فیلم در دو ، سه‌روز گذشته به اندازه کافی حاشیه درست کرده و عده‌ای حتی آن را شکست قانون حجاب در کشور دانسته‌اند. خبرهایی هم از برخورد قضایی با تعدادی از حاضران در این تجمع منتشر شده است. اما توجه به چند نکته در این زمینه ضروری است: اولا یادمان باشد که انتشار این دست فیلم‌ها، به معنای افزایش بی‌حجابی در جامعه نیست؛ یعنی بیشتر دیده‌شدن بی‌حجابان به معنای بیشتر شدن مخالفان با حجاب نیست. یعنی چه؟ برخی ها که تا دیروز ‌حجابشان را کمتر رعایت می‌کردند، امروز کشف حجاب کرده‌اند. قبح گناه کردن توسط عده‌ای بیشتر شکسته شده، اما گناهکاران زیادتر نشده‌اند.

با این تفاوت که کاشفان حجاب، ظهور و بروز بیشتری دارند و بیشتر دیده می‌شوند. فرض کنید که قالپاق دزدان، امروز دست به دزدی‌های بزرگ‌تری هم می‌زنند. این به‌معنای بیشتر شدن دزدان جامعه نیست. دزدی‌ها به جهت بزرگ‌تر شدن، بیشتر دیده می‌شوند، ولی تعداد دزدان همان تعداد سابق است.

غرض این دختران با غرض دختران ماجرای چهارشنبه‌های سفید هم فرق دارد. دختران بلوار چمران به هزار و یک دلیل اقدام به کشف حجاب کرده‌اند؛ از نفوذ فرهنگی غرب و کم‌کاری‌های فرهنگی ما در داخل بگیرید تا جهل نسبت به مسئله مترقی حجاب و... .

نکته دیگر این است که موضوع حجاب و بحث‌های پیرامون آن در کشور ما موضوع جدیدی نیست. اولا یادمان باشد که حجاب جزئی از دین ماست. پس اگر ما پذیرفته‌ایم که در جامعه اسلامی زندگی کنیم، نمی‌توانیم بخش‌هایی از دین را در اداره جامعه بپذیریم و بخش‌هایی دیگر را کنار بگذاریم؛ مثلا نمی‌توانیم همزمان هم طرفدار بانکداری اسلامی باشیم و هم مخالف قانون حجاب. این پاسخ کسانی است که هرازگاهی از برگزاری رفراندوم در مسئله حجاب حرف می‌زنند. نکته بعدی این است که حجاب در کشور ما یک مسئله قانونی است.

مشروعیت قانون از کجا می‌آید؟ از رعایت مصلحت جمع. تکلیف گشت ارشاد با توجه به این موضوع کاملا روشن خواهد شد. قرار نیست با گشت ارشاد، بی‌حجابان جامعه را باحجاب کنیم. گشت ارشاد فقط قرار است از قانون کشور صیانت کند؛ قانونی که به‌خاطر مصلحت اکثریت وضع شده و حالا جزو حق‌الناس به‌حساب می‌آید. اگر قانون ضایع شود، موجب تضییع حق‌الناس خواهد شد.

حالا برگردیم به ماجرای تجمع بلوار چمران شیراز. باید با این جماعت مدارا کنیم یا نه؟ مدارا و رعایت کردن مربوط به متن کل جامعه و مردم است. امروز برخی راحت در خیابان کشف حجاب می‌کنند و ضابط قضایی هم فقط در موارد معدود و محدودی برخورد می‌کند. این همان مدارا کردن در متن جامعه است که هیچ‌ فرد منصفی نمی‌تواند آن را انکار کند، اما اینکه یک تجمع ساختارشکنانه صورت گیرد، حتما نیازمند برخورد قهری است تا از تکرار علنی بی‌قانونی و ضایع شدن گسترده حق‌الناس جلوگیری شود.