هیچ کجای جهان، درآمد پزشکان، ۱۰۰۰ برابر پرستاران نیست!

پرستاران ایرانی همواره از تبعیض آشکار در حوزه درمان و سلامت انتقاد دارند؛ تفاوت فاحش دریافتی پزشکان با درآمد ناچیزِ پرستاران و کادر درمان کشور که در صف مقدم خدمت‌رسانی به بیماران هستند، مساله‌ای است که نمی‌توان از آن چشم پوشی کرد.

چندی پیش روزنامه سپید (روزنامه تخصصی پزشکی)، درآمد پزشکان و پرستاران و نسبت این دو درآمد را در ۱۴ کشور جهان بررسی کرده است. این نسبت در کشورهای مختلف متفاوت است. درکشورهای پیشرفته‌ای مثل سوئد و اسپانیا کمتر از ۲ برابر است. یعنی حقوق پزشکان در این کشورها کمتر از ۲ برابر حقوق پرستاران است. بیشترین اختلاف درآمد پزشکان و پرستاران در کشوهایی نظیر آفریقای جنوبی یا ایتالیا است که درآمدر پرستاران تقریبأ یک چهارم درآمد پزشکان است.

اما در ایران در سایه حاکمیت جمهوری اسلامی و بنابرمنابع رسمی درآمد پزشکان بطور عام حداقل ۴۰برابر پرستاران و در برخی موارد درآمد پزشکان، ۱۰۰۰ برابر پرستاران است.

به همین دلیل است که پرستاران زحمتکش مجبورند برای مطالبه همین دستمزد حداقل خود که گاهی با تأخیر چندماهه پرداخت می‌شود دست به تجمعات اعتراضی بزنند. پرستاران زحمتکشی که در کار مستمر خود با بیماران و بر بالین بیماران، بیشترین فشارهای روحی را متحمل می‌شوند گاه از عهده پرداخت اجاره بهای مسکن خود بر نمی‌آیند و اغلب در وضعیت معیشتی اسفباری بسر می‌برند.

حسین علی نسائی (عضو شورای عالی نظام پرستاری کشور) در همین خصوص به «دریافتی‌های نجومی» برخی پزشکان متخصص در ایران اشاره می‌کند و می‌گوید: «اختلاف حداقل ۴۰ برابری بین درآمد گروه پزشکان و گروه پرستاری در ایران وجود دارد که در هیچ جای دنیا چنین اختلاف دریافتی وجود ندارد؛ این اختلاف گاهی اوقات به چند صد و حتی ۱۰۰۰ برابر هم می‌رسد؛ این یک واقعیتِ انکارناپذیر است که برخی متخصصان پزشکی در ایران، چنین درآمدهای افسانه‌ای دارند.»

درآمد پزشکان، ۱۰۰۰ برابر پرستاران محصول طرح «تحول سلامت»
به گفته نسائی یک عامل افزایش تبعیض، خود طرح «تحول سلامت» است. او می‌افزاید: «در طرح تحول سلامت که یک طرح شدیداً پزشک سالار است، تعرفه‌های پزشکی چندین برابر شد؛ این درحالیست که پرستاران سال‌هاست خواستار اجرای قانون تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری هستند. سالهاست دوندگی می‌کنند و به هر دری می‌زنند تا «حق مسلم» خود را از نظام درمان کشور دریافت کنند اما افسوس که صدایشان به جایی نرسیده‌است؛ هرچه نامه‌نگاری و رایزنی کرده‌اند؛ طومار امضا کرده‌اند، به قانونگزاران و مسئولان مراجعه کرده‌اند، فایده نداشته است. بیشترین زحمت را پرستاران متحمل می‌شوند، اما دریغ و درد که حاصلِ این زحمت، نصیب دیگران می‌شود.»

عضو شورای عالی نظام پرستاری کشور ادامه داد: «دوستانی که می گویند از طرح تحول انتقاد نکنید؛ بهتر است سخنان آشکار یک نماینده مجلس را بشنوند و بعد کلاه خودشان را قاضی کنند؛ نیکفر (نماینده مردم لاهیجان و سیاهکل و عضو کمیسیون بهداشت و درمانِ مجلس) در مراسم افتتاح یک بیمارستان گفته است «درست نیست که ۸ پزشک متخصص ۵۲ میلیارد بگیرند و تنها یک متخصص ۵۰ میلیارد تومان در طول یک سال از یک بیمه دریافت کند.»

تبعیض‌ در نظام درمانی، یک خصیصه نهادینه شده
‌نسائی ادامه داد: «این سخنان خود گویای عمق فاجعه است؛ گویای این است که تبعیض و تفاوت در نظام درمانی ایران، تبدیل به یک خصیصه‌ی جاگیر و نهادینه شده است؛ جناب آقای نیکفر آن یک نفر که ۵۰ میلیارد گرفته است، خود فاجعه است؛ اما نیک بنگرید همان ۸ متخصص هم زیاد از حد گرفته‌اند، یعنی هر یک حدود ۵۵۰ میلیون تومان به صورت ماهانه دریافتی داشته‌اند و البته جالب اینجاست که این پول‌ها را در بخش دولتی گرفته‌اند؛ آخر این چه نوع دفاع و قیاسی است؟!! آنقدر تبعیض و فساد سیستماتیک در حوزه درمان کشور ریشه دوانیده که جنابعالی را مجبور به چنین قیاس عجیبی بین «بدتر» و «فاجعه» نموده است. این قیاس، از قیاسِ معروفِ «بد» و «بدتر» هم عبور کرده است.»

حسن نسائی خطاب به نماینده مجلس ادامه می‌دهد: «جناب آقای نماینده، آیا در همان بیمارستان فوق‌الذکر از پرستاران، کادر درمان و نیروی کار بخش‌های مختلف پرسیده‌اید که چقدر درآمد ماهانه دارند؟ آیا می‌دانید که پرستاران همان بیمارستان و البته همه بیمارستان‌ها و مراکز درمانی کشور، شیفت‌های طولانی کار، مصائب تعامل با مریض و مردم و هزاران مشکل دیگر را تحمل می‌کنند اما درآمدها نصیب دیگران می‌شود؛ نصیبِ «از ما بهتران»؟! آیا می‌دانید که در همان بیمارستان‌ها، چه در بخش دولتی و چه در بخش خصوصی، پرستاران، بهیاران و کادر درمانی هستند که در هزینه‌های مسکن درمانده‌اند؛ کسانی که «نمی‌توانند» هزینه‌های تحصیل فرزندانشان را بپردازند؟! آیا اینها را می‌دانید؟!»

تفاوت از زمین تا آسمان
به گفته نسائی در پایان می‌گوید: «فقط یک سوال باقی می‌ماند؛ کجای جهان چنین تبعیض فاحشی در نظام درمانی حکمفرماست؛ ما نظام‌های سوسیالیستی و یا دولت‌های رفاه را مثال نمی‌زنیم؛ در کشورهای سرمایه‌داری هم یک درصد این بی‌عدالتی‌ها وجود ندارد؛ در هیچ کجای جهان درآمد پزشکان، ۱۰۰۰ برابر پرستاران نیست. کافیست جدول مقایسه‌ای روزنامه‌ی سپید را نگاه کنید تا خودتان دریابید که میان ماه ما تا ماه گردون، تفاوت از زمین تا آسمان است.»