این فیلسوف فرانسوی در پاسخ به سئوال مجری یورونیوز که چرا دیگر اروپا برای ما الهام بخش نیست؟ گفت: زیرا نیروهای دیگری وجود دارند که رویاهای اروپایی ها را نابود می کنند,پوپولیست ها و حتی فاشیست های جدید که رویاهای اروپایی ها را نابود می کنند.این وضع صرفا به علت عوامل سیاسی یا عوامل اجتماعی نیست. امروز شهروندان زیادی در اروپا هستند که می گویند این اروپا دیگر اروپای آنها نیست. ما امروز نیاز داریم که پوپولیسم را شکست دهیم. اما مهم است که همه جوانب این موضوع را مورد توجه قرار دهیم.بنابراین اولین وظیفه ما شکست پوپولیسم است و بعد از آن هم کمیسیون اروپا موظف خواهد بود که با چالش های بعدی مواجه بشود.

مجری شبکه یورونیوز از برنارد آری لیوی فیلسوف فرانسوی پرسید چگونه می توانیم در زمان برگزیت اروپا را تقویت کنیم؟

برنارد آری لیوی در پاسخ گفت: واقعیت این است که با خروج انگلیس از اتحادیه اروپا، اروپا یکی از عوامل تقویت خود را از دست خواهد داد. با رفتن انگلیس از اتحادیه اروپا یکی از عوامل قدرت در اروپا کم خواهد شد. اگر واقعا انگلیس بخواهد از اتحادیه اروپا خارج بشود این موضوع تاثیرات بسیار مخربی بر ما برجای خواهد گذاشت.

سوروس: اتحادیه اروپا در حال فروپاشی است

رویداد‌های کم سابقه در اروپا، از صعود احزاب راستگرا گرفته تا خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، آینده این اتحادیه را به حدی در خطر قرار داده که برخی متفکران غربی درباره بروز آشفتگی در اتحادیه اروپا و دچار شدن آن به سرنوشت شوروی هشدار می‌دهند.

جورج سوروس، میلیاردر آمریکایی-مجارستانی، که به شدت از جوامع باز حمایت می‌کند، مدتی است از افزایش تهدیدات برای اینگونه جوامع سخن می‌گوید. رئیس بنیاد‌های جامعه باز، اخیرا چند یادداشت در این زمینه نوشته و از احتمال افول جوامع باز، خصوصا در اروپا، هشدار داده است. او در جدیدترین یادداشت خود، که در وبگاه «پراجکت سیندیکیت» منتشر شده، از اروپا خواست که بیدار شود و در برابر تهدیدات دشمنانش از ارزش‌های خود دفاع کند.

سوروس از مونیخ نوشت: «اروپا ناخواسته به سمت نیستی گام برمی‌دارد و مردم اروپا باید، قبل از اینکه بسیار دیر شود، بیدار شوند. اگر بیدار نشوند، اتحادیه اروپا به سرنوشت شوروی در سال ۱۹۹۱ مبتلا خواهد شد. ظاهرا نه رهبران و نه شهروندان عادی ما نمی‌فهمند که ما در حال تجربه یک لحظه انقلابی هستیم و طیف احتمالات بسیار گسترده است و لذا نتیجه نهایی به شدت مبهم است. اغلب ما گمان می‌کنیم که آینده کم‌وبیش شبیه حال خواهد بود. اما ضرورتا اینگونه نیست. در عمر طولانی و پرماجرایم، من بسیاری از دوره‌ها را دیده‌ام که آن‌ها را بی‌تعادلی رادیکال می‌نامم. امروز ما در چنین مرحله‌ای زندگی می‌کنیم.»