در پی سرنگون شدن هواپیمای اوکراینی با موشک‌های سپاه پاسداران و لغو بخش عمده‌ای از پروازهای خارجی به ایران و از فراز ایران، مقام‌های جمهوری اسلامی تلاش می‌کنند آسمان کشور را برای شرکت‌های هواپیمایی "امن" جلوه دهند.

این در حالی است که پنهانکاری سه‌روزه مقام‌های جمهوری اسلامی درباره علت سرنگونی هواپیمای اوکراینی و سخنان ضد و نقیض آنها در خصوص چگونگی رخ دادن این فاجعه ضربه‌ای جدی به اعتماد عمومی در رابطه با "امنیت آسمان ایران" زده است.

همچنین جمهوری اسلامی با وجود نداشتن تخصص فنی لازم برای بازخوانی اطلاعات جعبه سیاه هواپیمای سرنگون‌شده، تا امروز آن را به فرانسه یا اوکراین تحویل نداده است.

آسوشیتدپرس اخیرا گزارش داده بود که جمهوری اسلامی ممکن است بخواهد از بیم آشکار شدن جزئیات سرنگون شدن هواپیمای اوکراینی با موشک‌های سپاه پاسداران، بازخوانی جعبه‌های سیاه آن را به تعویق بیندازد.

طبق گزارش‌ها، بین اصابت موشک اول و موشک دوم به هواپیما حدود ۲۰ ثانیه فاصله بوده است. اتفاقی که در این ۲۰ ثانیه افتاده، می‌تواند از لحاظ امنینی برای جمهوری اسلامی اهمیت داشته و به روشن شدن پشت پرده دلیل دو شلیک پیاپی به هواپیمای مزبور کمک کند.

معاون نخست وزیر کانادا روز شنبه بار دیگر خواستار بررسی مستقل جعبه سیاه هواپیمای سرنگون شده اوکراینی شد و گفت با تحلیل محتویات جعبه سیاه می‌توان پی برد دقیقا چه اتفاقی افتاده و مسئولیت با کیست.

این مقام کانادايی افزود: تا دستیابی به حقایق سرنگونی هواپیما از پا نمی‌نشینیم.

همۀ ابعاد فاجعۀ یک طرف و کتمان حقیقت و دروغگویی طرف دیگر!

احمد زیدآبادی: وای از رسوایی! چیزی بدتر از این خداوند خلق نکرده است! همۀ ابعاد فاجعۀ ساقط کردن هواپیمای اوکراینی یک طرف و کتمان حقیقت و دروغگویی در بارۀ علت آن، طرف دیگر!
یعنی اگر منابع آمریکایی، موشک شلیک شده به سمت هواپیما را در فضا رهگیری و افشا نمی‌کردند، قرار بود علت سقوط هواپیما تا ابد مکتوم بماند؟ یعنی آن فردی که موشک را شلیک کرد یا فرمان شلیک داد، نمی‌دانست چه دسته گلی به آب داده است؟ یعنی اصلاً در این باره گزارش نداد؟ یا گزارش دروغ داد؟ یا اینکه او گزارشش را به درستی داد اما قرار شد که فاجعه نادیده گرفته شود؟
آیا وقتی که سخنگوی دولت، مشاور رئیس جمهور، مسئولان هواپیمایی و بسیاری محافل اصولگرا بخصوص رسانه‌های آنها، با ضرس قاطع و اطمینان خاطر کامل، بحث شلیک موشک را "جنگ روانی آمریکا" و "دروغی بزرگ" اعلام کردند، از اصل ماجرا بی‌اطلاع بودند؟ یا اطلاعات دروغ به آنها داده شده بود؟ یا خود در صدد دروغگویی برآمدند؟
هر کدام که باشد یک رسوایی تمام‌عیار است! حالا آنها چطور می‌خواهند چشم در چشم مردم بدوزند؟ چطور انتظار دارند که از این پس مردم حرف آنان را باور کنند؟ چرا فکر کرده‌اند که این دنیا اینقدر بی‌حساب و کتاب است که می‌توان واقعیتی چنین فاجعه‌آمیز را به کلی قلب کرد؟
بارها در این کشور نسبت به کتمان حقایق ورواج دروغ هشدار داده شده بود! چرا کتمان حقایق برای عده‌ای چنان سهل می‌آید که از عواقب آن نمی‌ترسند!
چونک بد کردی بترس آمن نباش
زانکه تخم است و برویاند خداش