی رژیم جمهوری اسلامی و محور آن است که "صُدور انقلاب" نامیده می شود. رهبران و کارگُزاران حُکومت، پولهای تصرُف کرده از خزانه کشور را به شیوه گانگسترها در کیف دستی و کیسه پلاستیکی به سیاستمداران فاسد خارجی یا جنگ سالاران قابل خرید هدیه می کنند. این پایه و بنایی است که حمایتهای مُتفرقه خارجی و وُجود جریانهای مُزدور تُفنگچی از جنس حزب الله لُبنان، حشدالشعی عراق، جهاد اسلامی غزه و حوثیهای یمن بر آن اُستوار شده است. بالا کشیده شدن بخشی از ۵ میلیون دلار توسُط دارودسته آقای احمدی نژاد در جریان ردوبدل پول، در کادر قواعد این بازی کثیف جای دارد و وفاداری آنها به سُنت گانگستریسم ولایی را نشان می دهد.

ریخت وپاش میلیون دُلاری به پای "سران آفریقا" در چارچوب هدفگذاری "نظام" در سیاست خارجی، یعنی صُدور بُنیاد گرایی اسلامی و تروریسم قرار گرفته. آن دسته کسانی که در نشست کشورهای غیرمُتعهد جیب شان را با پولهای به یغما رفته مردُم ایران پُر کردند، در برابر آن به رژیم جمهوری اسلامی امکان انجام تحرُکاتی محدود در خاک کشورشان یا پوشش فعالیتهای جاری آن را دادند. نیجریه، کنیا، گامبیا و سودان چهار کشوری هستند که فعالیت واحد تروریسم خارجی سپاه پاسداران موسوم به "سپاه قُدس" در آنها فاش گردیده است.

عُمر موثر چک-دیپلُماسی دُزدهای خانگی، تا مُهلت پرداخت قسط بعدی یا دریافت پیشنهاد جذاب تری از طرف مُقابل دوام دارد. برای مثال آقای عُمرالبشیر، رییس جمهور سودان و یکی از حامیان خریداری شده جمهوری اسلامی، در سال ۱۳۹۳ مُناسبات زیر میزی خود با جمهوری اسلامی را قطع و بساط "سپاه قُدس" در این کشور را جمع کرد.

پرده دری دوجانبه مزبور، ضربه سختی به دستگاه تروریسم خارجی جمهوری اسلامی وارد آورده است. فاش شدن ابزار، متُد و سیستم اجرایی سیاست مزبور فقط یک رُسوایی بین المللی دیگر برای جمهوری اسلامی نیست، بلکه به طور نقد نیز از یکطرف حساسیت و هوشیاری طرف حسابهای خارجی اش را افزایش داده و از طرف دیگر دایره عمل آن را نیز به گونه لمس پذیری محدود خواهد ساخت.

بی تردید آنچه که در نزاع باند حاکم با فراکسیون آقای احمدی نژاد پیرامون خرید حمایت خارجی درز کرده، فقط نوک کوه یخی است که بیرون زده؛ چرا که - به توصیف آقای احمدی نژاد - "مراودات کاری" هشت ساله رییس جمهور پیشین مُلاها با "سپاه قُدس"، نمی تواند فقط محدود به پول پاشی در نشست غیرمُتعهدها باشد. گودال اقتصادی و معیشتی که کشور و جامعه ایران در آن فرو رفته، با این نوع غارتگری و برباد دادن ثروت و دارییهای ملی حفر شده است. عُمق گودال فقر، بیکاری و فلاکت، تناسُب بی واسطه ای با حجم "مُراودات کاری" مزبور دارد.