به گزارش ایرنا از رویترز، وندی شرمن معاون وزیر امور خارجه آمریکا با بیان اینکه "روسیه به اهداف خود در حمله به اوکراین دست نمی‌یابد"، افزود: تحریم‌های غرب تا حدی دلیل آن بوده است.

شرمن در گفتگو با تارنمای فرندز گفت: آنچه ما در اینجا به دنبال آن هستیم، یک شکست استراتژیک برای روسیه و پوتین است. من معتقدم که این اتفاق در حال رخ دادن است.

شرمن در حاشیه دیدارش با استفانو سانینو دبیر کل سرویس خارجی اتحادیه اروپا این ادعا را مطرح کرد.

شرمن گفت: تحریم‌های غرب، روسیه را به عمیق ترین بحران اقتصادی از زمان سقوط اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ سوق داده است.

وی همچنین اظهار امیدواری کرد چین نیز به اتحاد کشورهای تحریم کننده روسیه ملحق شود.

پایان امپراتوری روسیه؟

وال استریت ژورنال در تحلیلی نوشت: در حالی که روسیه و اوکراین برای بزرگترین نبرد تانک در اروپا از زمان جنگ جهانی دوم به این سو آماده می‌شوند پیش بینی آینده جنگ ولادیمیر پوتین غیرممکن است. درگیری‌های تانک و توپخانه در مقیاس بزرگ در زمین‌های باز و هموار شرق اوکراین ممکن است به نفع مسکو باشد و وزن بسیار سنگین ماشین نظامی روسیه می‌تواند به دستاورد‌های سرزمینی منجر شود، اما نتایج دیگری نیز ممکن است. شجاعت اوکراینی ها، درخشش تاکتیکی و دسترسی به تسلیحات و تجهیزات غربی می‌توانند یک رشته شکست تحقیرآمیز دیگر برای روسیه ایجاد کند.

بدترین سناریو برای پوتین این خواهد بود که جنگ روسیه در اوکراین با فروپاشی مناطق تحت محاصره طرفدار روسیه در دونباس، مولداوی و ادغام اوکراین در غرب به یک شکست نظامی همه جانبه ختم شود. چنین شکستی بیش از یک تحقیر شخصی خواهد بود. این امر می‌تواند یک شکست و پایان کار برای او باشد. هم چنین، این شکست یک شوک روانی و استراتژیک به جایگاه و تصویر روسیه از خود وارد می‌کند و مسیر تاریخ روسیه تغییر خواهد کرد.

روسیه اولین امپراتوری سابق نخواهد بود که با یک لحظه حسابرسی تاریخی روبرو می‌شود. شکست اسپانیا در سال ۱۸۹۸ میلادی از آمریکایی‌های تازه کار نقطه عطفی در تاریخ اسپانیا بود. امپراتوری جهانی که از زمان سفر‌های کلمب اسپانیا را تعریف کرده بود ناگهان ناپدید شد و اسپانیایی‌ها زیر سوال بردن همه چیز از سلطنت گرفته تا نقش کلیسا را آغاز کردند.

برای بریتانیا و فرانسه شکست مفتضحانه آنان در مبارزات سوئز در سال ۱۹۵۶ میلادی هر دو کشور را وادار کرد تا متوجه شوند که دیگر قدرت‌های مستقل جهانی نیستند. افتخارات امپراتوری به پایان رسیده بود و دو ابرقدرت سابق به شکلی دردناک و با اکراه شروع به تطبیق خود با شرایط جدید کردند.

شکست قاطع روسیه در اوکراین می‌تواند لحظه سوئز مسکو باشد. اگر روسیه نتواند قلب اوکراین را فتح کند (غرب اوکراین در اساطیر تاریخی روسیه کمتر مورد توجه است) روس‌ها نمی‌توانند از این نتیجه گیری اجتناب ورزند که امپراتوری تزار‌ها که به طرز دردناکی در طول قرن‌ها از هم فروپاشید و توسط لنین و استالین پس از بلایای جنگ جهانی اول بازسازی شد به طور غیر قابل برگشتی سقوط کرده است. این امر نوعی درون نگری عمیق را در روسیه ایجاد می‌کند که سایر امپراتوری‌های سابق مجبور به مواجهه با آن بوده‌اند. پیامد آن بسیار گسترده خواهد بود.

اوکراین قلب قضیه است. مسکو با توجه به اوکراین خود را بزرگترین قدرت اروپا می‌داند. بدون اوکراین، این رویا که روسیه بتواند موقعیت اتحاد جماهیر شوروی را به عنوان یک ابرقدرت دوباره به دست آورد به مرگ تلخی منتهی خواهد شد.

پوتین و اطرافیان‌اش می‌دانند که در اوکراین تنها برای تنظیم مرز‌ها نمی‌جنگند. آنان برای دنیای خود می‌جنگند و تا زمانی که همه اقدامات هر چند بیرحمانه و هر سلاحی هر چند شنیع وارد بازی نشده باشند ممکن است از نظر روانی برای‌شان غیرممکن باشد که شکست را بپذیرند. برای ولادیمیر پوتین و اطرافیان‌اش خطرات در اوکراین بی‌نهایت زیاد هستند.