اخیرا "بوریس جانسون" نخست وزیر بریتانیا در اقدامی جنجالی در سفر به اوکراین، ضمن گفتگو و رایزنی با رئیس جمهور این کشور "ولادیمیر زلنسکی"، همراه با وی در خیابان‌های کیِف پایتخت اوکراین قدم زد و از این شهر بازدید کرد. مساله‌ای که توجه رسانه‌های بین المللی را تا حد زیادی به خود جلب کرد. پیام‌های اصلی این اقدام بوریس جانسون در بحبوحه جنگ روسیه و اوکراین را چه می‌دانید؟

وحید کریمی می گوید: به عقیده من هدف اصلی آنچه اخیرا در اوکراین در قالب پیاده‌روی بوریس جانسون نخست وزیر بریتانیا و ولادیمیر زیلنسکی رئیس جمهور اوکراین در خیابان‌های کیِف مشاهده کریم، به طور خاص معطوف به رئیس جمهور روسیه "ولادیمیر پوتین" بود. در واقع، جانسون با این اقدام خود سعی داشت تا پوتین را تحقیر کند. نباید فراموش کنیم که روس‌ها سنتا اوکراین را بخشی از خاک خود قلمداد می‌کردند و حتی هنوز هم ولادیمیر پوتین معتقد است که سرنوشت اوکراین باید به نحوی تعیین شود که به مثابه یک سرزمینِ متعلق به روسیه، ارزیابی و تصور شود. از این رو، بوریس جانسون به نوعی سعی داشته تا این تعریفی که روس‌ها و به طور خاص پوتین در مورد اوکراین دارند را مخدوش کند و درست به همین دلیل است که پا به سرزمین اوکراین، در بحبوحه جنگ این کشور با روسیه گذاشت.

تحلیل و ارزیابی شما از آینده سیاسی ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه چیست؟

من آینده پوتین را تا حد زیادی تمام شده می‌پندارم. غرب دیگر با پوتین کار نمی‌کند البته همانطور که گفتم عجله‌ای هم برای نابودی وی ندارد با این حال، پوتین دیگر اعتباری در غرب نخواهد داشت. شما می‌دانید که پوتین و روسیه را از گروه ۸ اخراج کردند و این گروه به گروه ۷ تغییر نام داده است. در این راستا، غربی‌ها به انحا مختلف سعی خواهند کرد که پوتین را منزوی‌تر کنند. با این همه، ولادیمیر پوتین رئیس یک کشور بسیار بزرگ با توان نظامی و اقتصادیِ درخور توجه است (البته که مثلا در غرب، بنیه اقتصادی روسیه را معادل هلند و ایتالیا و اسپانیا می‌دانند و نباید در این رابطه چندان هم غلو کرد). ولی این مساله در این حقیقت که غرب نسخه پوتین را پیچیده، تغییری ایجاد نمی‌کند.

چند سال قبل، نیرو‌های اطلاعاتی وابسته به دولت روسیه در انگلستان اقدام به انجام عملیات ترور "سرگی اسکریپال" (مامور اطلاعاتی اسبق روسیه) با استفاده از سلاح‌های ممنوعه کردند و در همان دوران انگلیسی‌ها به این جمع بندی رسیدند که دیگر نمی‌توانند با روسیه و پوتین کار کنند و اساسا پوتین باید از قدرت حذف شود. در این راستا پس از گذشت چند سال، آن‌ها از طریق گزاره عضویت اوکراین در ناتو و تحریک روسیه، پوتین را وادار به حمله به اوکراین کردند (البته پوتین گزینه دیگری هم نداشت، زیرا ناتو تا حد زیادی به مسکو نزدیک شده بود) و در نهایت انگلیسی‌ها و به طور کلی غرب، با موفقیت توانستند تا حد زیادی موقعیت پوتین و روسیه در عرصه معادلات بین‌المللی را تضعیف کنند. اکنون نیز پوتین در موقعیت بسیار خطرناکی است. تردیدی نیست که اگر قرار باشد سطح تنش‌ها میان روسیه و غرب افزایش پیدا کند، اروپا می‌تواند با قدرت نرمِ خود در محیط پیرامونی روسیه کارزار قابل توجهی را علیه روسیه به راه بیندازد و عملا با قدرت نرم، به جنگ قدرت سختِ روسی برود. این پدیده‌ای جدید در روابط بین الملل است که بایستی به صورت دقیق مطالعه شود. در این رابطه نیز، برتری با غرب بوده است. قدرت‌های شرقی اکنون تا حد زیادی احساس خطر کرده‌اند.