اشپیگل در گزارشی نوشت: "برخیزید؛‌ ای آنانی که از بردگی امتناع می‌ورزید"! همه کودکان در چین این واژگان را می‌دانند. این واژگان خط اول سرود ملی چین را تشکیل می‌دهند. مبارزه با ظلم، اسطوره بنیانگذار حزب کمونیست بوده است.

با این وجود، در تاریخ ۱۸ آوریل این خط دیگر نمی‌توانست به عنوان هشتگ در سرویس پیام رسان چینی "ویبو" استفاده شود. سانسورچیان چینی این ترکیب خاص از کاراکتر را مسدود کرده بودند، زیرا کاربران اینترنت از این جمله در سرود چین استفاده کرده بودند تا خشم خود را نسبت به محدودیت‌های اعمال شده برای جلوگیری از شیوع ویروس گووید -۱۹ نشان دهند.

حکومتی که سرود ملی خود را سانسور می‌کند. این جایی است که چین اکنون در سومین سال شیوع کرونا در آن قرار دارد. موج اومیکرون دولت چین را مجبور می‌کند که به اقدامات ناامیدکننده متوسل شود. سویه بسیار عفونی‌تر کووید یعنی اومیکرون محدودیت‌های استراتژی پیش‌تر موفقیت آمیز کووید صفر چین را آشکار ساخته است.

در ابتدای هفته گذشته، بیش از ۳۷۰ میلیون نفر در ۴۵ شهر چین در معرض قرنطینه جزئی یا کامل قرار گرفتند. این اقدامات به ویژه در شانگ‌های پرجمعیت‌ترین شهر کشور شدیدتر بوده است.

در دو سال گذشته، دستگاه تبلیغاتی رسمی چین بار‌ها به چینی‌ها گفته است که جمهوری خلق چین تنها کشوری در جهان است که ویروس کرونا را تحت کنترل قرار داده است. در اخبار عصرگاهی چین گویندگان خبر آخرین آمار کشته شدگان بر اثر ابتلا به کووید در ایالات متحده را اعلام می‌کنند.

آنان این گونه وانمود کرده اند که سرفه، تب و مرگ همه جا را فرا گرفته و تنها در چین می‌توان زندگی بی دغدغه‌ای داشت. به مدت دو سال، چین تا حد زیادی عاری از ویروس کرونا باقی ماند. در مناطقی که تدابیری اعمال می‌شد اغلب به صورت بی امان صورت می‌گرفت، اما همواره تنها بخشی از جمعیت ۱.۴ میلیارد نفری چین را تحت تاثیر قرار می‌داد و پس از چند هفته وضعیت دوباره به حالت عادی بازگردانده می‌شد.

اکثریت مردم از تدابیر سخت گیرانه آن دوره حمایت کردند. در شرایط شیوع اومیکرون رویکرد به همان اندازه خشن باقی مانده است اگرچه افراد کم تری جان شان را از دست می‌دهند. با این وجود، مقام‌های دولتی ثابت کرده اند که قادر به تکرار موفقیت معمول پیشین نیستند. آن چه پیش‌تر برای مصلحت انجام می‌شد اکنون بیش‌تر شبیه نوعی ایدئولوژی شده است.

از روز‌های آغازین سرشار از ترس ناشی از شیوع کرونا به اندازه امروز از مقام‌های چینی انتقاد نشده بود. اکنون کانال‌های رسانه‌های اجتماعی مملو از انتقاد از مقام‌های چینی هستند.

بسیاری از ساکنان شانگ‌های هم چنین از توئیتر یا فیس بوک استفاده می‌کنند و می‌توانند از طریق وی پی ان به آن دسترسی داشته باشند اتصال این گونه به آنان این امکان را می‌دهد تا از "دیوار آتش بزرگ" چین عبور کنند.

این اولین باری نیست که یک کارزار سیاسی موجبات رنج چین را فراهم کرده است. در طول برنامه فاجعه آمیز صنعتی سازی تحت رهبری "مائوتسه دونگ" در اواخر دهه ۱۹۵۰ میلادی دهقانان گاوآهن‌های خود را ذوب کردند تا طی کارزار "جهش بزرگ به جلو" فولاد بسازند.

آنان به جای کار در مزارع پشت کوره‌های بلند ایستادند. برداشت محصولات کشاورزی کاهش یافت. در آن زمان، دستگاه تبلیغاتی چین مقصران دیگری را پیدا کرد: به عنوان مثال، گنجشک‌هایی که گویا دانه‌ها را خورده بودند و از چینی‌ها خواسته شد که این "موش‌های در هوا" را ریشه کن کنند. آنان این کار را چنان با موفقیت انجام دادند که کمی بعد آفت حشرات تولیدات کشاورزی را ویران کرد و بر اثر آن ۴۵ میلیون چینی از گرسنگی جان شان را از دست دادند.

سال‌ها پس از آن " شی ژونگ سون" یک مقام ارشد چینی ادعا کرد که به جنون سیاست گنجشک صفر پایان داده است. اکنون مسئولیت پایان دادن به استراتژی کووید صفر کووید بر عهده پسر اوست: شی جین پینگ.