در روز هفتم اکتبر (۱۵ مهر) شهر کلن یک مدل-پروژه دوساله را آغاز کرد که در آن مساجد این شهر مجازند هر جمعه به مدت پنج دقیقه صدای اذان را از بلندگوهای مسجد پخش کنند. این تصمیم در اولین روز اجرا با اعتراضات گروه‌های مختلف زنان از ایران، عربستان سعودی، بنگلادش و دیگر کشورهای مسلمان و برگزاری تحصن مقابل بزرگترین مسجد کلن روبرو شد.

حال انجمن "زنان مهاجر برای سکولاریسم و حق تعیین سرنوشت" نامه سرگشاده‌ای به خانم هنریته رکر، شهردار کلن نوشته و این تصمیم او را به شدت نقد کرده‌است.

در این نامه مساجد و انجمن‌های مسلمانان "در اصل" محافل اسلام‌گرا دانسته شده‌اند که به طور سیستماتیک اسلام‌گرایی را تبلیغ می‌کنند و "اغلب درکی ارتجاعی از اسلام دارند که ضد زن، ضد همجنس‌گرایی و ضد یهودی است".

به نظر نویسندگان این نامه پروژه مذکور "درها و دروازه‌های بنیادگرایی را باز می‌کند" و این امکان را به اسلام‌گرایان می‌دهد تا "با بلندگو بر فراز بام‌های یکی از بزرگترین شهرهای کشور ما فریاد بزنند که خدای آنها، مذهب آنها، نُرم‌های آنها و جامعه موردنظر آنها بالاتر از قوانین دموکرات و آزاد ما و بالاتر از خواست بسیاری از شهروندان برای سکولاریسم قرار دارد."

از هلن وزیری یکی از امضاکنندگان این نامه پرسیدم که چرا در نامه خود مسلمانان را با اسلام‌گرایان یکی دانسته‌اند و همه‌جا از اسلام‌گرایان صحبت کرده‌اند. او به دویچه‌وله می‌گوید: «ما به هیچ وجه مسلمانان را با اسلامیست‌ها یکی نمیدانیم. مسلمانان طیف وسیعی را تشکیل میدهند. ولی در بین مسلمانان اسلامیستها چون سازمان یافته عمل می‌کنند، در خیلی از موارد موفق می‌شوند سخنگویی مسلمانان را بدست گیرند. بسیاری از مسلمانان سکولار هم مخالف این تصمیم مسئولین شهر هستند. از جمله خانم لاله آکون که نامه اعتراضیش را زودتر از ما فرستاده است. یا احمد منصور، محند خورشیده، یزیدیها و علوی‌ها.»

او می‌گوید تقاضای پخش اذان به طور مشخص از سوی اسلامیست‌ها و به ویژه دیتیب (اتحادیه ترک-اسلامی آلمان) مطرح شده که در حال حاضر از "اسلام سیاسی اردوغانی" تبعیت می‌کند. به گفته خانم وزیری در مراسم افتتاحیه مسجد بزرگ شهر کلن که چند سال پیش بود، از سخنرانی خانم شهردار کلن جلوگیری شد و به جای او سخنان اردوغان پخش شد. او می‌گوید: «ولی اینکار را خیلی زیرکانه پیش بردند که جز اعتراض لفظی خانم شهردار، کسی متوجه تعمد و زن ستیزی دیدگاهشان نشد.»

در این نامه تاکید شده که سیاستمداران باید بدانند که هرگونه تصمیم در "ارتباط با اسلام سیاسی" می‌تواند پیامدهای زیادی برای جامعه و نیز در کشورهایی که مبدأ مهاجر به اروپا بوده‌اند داشته باشد.

عذاب روحی برای قربانیان اسلام‌گرایی

در نامه سرگشاده انجمن "زنان مهاجر برای سکولاریسم و حق تعیین سرنوشت" به شهردار کلن انتقاد شده که چرا پیش از گرفتن چنین تصمیمی "به نام رواداری" با مهاجران و کسانی که از مناطقی که در آن "اسلام‌گرایان خشن و بربر" مثل طالبان، بوکوحرام و داعش حکمرانی می‌کنند، صحبت نشده است.

به نظر نویسندگان این نامه شنیدن "۳۰۰ ثانیه" صدای اذان، با یا بدون بلندگو برای کسانی که از این مناطق فرار کرده‌اند، یادآور "فشار، ترور روانی و تجاوز به نام خدا و بسیاری دیگر از اشکال خشونت‌بار و بیرحمانه نقض حقوق بشر است که این افراد در زندگی خود آنها را تجربه کرده‌اند" و در ادامه آمده است: «به زبان دیگر این افراد هر جمعه برای پنج دقیقه در معرض آسیب روحی قرار می‌گیرند.»

نویسندگان نامه سپس به شادمانی گروه‌های اسلام‌گرای تندرو از آزاد شدن صدای اذان در زمان شروع پاندمی کرونا در بسیاری از شهرهای آلمان اشاره کرده و نوشته‌اند که این گروه‌ها با فریاد الله‌‌اکبر این خبر را پیروزی برای خود دانسته و درشبکه‌های اجتماعی‌شان به زبان عربی نوشتند: "آلمان سقوط کرد" و همین را دلیلی بر اشتباه بودن این تصمیم دانسته‌اند.