آمریکا آخرین میخها را بر تابوت برجام کوبید؛ واکنش کیهان
روزنامه شرق نوشت: درحالیکه فضای مذاکرات به یک بنبست و انسداد رسیده است کنگره آمریکا هم به دنبال سخت تر کردن احیای برجام با زدن آخرین میخها بر تابوت توافق هستهای است.
در این زمینه گروهی دوحزبی از اعضای مجلس نمایندگان آمریکا لایحهای برای دائمیشدن تحریمهای این کشور علیه ایران تهیه کرده و قرار است به مجلس نمایندگان ارائه دهند.
نباید این واقعیت را هم از نظر دور داشت که بخشی از جریان های رادیکال در داخل عملا دولت را در مسیر شکست مذاکرات هستهای و اتکا به شرق با محوریت مسکو و پکن قرار دادهاند.
در این بین قطعی شدن عضویت دائمی ایران در سازمان همکاری شانگهای میتواند موتور این جریان رادیکال را برای افزایش فشار به دولت سیزدهم در جهت کنارگذاشتن مذاکرات هستهای و وابستگی بیش از پیش به روسیه و چین روشن کند.
در مقابل برخی سیاسیون و منتقدان نگاه دولت رئیسی و جریانهای همسو در جایگزینکردن احیای برجام و لغو تحریمها با دلخوششدن به حضور ایران در پیمانهایی نظیر سازمان همکاری شانگهای این تصور را دارند که این سازمان نمیتواند به بهبود وضعیت اقتصادی و تجاری ایران کمک چندانی بکند. در همین راستا محمد مهاجری در توییترش نوشت: «میگویند موز اگر قوت داشت، کمر خودش را صاف نگه میداشت! سازمان شانگهای اگر قرار بود فایدهای داشته باشد دوسوم اعضایش برای اقتصاد روزمرهشان، لنگ نبودند! ذوقزدگی دولت رئیسی برای پیوستن به این سازمان تشریفاتی، یعنی الکیخوشبودن به اینکه دیپلماسیمان سقف آسمان را شکافته!».
البته دیگر مخالفان و منتقدان عضویت کشورها در سازمان و پیمانهایی چون شانگهای معتقدند که چون اعضای این سازمان، نه مانند اعضای اتحادیه اروپا واحد پولی یا نهادهای ادارهکننده مشترک دارند و نه مانند اعضای ناتو حاضرند برای امنیت یکدیگر دست به ماشه شوند؛ بنابراین حضور در آنها چندان مثمر ثمر نیست.
ساختار حاکمیتی آمریکا به سان ببر کاغذی است
کیهان خامنه ای نوشت: اکنون کار به جایی رسیده که مذاکرات ایران با انگلیس، فرانسه، آلمان، روسیه و چین تحت عنوان مذاکرات ایران و ۱+۴ برگزار شده و آمریکا در حالتی تحقیرآمیز در خارج از اتاق مذاکرات به انتظار مینشیند تا بعد از جلسه خبردار شود که داخل اتاق چه اتفاقی افتاده است.
به گفته یکی از نمایندگان کنگره آمریکا، واشنگتن در مذاکرات ایران و ۱+۴ مانند کودکی در اتاق کناری نشسته و از سوراخ کلیدِ در با حسرت به اتاق مذاکره نگاه میکند.
یقین به وعده الهی و بیاعتنایی به وعده دشمن و به عبارتی اعتماد به خدا و بیاعتمادی به کدخدای خودخوانده! نتایج درخشانی در پی دارد. در حال حاضر و به اذعان رسانههای غربی، مدتهاست که ساختار حاکمیتی آمریکا به سان «ببر کاغذی» است. در این سالها دولت آمریکا به طرق مختلف تقلا میکرد تا با ایجاد فضای مهآلود از خود صدای ببر غرّان درآورد.