در همین حا رئیس سرویس اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا)، در توصیف ولادیمیر پوتین گفت: او به طور فزاینده ای از انزوا رنج می برد و از وضعیت جنگ در اوکراین، ناامید و عصبانی است و به همین دلیل جنگ را تشدید خواهد کرد.

این مقام اطلاعاتی آمریکا که شب گذشته در جمع نمایندگان کنگره سخن می گفت، افزود: به اعتقاد من، پوتین اکنون عصبانی و ناامید است و احتمالا تلاش هایش را دوچندان می کند و تلاش می کند ارتش اوکراین را بدون توجه به تلفات غیرنظامیان، شکست دهد.

همزمان اعلام شد که ژاپن در اقدامی بی‌سابقه یکسری تجهیزات دفاعی به اوکراین ارسال می‌کند.

نخست وزیر ژاپن در جریان تماس تلفنی با رئیس جمهوری اوکراین برنامه دولتش را برای ارسال این محموله به کی‌یف اعلام کرد و گفت: حمله نظامی به اوکراین و بمباران شهرها غیرقابل قبول و وحشتناک است.

جنگ پوتین، بدترین کابوس شی جین پینگ

از سوی دیگر نشریه فارین پالیسی نوشت: جنگ آشفته اوکراین ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، به یک مطالعه موردی در مورد چگونگی عدم انجام تهاجم تبدیل شده است. حتی بدتر از آن، شکست‌های فراوان پوتین در میدان نبرد، احتمالاً هرگونه خوش‌بینی را که برنامه‌ریزان نظامی چین در مورد بازپس‌گیری آسان تایوان با زور در دل داشتند، خنثی کرده است.

این منبع نوشت: نتیجه این است که حمله همه جانبه پوتین به اوکراین ممکن است آنچه را که تا همین اواخر غیرممکن به نظر می‌رسید، انجام داده باشد و برنامه زمانی پکن برای حمله به تایوان را از مسیر خارج کرده باشد.

در ادامه این مطلب آمده است: هر ساعت، ویدئوهایی از نبرد نیروهای روسی با مبارزان مقاومت اوکراینی در در سراسر جهان پخش می‌شود. ولادیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین که از ترک کشور خودداری کرد، به یک نماد تبدیل شده است. آیا همین چالش‌های تاکتیکی ممکن است برای ارتش بی‌تجربه چین در طول تهاجم به تایوان رخ دهد؟ پاسخ ساده این است که بله این احتمال وجود دارد و به همین دلیل است که چین به شدت اوضاع را زیر نظر دارد.

به طور کلی، پکن به سختی می‌توانست واکنش بین‌المللی یکپارچه به تهاجم روسیه را پیش‌بینی کند. صادقانه بگوئیم، هیچ کس این را پیش بینی نمی کرد. شدت تحریم های غرب علیه مسکو، از جمله قطع ارتباط بانک مرکزی روسیه با سیستم مالی جهانی، بی سابقه است. تحریم‌های غرب همراه با کنترل‌های جدید صادرات روسیه، اقتصاد آن را به ویرانی می کشاند، تا جایی که ممکن است هرگز به طور کامل بهبود نیابد.

در عین حال، به نظر می رسد اروپا و ایالات متحده آماده اند تا هزینه های مرتبط با چنین اقدامات سختی را حتی به قیمت قربانی کردن رشد اقتصادی خود و روابط گسترده با بخش خصوصی روسیه، بپردازند.