حزب الله و مُتحدانش که در انتخابات ۲۰۱۸، ۷۱ کُرسی از مجموع ۱۲۸ کُرسی مجلس لُبنان را به دست آورده بودند، اکنون با از دست دادن ۹ صندلی مجلس، با کسب فقط ۶۲ کُرسی از پروسه انتخابات بیرون می آیند. آشکار ترین نشانه اُفول بُنیادگرایان حزب الله در جامعه لُبنان با شکست این جریان در جُنوب کشور پدیدار شد؛ جایی که مُهمترین پایگاه سیاسی – نظامی آن به حساب می آید.

شکست حزب الله و زیرمجموعه های آن در حالی روی داده که اربابان آنها در تهران از چند ماه پیش از برگزاری انتخابات هزینه گزافی را صرف خرید اعتبار و رای برای آن کرده بودند. این سرمایه گذاران دست ودل باز حساب کلانی را روی شرایط وخیم اقتصادی لُبنان و فروپاشی بی توقُف شیرازه های زندگی مدنی اش باز کرده بودند. آنها تلاش می کردند با دوپینگ پولی، بنزینی و برقی، حزب الله را ناجی و نیکوکاری جلوه بدهند که با انبانی از هدایا به کُمک مردُم لبنان شتافته است.

از لوله پُمپاژ انتخاباتی آقای خامنه ای، دستکم پنج محموله رایگان بنزین به ارزش چند صد میلیون دُلار به جیب حزب الله سرازیر شد. پایوران ج.ا حتی به طور رسمی تعهُد دادند آرد و گندم لُبنان را تامین می کنند. این کُمکها مُستقل از مبالغ هنگُفتی است که ج.ا به گونه مُنظم به حزب الله برای خرید پایگاه اجتماعی و رشوه حمایت پرداخت می کند.

نتیجه انتخابات اما نشان داد که دست نشاندگان ج.ا به جُز در میان بدنه سُنتی خود و بخشی از جمعیت شیعی که به کُمکهای نقدی، کالایی و خدماتی آن وابسته است، جای پایی ندارند و بی اعتباری آن تا بدانجا رسیده که شگرد معمول یعنی ولخرجی و پخش هدیه نیز دیگر کارایی ندارد. به این ترتیب، انتخابات لُبنان روند تضعیف نُفوذ رژیم ولایت فقیه در "عقبه استراتژیک" اش را که از عراق آغاز شده بود، تداوُم بخشید.

با شکست حزب الله و برهم خوردن توازُن پیشین بین جریانهای حاکم، احتمال می رود که شرایطی همانند عراق بر صحنه سیاسی کشور شکل بگیرد. در عراق نیروهای شکست خورده وابسته به ج.ا، با سیاست بلوکه روند تصمیم گیری در مجلس، مانع تشکیل دولت و دستگاه های اجرایی این کشور شده اند. از آنجا که جریانهای نیابتی بنا به ماهیت ضدملی خود نیروی تخریب به شُمار می روند، انتظار می رود همین سرنوشت در انتظار لُبنان نیز باشد.

بُزُرگترین برنده انتخابات لُبنان نیروهای مُعترضی هستند که در سال ۲۰۱۹ علیه طبقه فاسد حاکم و به ویژه حزب الله و دخالت خارجی قیام کردند و خیزشی عظیم را در این کشور به راه انداختند. آنها که در قالب چند گُروه در انتخابات شرکت کرده بودند، به گونه جمعی ۱۳ کُرسی مجلس را از آن خود کردند. این موفقیت، در سیکل فرقه ای و بسته سیستم سیاسی لُبنان، یک زلزله محسوب می شود.

با این حال ساده اندیشی است هر گاه پنداشته شود با ابزارها و قواعد بازی نظم فرقه ای می توان تحوُلی واقعی در سیستم اُستخوان شده پدید آورد. برهم زدن ترکیب مجلس خُصوصی فرقه ها ثابت کرد که جُنبش اعتراضی توانمند و کاراست. این موفقیت را باید گام اول به سوی برچیدن نظم حاکم شمرد و در کادر مُبارزه عُمومی، آن را همینگونه ارزش گذاری کرد. نیروی تغییر در کف خیابان است و فقط از مجرای جُنبش و قیام آن است که می توان ساختار فاسد حاکم را پُشت سر گذاشت.