خانم بانی دوگال، نمایندۀ ارشد جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل، گفت: «این نمونۀ دیگری از برنامۀ ‌بی‌رحمانه و هدفمند دولت ایران برای آزار و اذیت جامعۀ بهائی با انگیزۀ مذهبی است. این عمل جدید، بی‌عدالتی غیرقابل تصور و خصمانه‌ای را بر جامعه‌ای بی‌گناه و قانون‌مدار تحمیل می‌کند. سلب خودسرانۀ معیشت کشاورزان و واگذاری زمین آنها برای فروش، اقدامی است که با هر هنجار معمول اخلاق انسانی مغایر است.»

سازمان حکومتی و شبه دولتی «ستاد اجرای فرمان امام خمینی» که تحت نظارت رهبر جمهوری اسلامی، آیت‌الله خامنه‌ای فعالیت می‌کند، دارایی‌های توقیف شدۀ گروه‌ها و افراد را از زمان انقلاب اسلامی ۱۹۷۹ تا کنون در اختیار گرفته و می‌فروشد. این سازمان در اواخر مهر ماه، ١٣ قطعه زمین بهائیان را در یک سایت به مزایده گذاشته است. هر ملک با قیمتی که تنها ١۵ درصد ارزش منصفانۀ بازار تخمین زده می‌شود برای فروش فهرست شده است.

این اقدام در بحبوحۀ کمبود شدید آب در ایران صورت می‌گیرد و به نظر می‌رسد این عامل انگیزه‌ای برای تصرف و فروش این اراضی ارزشمند آبی در این مقطع زمانی باشد.

لیست این زمین‌ها در حالی برای حراج منتشر شده است که بهائیان برای نسل‌های متمادی مالک این زمین‌ها بوده‌اند.

شکایات بهائیان محلی- و حتی تلاش برای بازخرید زمین‌های خود- توسط مقامات رد شده است. به بهائیان گفته شده که آنها و هر مسلمانی که با آنها وارد معامله شود، از شرکت در این حراج ممنوع است و این امر تأیید می‌کند که مصادره و حراج، یک عمل هدفمند آزار و اذیت مذهبی است.

خانم بانی دوگال گفت: «مصادرۀ اموال و محرومیت از معیشت، هر دو نقض تعهدات حقوق بشری ایران بر اساس کنوانسیون‌های سازمان ملل است. سابقۀ کشاورزی خانواده‌های بهائی در این مزارع به بیش از ۱۰۰ سال پیش باز می‌گردد. این غارت که حراج نام گرفته باید بلادرنگ لغو شود.»

بیش از ۴۰۰ خانوادۀ بهائی پس از انقلاب از روستای کتا آواره شدند. چند صد خانه توسط افرادی تحریک شده به آتش کشیده شد. وضعیت بقدری برای خانواده‌های بهائی کتا فجیع بود که آنها با از دست دادن منازل‌شان آواره شده و در کمپ پناهندگان به سر بردند. دادگاه و دستورات رسمی در سال‌های ۲۰۰۲، ۲۰۰۸ و ۲۰۱۶ نیز تلاش‌های اخیر مقامات را برای مصادرۀ زمین‌های کشاورزی در داخل و اطراف روستای کتا تأیید می‌کند.

در سال گذشته تلاش‌های مضاعفی توسط مقامات حکومتی برای مصادرۀ املاک بهائیان در سراسر کشور صورت گرفته است. در دی ماه اعتراض جهانی علیه تخریب و مصادرۀ ده‌ها خانۀ بهائیان در روستای ایول در استان مازندران با هشتگ #ایول_خانه_آنهاست به راه افتاد. در ماه مرداد پس از یورش به منازل بهائیان که طی آن مأموران امنیتی اقدام به جستجو و مصادرۀ اسناد ملکی کردند، شش قطعه ملک در استان سمنان تصرف شد. در آبان ماه زمین‌های کشاورزی بهائیان روشنکوه در استان مازندران نیز تصرف شد.

خانم دوگال پرسید: «چند بار باید به مقامات حکومت ایران یادآوری کنیم که زمین‌های بهائیان به حکومت تعلق ندارد که هر طور که بخواهند با آن رفتار کنند؟ دولت ایران امروز باید این واقعیت را بپذیرد و همۀ این دارایی‌ها را به مالکین بهائی خود بازگرداند.»