به گزارش اقتصادآنلاین؛ سازمان فضانوردی آمریکا، ناسا با انتشار گزارشی درباره پیامد‌های گرم شدن کره زمین اعلام کرد که تا سی سال دیگر برخی مناطق جهان، از جمله ایران قابل زیست نخواهند بود.

به نظر دانشمندان ناسا، تا سال ٢٠٥٠ مناطق جنوب آسیا، حوزۀ خلیج فارس شامل ایران، عمان و کویت و همچنین کشورهای حاشیه دریای سرخ نظیر مصر، عربستان، سودان، اتیوپی، سومالی و یمن قابل زندگی نخواهند بود.بر پایه این گزارش، برخی ایالت‌های آمریکا نظیر آرکانزاس، میزوری و آیووا نیز تا سال ٢٠٧٠ به سرنوشتی مشابه دچار خواهند شد.

تبعات سنگین افزایش تنها نیم درجه گرمای زمین

تنها نیم درجه گرمای بیشتر کره زمین می‌تواند همه چیز را تغییر دهد. این میزان گرمایش زمین، انسان‌ها را تقریباً سه برابر بیشتر در معرض خطر گرمای شدید و صد‌ها میلیون نفر را در معرض کمبود آب قرار می‌دهد.

با نیم درجه گرمای بیشتر، حشرات دو برابر و گیاهان سه برابر بیشتر در معرض خطر انقراض قرار می‌گیرند و یخ‌های اقیانوس منجمد شمالی به جای یک بار در طول یک قرن، هر ۱۰ سال آب می‌شوند.

به گفته کارشناسان، بین جهانی که گرم‌تر شدن آن به ۱.۵ درجه سانتی گراد در مقایسه با دوران قبل از صنعت محدود شود یعنی همان هدف ایده آلی که در توافقنامه پاریس آمده است، و سیاره‌ای با حداکثر دو درجه گرمای بیشتر، تفاوت‌ها عمیق و حتی گاهی حیاتی است.

سازمان ملل اواسط ماه سپتامبر هشدار داد در حالی که گرم‌تر شدن زمین در حال حاضر به ۱.۱ درجه سانتی گراد رسیده است و تعهدات فعلی برای کاهش انتشار گاز‌های گلخانه‌ای جهان را مستقیم به گرم شدن «فاجعه بار» ۲.۷ درجه سانتیگراد سوق می‌دهد.

در اینجا برخی از پیامد‌های مورد انتظار، بر اساس گزارش ویژه کارشناسان آب و هوای سازمان ملل IPCC (پایان سال ۲۰۱۸) در مورد جهانی با دمای ۱.۵ درجه سانتی گراد گرم‌تر و آخرین گزارش وضعیت آب و هوا توسط کارشناسان آب و هوا سازمان ملل متحد (اوت ۲۰۲۱)، ذکر شده است:

به مناسبت گروه کارشناسان سازمان ملل یک اطلس آنلاین منتشر کرد (https://interactive-atlas.ipcc.ch) که امکان مشاهده پیامد‌های مختلف پیش بینی شده را در هر منطقه ممکن می‌سازد.

موج‌های گرما: موج‌های گرمای شدید در زمینی با یک و نیم درجه سانتی گراد گرمای بیشتر، ۴.۱ برابر، با دو درجه افزایش، ۵.۶ برابر و با چهار درجه افزایش ۹.۴ برابر بیشتر می‌شوند. برای قله‌های گرمایی شدیدتر و نادرتر، این احتمالات برای یک و نیم درجه گرمای بیشتر به ۸.۶ برابر بیشتر، برای دو درجه گرمتر به ۱۳.۹ برابر و با چهار درجه سانتی گراد بیشتر به ۳۹.۲ برابر می‌رسد.

از نظر جمعیت در معرض تهدید، با یک و نیم درجه گرمای بیشتر، ۱۴ درصد از انسان‌ها احتمالا حداقل هر ۵ سال یکبار در معرض پیامد‌های گرمایش زمین قرار می‌گیرند، اما با دو درجه افزایش این رقم به ۳۷ درصد

بدی آب و هوا: گرمایش تأثیر مستقیمی بر رژیم بارندگی دارد که ارتفاعات بلند نیمکره شمالی و جنوبی، مناطق گرمسیری و بسیاری از مناطق مستعد باران‌ها موسمی افزایش می‌یابد، اما در مناطق نیمه گرمسیری کمیاب می‌شود و تهدید خشکسالی‌های مکرر را به دنبال دارد

در سطح فعلی گرمایش، وقوع بارش شدید ۱.۳ برابر بیشتر از دوران پیش از صنعتی شدن است، این میزان با یک و نیم درجه افزایش گرمایش زمین به ۱.۵ برابر بیشتر، با دو درجه گرمای بیشتر به ۱.۷ برابر و با چهار درجه گرمای بیشتر به ۲.۷ برابر بیشتر از آن دوران می‌رسد.

