کلمه "طالبان" در واقع به معنای "دانشجویان" در عربی است و نام این جنبش اسلامگرای تندرو از در دهه ۱۹۹۰ از مدارس دینی جنوب افغانستان نشأت می‌گیرد.

اکثر جنگجویان طالبان در این مدارس تحصیل کردند، جایی که مطالعات عمدتاً به قرآن و سایر موضوعات اسلامی محدود می‌شود. بسیاری از روحانیون محافظه کار افغان - به ویژه در میان طالبان - به آموزش مدرن تر، جدای از موضوعاتی که عملاً قابل اعمال نیست، مانند مهندسی یا پزشکی، بدبین هستند.

گل آغا که به مدت پنج سال بمب گذاری کرد، اما اکنون در میان ده‌ها طالبی است که به درس خواندن روی آورده است. او گفت: جهان در حال تکامل است، ما به فناوری و توسعه نیاز داریم.

بلال کریمی سخنگوی طالبان گفت که تمایل مبارزانی مانند گل آغا برای بازگشت به مکتب نشان داد که افغان‌ها مشتاق تحصیل هستند.

او به خبرگزاری فرانسه گفت: بسیاری از مجاهدان باانگیزه که تحصیلات خود را تکمیل نکرده بودند به مؤسسات آموزشی مراجعه کردند و اکنون در حال تحصیل دروس مورد علاقه خود هستند.

اما آموزش یک موضوع بسیار مشکل ساز در افغانستان است، به طوری که از زمان بازگشت طالبان به قدرت، دختران دبیرستانی از حضور در کلاس‌ها منع شده اند و هیچ نشانه‌ای از اجازه بازگشت آن‌ها علیرغم وعده‌های برخی از سران طالبان وجود ندارد.

در حالی که برنامه درسی قبلی تا حد زیادی یکسان است، مطالعات در مورد موسیقی و مجسمه سازی در مدارس و دانشگاه‌ها لغو شده است، که در پی مهاجرت نخبگان تحصیل کرده افغانستان از کمبود معلمان و استادان رنج می‌برند.

مؤسسه مسلمانان کابل حدود سه هزار دانشجو دارد - نیمی از آن‌ها زن هستند - و شامل حدود ۳۰۰ جنگجوی طالبان است که بسیاری از آن‌ها با ریش‌های پرپشت و عمامه خود مشخص هستند.

در یک تور اخیر، خبرنگار خبرگزاری فرانسه یک جنگجوی طالبان را دید که در پایان درس هایش یک تپانچه را از رختکن بیرون می‌آورد، منظره‌ای نامتجانس در اتاقی به رنگ پاستلی که با پوستر‌های دانش آموزان خندان تزئین شده بود.

یکی از مقامات موسسه که خواست نامش فاش نشود، گفت: وقتی می‌رسند، سلاح‌های خود را تحویل می‌دهند. آن‌ها از زور استفاده نمی‌کنند و از موقعیت خود سوءاستفاده نمی‌کنند.

این در حالیست که در آستانه یک سا‌لگی حکومت طالبان در افغانستان، دیده‌بان حقوق بشر اعلام کرد که سابقه وحشتناک حقوق بشری طالبان و عدم تمایل آنها به تعامل با جهان، انزوای آنها را بیشتر کرده است.

این نهاد مدافع حقوق بشر یک سال حکومت طالبان در افغانستان را «فاجعه‌بار» خوانده است.