نرگس محمدی، سخنگو و نایب رئیس زندانی کانون مدافعان حقوق بشر، روز پنجشنبه ۱۶ تیرماه در نامه‌ای سرگشاده خطاب به جاوید رحمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد، وضعیت حقوق بشر در ایران را «وخیم» توصیف کرد.

این فعال مدنی زندانی خطاب به جاوید رحمان نوشته بیش از ۷۵ روز است که شماری از فرهنگیان و فعالان حقوق معلمان در بندهای امنیتی تحت فشار هستند و همزمان شماری از فعالان کارگری نیز در سلول انفرادی محبوس‌اند که این به معنای «سرکوب آشکار» دو تشکل‌ صنفی تاثیرگذار است.

نرگس محمدی با اشاره به اینکه حبس در سلول انفرادی و محرومیت از تماس با خانواده از مصادیق بارز «شکنجه سفید» علیه فعالان مدنی است، از جاوید رحمان خواسته است که اقدامات موثری در این زمینه انجام دهد.

طی ماه‌های اخیر با افزایش اعتراض‌های صنفی و معیشتی از سوی معلمان و کارگران، شماری از فعالان صنفی بازداشت شده‌اند و در زندان به سر می‌برند.

نرگس محمدی در نامه خود نوشته است «سرکوب نهادهای مستقل مدنی یکی از اهداف جمهوری اسلامی به منظور فروپاشی جامعه مدنی و تأخیر یا جلوگیری از دستیابی مردم به دموکراسی است که این اقدام از موارد نقض حقوق بشر به شمار می‌رود.»

این فعال حقوق بشر در نامه خود همچنین تاکید کرده که جنبش‌های اعتراضی و مبارزات مدنی مردم ایران با هدف گذار دموکراتیک از استبداد مذهبی است و این مبارزات به توانمندسازی مردم از طریق سازمان‌یابی جامعه مدنی نیاز دارد.

وی از جاوید رحمان خواسته است با تحت فشارگذاشتن جمهوری اسلامی، مانع سرکوب نهادهای مدنی مستقل شود و از طريق مكانيسم‌های بين‌المللی از نهادهای مدنی و فعالان این عرصه تا تحقق دموکراسی در ایران حمایت کند.

نرگس محمدی این نامه را در شرایطی نوشته است که در زندان زنان قرچک محکومیت حبس خود را می‌گذراند.

این فعال مدنی در دو پرونده اخیرش به ۱۰ سال زندان، ۱۵۴ ضربه شلاق و ممنوعیت فعالیت در احزاب سیاسی و شبکه‌های اجتماعی محکوم شده است.

نرگس محمدی پیشتر نیز در پرونده‌ای دیگر به ۱۶ سال حبس محکوم شده بود که پس از تحمل هشت سال از این حبس، مهرماه سال ۱۳۹۹ از زندان آزاد شد.

صدای آمریکا