میزان رطوب هوا نیز که در سطح فعلی گرمایش ۶.۷ درصد بیشتر از دوران پیش از صنعتی شدن است، با یک و نیم درجه سانتی گراد گرمای بیشتر، ۱۰.۵ برابر بیشتر، با دو درجه گرمای بیشتر ۱۴ درصد بیشتر و با چهار درجه گرمای بیشتر ۳۰ درصد بیشتر افزایش می‌یابد.

خشکسالی: مناطق تحت تأثیر قرار گرفته، در دمای ۱.۵ درجه سانتی گراد گرمتر، دو برابر بیشتر در معرض خشکسالی قرار می‌گیرند. در دمای دو درجه گرمتر، ۲.۴ برابر بیشتر و در دمای چهار درجه گرمتر ۴.۱ برابر بیشتر در معرض این پدیده خواهند بود.

اما محدود کردن گرمایش خطر کمبود آب را تا نصف کاهش می‌دهد. بدین ترتیب ۱۸۴ تا ۲۷۰ میلیون نفر از بدتر شدن «تنش آبی» در سراسر جهان در دمای ۱.۵ درجه سانتیگراد به جای + ۲ درجه سانتی گراد نجات خواهند یافت

مهار خشکسالی همچنین بلایای احتمالی مانند آتش سوزی جنگل‌ها را محدود می‌کند.

کشاورزی: ​​در جهانی با دمای ۲ درجه سانتی گراد بیشتر، ۷ تا ۱۰ درصد از زمین‌های چرا از بین می‌رود که پیامد‌های اقتصادی و اجتماعی شدیدی دارد. تولیدات کشاورزی نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرند. در مناطق گرمسیری، برداشت ذرت در دمای ۱.۵ درجه سانتی گراد بیشتر، ۳ درصد و در دمای ۲ درجه سانتی گراد بیشتر، ۷ درصد کاهش می‌یابد.

اقیانوس ها: انتظار می‌رود در جهانی با دمای ۲ درجه سانتی گراد بیشتر، سطح دریا تا سال ۲۱۰۰ حدود ۴۳ سانتی متر (و تا دو متر در سال ۲۳۰۰) افزایش یابد، اما در دنیایی با دمای ۳ درجه سانتی گراد گرمتر یا ۴ درجه سانتی گراد گرمتر، ۸۴ سانتی متر افزایش یابد.

محدود کردن افزایش دما به ۱.۵ درجه سانتی گراد، سطح افزایش را به ۱۰ سانتی متر کاهش می‌دهد، در حالی که به گفته کارشناسان بیش از یک میلیارد نفر تا اواسط قرن در مناطق ساحلی آسیب پذیر زندگی خواهند کرد.

قطب شمال بیش از سایر مناطق در حال گرم شدن است و تابستان بدون یخ در این اقیانوس در دمای ۱.۵ درجه سانتی گراد گرمتر هر ۱۰۰ سال، اما در دمای دو درجه سانتی گراد گرمتر هر ۱۰ سال پیش بینی می‌شود.

تنوع زیستی: همه این تغییرات تأثیر مستقیم بر همه انواع موجودات زنده دارد. تقریباً ۷ درصد از اکوسیستم‌ها در دمای ۱.۵ درجه سانتیگرادگرمتر و ۱۳ درصد در دمای ۲ درجه سانتیگراد گرمتر تغییر می‌کند. در نتیجه زیستگاه، ۶ درصد حشرات، ۸ درصدگیاهان و ۴ درصد مهره داران در موارد کم، ۵۰ درصد کاهش می‌یابد ارقامی که با دو درجه گرمایش بیشتر به ۱۸ درصد حشرات، ۱۶ درصد گیاهان و ۸ درصد مهره داران افزایش می‌یابد. در دمای ۴ درجه سانتیگراد گرمتر، نیمی از گونه‌های جانوری و گیاهی تهدید خواهند شد.