در همین راستا، شماری از رسانه‌های داخلی در روز گذشته، تصویری از نامه رئیس «قرارگاه عفاف و حجاب» در وزارت کشور را منتشر کردند که در آن از یکی از مقامات وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات خواسته بود تا برای «جلوگیری از افزایش بی‌بند و باری در جامعه» روند فیلترینگ هوشمند را تسریع دهد.

سایت «انتخاب» در همین زمینه افزوده است، دولت با اجرای طرح «حجاب و عفاف»، به‌دنبال اجرای طرح صیانت در سکوت خبری است.

روزنامه شرق هم با انتشار یادداشتی، دولت رئیسی را به فرار از مسئولیت‌ متهم کرده و افزوده است، مشکل اصلی کشور، معیشتی و اقتصادی است و مسئولان «در پی بی‌سرانجامی مذاکرات برجامی، با موضوعات دیگر به‌دنبال عبور از کنار مسئولیت‌ها هستند.»

در مقابل نیز عده‌ای دیگر بر این باور هستند که مقامات حکومتی، موضوع حجاب اجباری را سرآغازی برای دیگر مطالبات اساسی مردم ایران می‌دانند و از همین جهت، سرکوب زنان را یکی از اولویت‌های خود تعریف کرده‌اند.

به گفته این دسته از ناظران، ناتوانی حکومت در اجرای طرح حجاب اجباری، مردم را به مخالفت گسترده‌تر با نظام جمهوری اسلامی و حضور در خیابان‌ها تشویق خواهد کرد.

تعیین روز حجاب و عفاف بهانه‌ای برای سرکوب بیشتر

دهها تن از فعالان مدنی با انتشار بیانیه‌ای با عنوان «نه یعنی نه، این بار نه به حجاب اجباری» اعلام کردند که نامگذاری روز ۲۱ تیر از سوی حکومت جمهوری اسلامی به عنوان روز «حجاب و عفاف»، «بهانه‌ای برای نشانه‌گذاری جدید سرکوب بیشتر مردم و به‌طور خاص زنان ایرانی است».

در این بیانیه که روز دوشنبه ۲۰ تیرماه منتشر شد و نسخه‌ای از آن به‌دست رادیو فردا رسیده است، با اشاره به تصویب قانون «گسترش حجاب و عفاف» در سال ۷۶ که مورد حمایت‌های دولت‌های مختلف، از خاتمی گرفته تا احمدی‌نژاد و روحانی بوده است، آمده که «همه دولت‌های پس از دهه ۷۰ جمهوری اسلامی نه تنها گامی به نفع حقوق جنسیتی برابر در ایران برنداشته‌اند، که با نوشتن، تصویب و اجرای این قانون و لایحه متحجر، در این تباهی و ستم سیستماتیک نقش ایفا کرده‌اند».

فعالان مدنی امضاکننده این بیانیه می‌گویند: «امروز اگر میلیون‌ها زن و کسانی که از این مبارزه مستمر حمایت می‌کنند با سبک زندگی مورد پسندشان به این اجبار، تو دهنی می‌زنند، پاسخی به تمام سیاستمدارانی است که چنین سرنوشتی را در قانون برای آن‌ها رقم زده‌اند».

نامگذاری ۲۱ تیرماه به عنوان روز «حجاب و عفاف» برای اشاره به سالگرد آنچه که حکومت جمهوری اسلامی «قیام» مردم مشهد علیه ممنوعیت حجاب در سال ۱۳۱۴ می‌خواند، صورت گرفته است.

فعالان مدنی در بیانیه خود با اشاره به محدودیت‌هایی که «قانون حجاب اجباری» بر سر راه فعالیت زنان در جامعه ایجاد کرده است، گفته‌اند که «خسارت این قانون تحمیلی به از دست رفتن حق انتخاب پوشش محدود نمی‌شود. زنان به خاطر پوشش تحمیلی مانتو، چادر، مقنعه و روسری در موقعیت نابرابری نیز نسبت به مردان در فرصت‌های شغلی قرار می‌گیرند».

امضاکنندگان این بیانیه، تعیین روز «حجاب و عفاف» را، «بعد از چهل و اندی سال شکست آشکار تجربه حجاب اجباری و جرم‌انگاری آن» را «تنها و تنها نشانه خالی بودن دست حکومت ایران در برابر مبارزه زنان علیه این تحمیل» دانسته‌اند.

حکومت جمهوری اسلامی امسال با راه‌اندازی آن‌چه «قرارگاه ۲۱ تیر» می‌خواند بنا دارد تا با ابلاغ «شاخص‌هایی»، «بهبود وضعیت حجاب و عفاف در دستگاه‌ها» را پیگیری کند.

به گزارش رادیو فردا، همزمان، کاربران شبکه‌های اجتماعی در ایران با راه‌اندازی کارزاری با هشتگ «حجاب بی‌حجاب» از تمامی زنان در کشور خواسته‌اند که روز ۲۱ تیر با برداشتن حجاب، اعتراض خود را به قانون اجباری پوشش در ایران نشان دهند.