- سپاه پاسداران: این آتشبس برای مذاکره نیست؛ آتشبسی برای سقوط ما است
- کارشناس داخلی هشدار میدهد جنگی که به اهداف خود نرسد، تکرار میشود
- ترامپ چه تصمیمی خواهد گرفت؟ سه سناریوی محتمل در شرایط کنونی چیست؟
- تحلیلگر عرب: آمریکا و جمهوری اسلامی؛ توافقی نزدیکتر به انفجار، نه پایان جنگ
- استعفای گابارد؛ آیا نفوذ جنبش ضد جنگ در دولت ترامپ به پایان رسیده است؟
- "ما بیضهاش را داشتیم و انقاب کردیم"؛ با همین یک جمله ایران را بر باد دادند
- گفتگوهای ترامپ با مقامات چینی؛ اسرائیل: جهان متوجه تغییرات ایران شده
- وارثان خامنهای به شعار "کُلُّ یَومٍ عاشورا و کُلُّ أرضٍ کَربَلا" بازگشتند
- سکوتی که بخشیده نخواهد شد؛ از برلین تا پایتختهای...، چه کسی پاسخگوست؟
- رئیسجمهوری آمریکا از تجاوز به زندانیان زن به دستور مجتبی خامنهای خبر داد
- جامعۀ جهانی بهائی: محبوس کردن یک زن بیگناه باردار نهایت بیرحمی است
- نامه افشاگرانه: چگونه برخی وکلا مسیر اعدام معترضان را هموار میکنند؟
- تداوم قتلهای حکومتی در پوشش جنگ؛ اعدام مخفیانه در زندان قزلحصار
- منبع آمریکایی: چرا ترامپ عجلهای برای بازگشت به جنگ با رژیم ایران ندارد؟
- حمله بیسابقه مقامات لبنانی به سپاه پاسداران و گروهک تروریستی حزب الله
- سپاه پاسداران: این آتشبس برای مذاکره نیست؛ آتشبسی برای سقوط ما است
- ترامپ وارثان خامنهای را تهدید کرد: ترجیح میدهیم به کشتن همه تان نرسد
- فراخوان شاهزاده رضا پهلوی برای مسابقات جام جهانی فوتبال در آمریکا
- جام جهانی؛ تودهنی سنگین وزیر امور خارجه آمریکا به سپاه تروریستی پاسداران
- درگذشت ترانه سرای نامی و میهن پرست هما میرافشار در تبعید؛ فیلم: با هایده
- رسوایی اپستین دامن خانواده سلطنتی انگلیس را رها نمیکند؛ بازداشت اندرو
- فیلم؛ خواننده اپرا که مجذوب موسیقی محلی ایران بود: ویدئو را ببینید
- نسخه بدون سانسور فیلمی که کارگردانان آن به اشاعه فساد متهم شدند
- سرود "ای ایران ای مرز پر گهر" ۸۰ ساله شد؛ ویدئو با صدای بنان
- نوبل ادبیات؛ نثر شاعرانهاش که شکنندگی زندگی انسان را آشکار میکند
- کاریکاتوری که خامنهای به توییت خود در مورد ترامپ در ایکس پیوست کرد
- برادر بانوی ورزشکاری که حجاب را برداشت: بالهای خواهرم را چیدند!
- کاریکاتور اسرائیلی؛ حزبالله در بخش مراقبتهای ویژه بستری شده است
- کاریکاتور؛ هر موقع این عصا را دست آقا دیدید یعنی بدجوری ترسیده
ایرانپرسنیوز به هیچ گروه سیاسی وابسته نیست و از هیچ کجا حمایت مالی دریافت نمیکند.
یکشنبه، 29 تیر ماه 1399 = 19-07 2020
به یاد سعید قائممقامی؛ نوشته ای از فعالین داخل
سعید قائم مقامی در مقطعی از تاریخ مبارزات مردم ایران پای به میدان گذاشت که اضافه بر جو خفقان و زندان و شکنجه و اعدام در جمهوری اسلامی، هیچ رسانه مبارزاتی دیگری وجود نداشت. در چنان هنگامه ای بود که جنبش دانشجوئی سال 78 بوقوع پیوست. در هنگامه ای که جمهوری اسلامی با اولین بحران داخلی در قالب جنبشی اعتراضی و عدالتخواهانه مواجه شده بود. دربزنگاهی که ابزار خبررسانی و انعکاس و بازتاب کنش و واکنش های حکومت اسلامی با مردم و دانشجویان باید توسط افراد و رسانه ای به اطلاع مردم ایران رسانده میشد که فارغ از محدودیت ها و دستورات وزارت خارجه برخی کشورهای دارای رسانه های فارسی زبان عمل میکرد. رسانه ای که قادر باشد با همه معضلات و مشکلات ارتباطی نقشی موثر و تعیین کننده ایفا نماید، تا اخبار و اطلاعات را آنطور که اتفاق می افتاد بداخل کشور منتقل نماید. در چنین مقطعی با چنین حساسیت هائی رادیو 24 ساعته صدای ایران در لس آنجلس و برنامه ای دوساعته با عنوان بسوی ایران با مجری گری سعید قائم مقامی چنین مسئولیت خطیری را برعهده گرفت. سعید قائم مقامی در کنار عزیزانی چون زنده یادان تورج فرازمند - مانوک خدابخشیان و مرحوم حسین مهری این بار سنگین را بر دوش گرفته بودند. بدون اغراق میتوان ادعا نمود که سعید قائم