به گزارش تسنیم، این روزها در ترکیه، کار و بار موسسات و شرکت های سنجش افکار عمومی سکه است. چرا که احزاب، گروه های مالی و اقتصادی و رسانه ها، به طور مرتب سفارش نظرسنجی می دهند.

آنان می خواهند بدانند مردم ترکیه چه نگرشی به حزب حاکم و مخالفین آن دارند و اردوغان تا چه اندازه از شانس آن برخوردار است که رئیس بماند.

نتایج تازه ترین نظرسنجی های میدانی در ترکیه، حاکی از این است که اردوغان و حزب حاکم، بخش قابل توجهی از محبوبیت خود را از دست داده اند و با این وضعیت، شانسی برای پیروزی در انتخابات ندارند. با این حال، مردم ترکیه همواره ثابت کرده اند که آخرین تصمیمات انتخاباتی آنان چندان هم قابل پیش بینی نیست و به وجود آمدن یک جمعیت چند میلیونی از شهروندان مرددی که در مورد انتخاب حزب دلخواه خود به تردید افتاده اند، کار پیش بینی را سخت تر کرده است.

سوال مهم تحلیل گران سیاسی ترکیه این است: حزب عدالت و توسعه که روزگاری بیش از 50 درصد آرای مردم کشور را در اختیار داشت، چرا حالا به حال و روزی افتاده که حتی با شراکت یک حزب قدیمی هم نمی تواند پیروزی خود را تضمین کند؟ در پاسخ به این سوال، عمده گلایه ها و انتقادات مردم به این شکل، دسته بندی شده است:

1.گرفتار شدن بسیاری از مقامات حزب عدالت و توسعه در فساد مالی و رانت.

2.بی اعتنایی حزب عدالت و توسعه به دو آرمان قدیمی و بسیار مهم عدالت و فقرزدایی و رسیدن به شکاف طبقاتی و تبعیض.

3.از میان رفتن آزادی بیان و دشوار شدن فعالیت برای رسانه های مستقل بخش خصوصی.

4.تورم و بیکاری روزافزون.

دشواری های بازگرداندن محبوبیت و اعتماد

بسیاری از آگاهان سیاسی ترکیه بر این باورند که حزب عدالت و توسعه تا همین حالای کار هم عمر زیادی را سپری کرده و نه تنها بر اساس متر و معیارهای نگرش ابن خلدونی، بلکه بر اساس کوتاه بودن دوران ظهور، شکوه و افول احزاب سیاسی تاریخ معاصر ترکیه، زمان آن فرا رسیده که اردوغان و یاران او از صحنه قدرت کنار بروند.

اما کارشناسان دیگری نیز بر این باورند که حزب عدالت و توسعه، هنوز هم قدرتمندترین و منظم ترین حزب ترکیه است و با داشتن بیش از 11 میلیون عضو سازماندهی شده، رسمی و پای کار، قدرتی نیست که به راحتی کنار نهاده شود.

اما سوال اینجاست، آیا این حزب، باز هم می تواند به دوران شکوه باز گردد و بیش از نیمی از آرای مردم ترکیه را به سوی خود جلب کند؟ پاسخ این است: بسیار دشوار است که حزب عدالت و توسعه یک بار دیگر به اوج برسد.

به خصوص، با توجه به وضعیت کنونی اقتصاد ترکیه، می توان به این ارزیابی نهایی رسید که دولت، فرصت چندانی برای ترمیم وضعیت اقتصادی کشور و بازگرداندن اعتماد هواداران ندارد. در نتیجه راهکارهایی که به عنوان سناریویی محتمل می توانند، مورد توجه قرار بگیرند، عملاً نه سناریویی برای مدیریت بازی و پیش بردن بازی حزب، بلکه مجموعه راهکارهایی برای به هم زدن بازی دیگران است.

در صدر این سناریوها می توان به چنین مواردی اشاره کرد:

1.انگ زدن به احزاب مخالف و متهم کردن سران و چهره های برجسته این احزاب به خیانت، حمایت از ترور، جاسوسی و ترور شخصیتی.

2.تلاش برای تفرقه انداختن بین احزاب حاضر در ائتلاف مخالفین اردوغان.

3.تغییر قوانین انتخاباتی به نفع آکپارتی و شریک آن یعنی حزب حرکت ملی.

3.سوق دادن برخی از احزاب به سمت و سوی ایجاد ائتلاف سوم و سرشکن شدن آرای مخالفین بین چند حزب و ائتلاف متفرقه.

4.طرح مجدد این موضوع که به قدرت رسیدن هر حزبی غیر از آکپارتی، به مثابه تهدید امنیت ملی و نابودی بقای ترکیه خواهد بود!

5.توزیع اقلام غذایی، زغال سنگ، لوازم خانگی و چیزهایی نظیر آن در مناطق محروم.

شواهد نشان می دهد که سال 2022 میلادی برای حزب حاکم ترکیه سال مهم و حساسی است و اگر در سال جاری، فکری به حال اقتصاد پریشان ترکیه نشود و خون تازه ای در رگ های آکپارتی جریان پیدا نکند، مخالفین می توانند به راحتی قدرت را در دست بگیرند.