دیروز مجلس حداقلی دیکتاتور بزرگ یکی دیگر از میخ ها را بر تابوت آزادی بیان کوبید تا قبل از تنفیذ سوگلی منتخب فرزانه ، جاده را برای یکدست کردن دولت و امت حزب الهی هموارتر کرده باشد. در تمامی اخبار و فجایعی که در حال رخ دادن هست (از کشته های 400تایی کرونا در روز که به قول خودشان باید ضرب در 3 کرد، تورم ، بیکاری و ... تا اعتراضات مردم جان به لب رسیده از بی آبی ، بی برقی و ... ) خبر جمع و جور کردن مذاکرات وین هم خود نمایی می کند . این ماجرا را فرزانه طی جلسه ای با سران دولت از اینجا رانده و از آنجا مانده به گردنشان انداخت و بار دیگر ثابت کرد تخصص ایشان فقط در حوزه های مدیریت کلان تر از این حرفاست .

خب ، دولت هم برای اینکه ثابت کند نقش مترسک را دارد ، اعلام می کند که مشکل مذاکرات قبول نکردن شروطی در مورد برداشتن تحریم ها از بیت همان فرزانه و جابجا نکردن نام سپاه پاسداران از لیست گروه های تروریستی به فعالان حقوق بشر است .

خیلی سعی کردم که به نحوی درک کنم که چرا به جای این شروط ، شروطی مانند گرفتن واکسن ، آزاد سازی پولهای بلوکه شده و فروش نفت و ... یا حتی درصد غنی سازی اورانیوم مطرح نشده ، ولی درک من کجا و درک فرزانه کجا ؟

حال پس از این و جهت صیانت از مردم و برداشتن تبعیض طبقاتی ، اینترنت هم قطع می شود تا خدای ناکرده کسی قایمکی و بدون مالیات نون اضافه تر از اونایی که بیت ایشان می داند ، بدست نیاورد .قدم بعدی که کاملا به 1400 سال پیش برسیم و مثل شعب ابی طالب شویم ، چادر زدن در بیابان هاست . چون با این کرایه خانه ها ، اجاره نشینی هم جزو کالاهای لوکس به حساب خواهد آمد .

تو این همه مشکلات نگران روحانی هم هستم ! اولی بعد از فرزانه که غرق شد . دومی که ممنوع شد . سومی که سوگلیش بود قاطی کرده و شده اپوزیسیون ، این آخری هم قراره محاکمه بشه .

در مقابل هم نسل دهه 40 و 50 که خسته شدند ، دهه 60 و 70 یا رفتند یا بی انگیزه شدند ، مانده اند دهه 80 و 90 ها . به قول فرزانه قبلی امید ما هم به شما دبستانی هاست .

همه این افکار مشوش را گفتم تا برسم به اینکه فضا عجیب فضای دهه 60 شده . رسانه ها رو که ترکوندن ، منتقدان هم که تو زندانند ، بودجه ساخت قبرستان هم که تایید شد ، هیئت مرگ هم اسم و عوض کرد شد هیئت دولت . فقط مونده بود فشار افکار عمومی که اون هم مرتفع گردید .