مقامی و حسین مهری نفر به نفر مبارزین آن زمان را میشناختند و بطور مداوم با آنها در زمینه کسب خبرهای درون کشور ارتباط تنگاتنگ داشتند. سعید قائم مقامی در یک برنامه دوساعته همه تلاشش این بود تا اخبار مرتبط با ایران و جنبش دانشجوئی را از طریق مصاحبه با عناصر درگیر با جنبش به اطلاع مردم ایران برساند که در این مسیر بنحو شایسته ای ایفای مسئولیت مینمود. متاسفانه با زایش قارچ گونه رسانه های ماهواره ای، جمهوری اسلامی توانست با نفوذ همه جانبه و صرف هزینه های گزاف، و شکار عناصر خودفروخته در رسانه های تازه شکل گرفته از یکسو، و سرکوب جنبش دانشجوئی از سوی دیگر فضای رسانه ای در لس آنجلس را به انقیاد خود درآورد و شکل و شمایل مبارزات را از مسیر اصلی و اصیل خودش با یک برنامه ریزی حساب شده خارج نماید. با گماردن عناصر خریداری شده در رسانه های تصویری که هر ماه بر تعدادشان افزوده می شد و تاسیس شبکه های تلویزیونی متعدد و ظاهرا مبارزاتی افکار عمومی در درون و برون از کشور را بسمت و سوی دیگری سوق دهد که نقار و دشمنی و چند دستگی و چند صدائی ساختگی از نمادهای بارز آن بود. به موازات این رویدادها، و فرستادن مداوم پارازیت های خسته کننده بود که به مرور طنین رادیو صدای ایران که میتوانست منشا و خواستگاه و مبنای یک اتحاد همه جانبه در بستر مبارزات ضد جمهوری اسلامی را رقم بزند، به مرور در لابلای رسانه های تازه متولد شده و دارای ماموریت هر روز کمرنگ تر میشد. شوربختانه با فوت بزرگانی چون تورج فرازمند، و فوت زنده یاد اسدالله مروتی که مبتکران و بانیان این زنجیره اتصال بودند، و جدا شدن بعضی مجریان از رادیو صدای ایران، این رسانه هر روز جایگاهی کمرنگ و کمرنگتر پیدا کرد تا جائیکه صدای آن همانند فریادهای زنده یاد شاپور بختیار که در دوران انقلاب پلید آخوندی در لابلای شعارهای فریبکارانه شنیده نشد، صدای این رسانه تاثیرگذار نیز در لابلای صداها و تصاویر متولد شده و ناهمگون هر روز کمرنگتر و ناشنیدنی تر میشد. با گسترش و تعدد رسانه های دیداری در لس آنجلس و... رادیو24 ساعته صدای ایران نیز از آن جایگاه والا بگونه ای که نهادهای اطلاعاتی جمهوری اسلامی برنامه ریزی کرده بودند بگوشه ای رانده شد تا در نهایت به خاموشی کامل آن انجامید. لاجرم صدای سعید قائم مقامی هم در این خاموشی برنامه ریزی شده گرفتار سکوت گردید. با اینهمه این مرد مبارز از پای ننشست و همچنان فریاد میزد. اما دریغ و افسوس که همان رنج ها و فشارهای آشکار و نهان، و نامهربانی ها و از دست دادن همکاران صدیق و یکه و تنها ماندن او را هر روز فرسوده تر میکرد تا اینکه در تاریخ 27 تیرماه 99 این صدای همیشه غرنده خاموش شد و به ابدیت پیوست. صدای عصیانگری که همواره بر این مسئله باور داشت که میتوانیم با اتحاد و اتفاق همه مبارزان راستین جشن پیروزی بر اهریمن اسلامی را در تهران جشن بگیریم. صدايی که همیشه در پایان برنامه می گفت: ما پیروزیم چون حق با ماست. یادش گرامی و روحش قرین رحمت باد
روح اين مرد از خود گذشته و قابل احترام شاد باد جايش خالى
صدای با صلابتی خاموش شد، یادش گرامی
یاد سعید قائم مقامی تا ابد در خاطره ها خواهند ماند. مرد بزرگی که یک ارتش یک نفره بود. بخوبی به یاد دارم که جمهوری اسلامی از صدای او می ترسید. روحش شاد و یادش گرامی باد
ما پیرزویم چون حق باماست البته اگر شیطنت ها وچوب لای چرخ کردنهای بعضی رسانه ها بگذارند!ای کاش همان یک رسانه را داشتیم وهمه صداهای ناهمگون، اما بایک هدف مشخص گردهم میبودند بدون شک راهمان هموارتر میبود بروایتی 160 رسانه ایرانی شامل دیداری وشنیداری ونوشتاری درخارج از کشورمشغول فعالیت هستند که هرکدام مشغول نواختن ساز خودشانند وجالب است که نمایش دمکراسی خواهی وآزادی هم میدهند 42 سال ادامه عمر نکبت بار جمهوری اسلامی مرهون همین اره دادن وتیشه گرفتن 160 رسانه بوده است متاسفم سیاهی لشکر نیاید بکار یکی مرد جنگی به از صد سوار