همه ما گيلان را به دريا و جنگلش مي‌شناسيم؛ دريا و جنگلي كه اين روزها به سطل بزرگ زباله‌اي براي مردمش تبديل شده است.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از قانون ،اين مساله به يك عادت براي متوليان جمع‌‌آوري و دفن زباله تبديل شده و كار به‌آنجا رسيده كه هر روز در رسانه‌هاي مختلف خبرهايي درخصوص تخليه زباله‌هاي بيمارستاني در دريا و جنگل بدون آنكه مراحل بي‌خطرسازي روي آن‌ها صورت گرفته باشد، منتشر مي‌شود.

مساله زباله امروز در گيلان به يك بحران تبديل شده و هر روز شاهد ارائه راهكارهايي از سوي مسئولان اين استان براي حل اين بحران هستيم اما در عمل هيچ اتفاقي نمي‌افتد.

رانش 500 متري زمين در جایگاه دفن زباله سراوان تلنگر يا هشداري است كه اگر به آن توجه‌اي نشود، در آينده شاهد فجايعي خواهيم بود كه فرصت جبران آن از دست رفته است.درسال‌هاي اخير خبرهاي بسياري درخصوص مديريت پسماند در گيلان شنيده‌ايم. يك روز مسئولان در انديشه احداث كارخانه زباله‌سوز هستند و روز ديگر مي‌خواهند كارخانه ورني كمپوست احداث كنند.

اما آنچه كه شهروندان اين شهرها شاهد آن هستند، اين است كه بودجه اختصاص داده شده براي اجراي اين طرح‌ها هدر مي‌رود و هر روز به ارتفاع كوه زباله در جنگل‌ها افزود مي‌شود. طبق قانون مدیریت پسماند اگر زباله در جایی ریخته شود که درست نباشد و ایمنی زیست محیطی‌اش رعایت نشود، جزای نقدی دارد؛ اگر تکرار شود، حکم زندان دارد و به‌تعداد تکرار شدن این جرم حکم نيزاضافه می‌شود.

هرازگاهي اداره محيط‌زيست گيلان براي ساماندهي پسماند از شهرداران اين استان شكايت كرده اما اين شكايت‌ها چاره كار نبوده و شهرداران همچنان به انباشت غيراصولي زباله در جنگل، رودخانه و دريا ادامه مي‌د‌هند. این درحالی است که شهرداری‌های شهرهای شمالی می‌گویند که با این کار یعنی دفن یا انباشت زباله در جنگل‌ها مخالفند اما چاره‌ای وجود ندارد و اگر زباله‌ها دراین مکان ها دفن نشوند، جای دیگری برای آن ها نیست و مسئولان محیط زیست باید با تخصیص اعتبار راهکار علمی و اثبات شده‌ای را برای مدیریت پسماند به‌کار گیرند.

براساس آمار روزانه در استان گيلان دو هزار تن زباله جمع‌آوری می‌شود که این زباله‌ها در جنگل دپو یا به داخل رودخانه و دریا ریخته می‌شوند.

سراوان يكي از مراكز دفن زباله در گيلان است. بيش از سه دهه زباله‌هاي شهرهاي رشت و انزلي در اين مركز دفن مي‌شود. به گفته کارشناسان اداره‌کل محیط‌زیست گیلان در هر ثانیه چهار لیتر شیرابه سراوان از طريق رودخانه‌های زرجوب به تالاب انزلی وارد می‌شود.

وضعيت شيرابه زباله در سراوان به‌گونه‌ای است که باعث پوسیدگی ریشه درختان شده ، به‌‌گونه‌اي‌که با کوچک‌ترین ضربه درخت‌ها از ریشه کنده‌ می‌شوند. آلودگي سفره‌هاي زيرزميني، بوي تعفن و انتقال بيماري از ديگر مشكلات مركز دفن پسماند سراوان است.

در گيلان بيش از 30 سال است كه زباله‌ها در رودخانه يا جنگل ریخته می‌شوند. ارتفاع كوه زباله‌ در جنگل و رودخانه در برخي مناطق حتي به 15 متر نيز رسيده است. این آلودگی‌ها آمار سرطان را در استان‌های شمالی کشور افزایش داده است . همچنين اکولوژی و پوشش گیاهی و جانوری نیز به اسم مدیریت پسمانددر حال از دست رفتن است.يكي ديگر از معضلات مديريت پسماند، شيرابه زباله است.

شيرابه‌هايي كه به‌راحتي در طبيعت رها مي‌شوند. شیرابه‌ زباله‌ها هکتارها زمین کشاورزی را آبیاری مي‌كنند و هنگامي‌كه وارد رودخانه می‌شوند، آب‌هاي زیرزمینی مورد استفاده مردم نیز آلوده می‌شوند. این درحالی است که حتی دستگاه‌های تصفیه شهری و خانگی هم توانایی تصفیه این آب‌ها را از كليفرم انساني ندارند . به گزارش ايسنا، نماینده مردم شهرستان رشت در مجلس شورای اسلامی گفت:موضوع سراوان و مشکلاتی که سایت زباله سراوان برای مردم منطقه و این شهر به وجود آورده ، از موعظه گذشته است و شعار دادن در این زمینه راه به جایی نخواهد برد.غلامعلی جعفرزاده در جلسه پیگیری و اجرای تعهدات ساماندهی سایت تخلیه زباله سراوان که به ریاست فرماندار رشت است،گفت: زباله سراوان موضوعی است که ما بارها مجبور شده ایم تا ساعت‌ها در وزارت کشور برای گرفتن اعتبار منتظر بمانیم و مردم و مسئولان نباید این‌طور فکر کنند که ما دغدغه مشکلات زیست محیطی را نداریم .

وی ادامه داد: امروز هر سه نماینده شهرستان رشت در جلسه بررسی وضعیت پسماند حضور پیدا کرده ایم زیرا حفظ محیط‌زیست را موضوع مهمی برای ادامه زندگی اجتماعی مردم می دانیم و و آمدیم تا بدانیم هر یک از ما چه کاری می‌توانیم برای مردم شهرمان انجام دهیم .

جعفرزاده اضافه کرد: برای احداث زباله سوز تلاش‌های بسیاری کرده‌ایم تا توانستیم ۱۰ میلیارد تومان مجوز بگیریم و تا پایان کار و احداث زباله سوز در کنار مردم و مسئولان این شهر خواهیم بود.

وی تاکید کرد:شرایط سایت زباله سراوان عادی نیست و بسیار حاد و خطرناک است و این موضوع به عنوان یک معضل کشوری و ملی مطرح است.