با وجود بازتاب بین المللی جلوگیری خُشونت بار از ورود زنان به استادیوم در مشهد، فدراسیون بین المللی فوتبال (فیفا) در کمال شگفتی از "پیشرفت تاریخی" سُخن می گوید و به جای محکومیت روشن و بدون ابهام این رفتار، با درخواست "ادامه روند"، به مُرتکبان مُسلح به اسپری فلفل آن دسته گُل داده است.

فیفا در بیانیه ای که رسانه های داخلی و خارجی آن را مُنتشر کرده اند، می گوید در این باره "شنیده" است و از فدراسیون فوتبال ایران خواهان "اطلاعات" بیشتر شده است. فیفا در حالی مُدعی بی اطلاعی و آگاهی از طریق "شنیدن" شده که مُسابقه تیمهای فوتبال ایران و لُبنان در مشهد با نظارت آن برگُزار شده و نماینده این نهاد در محل حُضور داشته است.

چنین می نماید که فیفا در این موضعگیری اولیه در درجه نخُست تلاش می کند شکست همه جانبه خود را در قانع کردن حاکمان زن ستیز ایران به رفع ممنوعیت وُرود زنان به استادیوم پرده پوشی کند. سیاست مُماشات گرانه فیفا به هیچ پیشرفتی در این زمینه مُنجر نشده و امتیازهایی که به واپس گرایان داده شده، تغییری در رفتار آنها به وجود نیاورده.

رییس فیفا، آقای جیانی اینفانتینو، بارها تاکید کرده که موضوع ممنوعیت وُرود زنان به استادیوم "با مُذاکره قابل حل است". او در همین راستا در اسفند ۱۳۹۶ به ایران نیز سفر کرد و به دیدار پایوران حُکومت رفت. آقای اینفانتینو پس از مُلاقات با آقای حسن روحانی، رییس جمهور وقت مُلاها، مُژده داد که وی وعده داده "زنان به زودی اجازه وُرود به ورزشگاه ها را خواهند یافت"؛ اتفاقی که هرگز نیفتاد و رییس فیفا نیز ضرورتی ندید به عهدشکنی طرفهای گُفتُگویش واکُنش نشان دهد.

ریشه انفعال مزبور در این واقعیت نهفته است که فیفا تمایلی به بهم خوردن روابط خود با ج.ا ندارد و آنچه که در مورد ممنوعیت اعمال شده در مورد زنان انجام می دهد، فقط زیر فشار محکومیت جهانی رفتار تبعیض گرانه حاکمیت ایران و انتظارات از فیفا به عنوان یک طرف مُستقیم موضوع صورت می گیرد. فیفا برای فرار از انتقادهایی که از این زاویه به آن می شود، به اقدامات نمایشی مانند اعتراض رسانه ای، صُدور بیانیه و دیدوبازدید با پایوران ج.ا روی آورده.

فیفا نشان داده که چنان در پیگیری این سیاست مُصمم است که حتی اگر ژستهای یاد شده قانع کننده نیفتد، برای اثبات فعالیت خود در این راستا حاضر است اقدامات فریبکارانه رژیم ج.ا مانند صحنه سازی حُضور زنان در استادیوم، مُهندسی تماشاچیان، نشاندن ماموران و "خودی"های مونث بر سکوها و از این دست را به عُنوان "پیشرفت" جا بزند و "مُثبت" ارزش گذاری کند. این زیرکی و گُنجایش شیادی رژیم ج.ا نیست که نهاد بین المللی مزبور را فریب می دهد، بلکه فیفا نمایشهای مسخره حاکمان ایران را به عُنوان سکه نقد در جیب می گذارد، چون تلاش می کند مُنتقدانش را قانع کند که رویکردش در ایران دستاوردی داشته و کارنامه مُثبتی برای ارائه کردن دارد. ج.ا سر آقای اینفانتینو شیره می مالد، چون او مایل است که سرش شیره مالیده شود.

با این همه فیفا این بازی را در مُورد رژیم ج.ا زمان درازی نمی تواند ادامه دهد، همانگونه که در برابر رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی نتوانست. قُدرت گرفتن یک رژیم زن ستیز دیگر در افغانستان، نگاه ها را بیش از پیش مُتوجه این منطقه کرده و رویکرد نهادها و دولتها نسبت به سرکوب، تبعیض و فشار علیه زنان در این حوزه جُغرافیایی را زیر ذره بین برده است. فشار مُدافعان حُقوق زنان، افکار عُمومی کشورها و دولتهایی که ناچار به واکُنش در برابر آن هستند، فضای مانور را برای فیفا تنگ تر خواهد کرد.