امیرعلی ابوالفتح گفت: من فکر می‌کنم که آمریکایی‌ها بر سر یک گزینه "بد" و "بدتر" در مورد ایران قرار گرفته اند. گزینه بد برای آن‌ها این است که ایران بدون برجام به سمت ساخت تسلیحات اتمی حرکت کند و گزینه بدتر نیز اکنون این است که ایران با رفع تحریم‌ها به یک قدرت تمام عیار در منطقه تبدیل شود،.

وی افزود: این در حالی است که این معادله بد و بدتر، در سال ۲۰۱۵ که توافق برجام به امضا رسید، ماهیتی معکوس (در مقایسه با شرایط فعلی) داشت. درست به همین دلیل است که شاهدیم اکنون ایران علی رغم انجام غنی سازی اورانیوم در سطح ۶۰ درصد، با واکنش چندانی از سوی غرب رو به رو نمی‌شود. این در حالی است که پیشتر به شدت در این رابطه حساسیت وجود داشت. در این چهارچوب به طور خاص تحلیل غرب و مخالفان ایران این است که حتی اگر برجام احیا هم شود، ایران عملا توانایی دستیابی به تسلیحات اتمی را دارد. از این رو، شاهدیم که غرب به راحتی حاضر نیست که تحریم‌ها علیه ایران را لغو کند. این در حالی است که اگر صِرف معادله اتمی ایران و بیمِ پیشرفت‌های هسته‌ای ایران برایشان مهم بود، بهترین راهکار برای آن‌ها حفظ برجام و لغو برخی تحریم‌ها علیه کشورمان بود. اینطور به نظر می‌رسد که اساسا برجام دیگر (به تنهایی) برای آن‌ها کفایت نمی‌کند.

این کارشناس در مورد موضع آمریکا نیز گفت:: همین الان که کنگره آمریکا در اختیار دموکرات‌ها است و دولت این کشور نیز توسط یک رئیس جمهور دموکرات اداره می‌شود و انتظار می‌رود که حزب رئیس جمهور آمریکا، از سیاست خارجی وی نهایت حمایت را انجام دهد، می‌بینیم که در سنایی که اکثریت آن با دموکرات‌ها است، عملا دو لایحه ضدبرجامی به راحتی و با نوعی هماهنگی میان دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان تصویب می‌شود. حال شما تصور کنید که انتخابات نوامبر برگزاری شود و جمهوری‌خواهان بتوانند رای برتر را در انتخابات مذکور کسب کنند (و یک یا هر دو مجلس مهم آمریکا را در کنترل گیرند). در این نقطه باید پرسید که در آن زمان آن‌ها قرار است علیه مساله‌ای نظیر برجام چه کاری انجام دهند. از این رو، اکنون فضای تصمیم گیری بسیار سخت و دشوار است.