نیویورک تایمز نوشت: زنان روسری های مورد نیاز قانونی خود را کنار گذاشته‌اند و تصویر اصلی تظاهراتها را تشکیل می‌دهند. اما نارضایتی‌ها از یک رژیم سرکوبگر بسیار فراتر از حجاب است.

تظاهرات سراسری که در حال به چالش کشیدن رهبری دیکتاتوری در ایران است اکنون در دهمین روز خود قرار دارد، این تظاهراتها از طیفی از نارضایتی‌ها تغذیه شده است: اقتصاد در حال فروپاشی، فساد بی‌پروا، سرکوب خفقان‌آور و محدودیتهای اجتماعی اعمال شده توسط تعدادی آخوند پیر.

روز دوشنبه، تظاهراتها هیچ نشانه‌ای از کاهش از خود نشان ندادند، و هم‌چنین تلاش خشن دولت برای سرکوب تظاهراتها به‌رغم محکومیت بین‌المللی نیز کاهشی نشان نداده است.

زنان ایرانی قبلاً در تظاهراتها علیه رژیم شرکت کرده بودند، اما هرگز قبلاً همزمان جرقه، رهبری و پیاده‌نظام هر دو همزمان نبوده‌اند. بیش از ۲۰نفر از زنان تاکنون دستگیر و چندین زن معترض نیز کشته شده‌اند...زنان تاوان سرپیچی خود را با خون پرداخت می‌کنند...

ناهید، ۶۵ساله، یک بانکدار بازنشسته، گفت که هر شب برای تظاهر کنندگان ساندویچ و جعبه کمکهای اولیه درست می‌کند. او گفت سایر زنانی که مستقیماً شرکت نمی‌کردند، به معترضان اجازه دادند تا در خانه‌هایشان بخوابند تا از نیروهای امنیتی اجتناب کنند و به آنها نوشیدنیهای شیرین و کیک دادند...

فعالان می‌گویند که این واکنش کنونی با دهها شبکه‌های بی‌سر و صدا و مردمی امکانپذیر شده است، حتی زمانی که مدافعان برجسته حقوق‌بشر زندانی شده‌اند یا به تبعید رفته‌اند...

به ۳دلیل تظاهرات اخیر ایران با اعتراضات گذشته متفاوت است

خبرگزاری رویترز نیز در گزارشی با تأکید بر این‌که «زنان پیشتاز تغییرات دگرگون کننده هستند» می‌نویسد «موج عظیم اعتراضات در ایران پس از درگذشت مهسا امینی بیانگر لحظه‌ای تاریخی در ایران است. مردم با سردادن شعارهایی علیه حجاب اجباری و محکوم کردن رهبر ایران، آیت‌الله خامنه‌ای به خیابان‌ها آمده‌اند.

رویترز به تحلیل ویژگی های اعتراضات گسترده کنونی در ایران نسبت به قبل پرداخته و می‌نویسد: «به ۳دلیل تظاهرات اخیر ایران با اعتراضات گذشته متفاوت است.

۱ـ حمایت عمومی از این اعتراضات بیشتر و گسترده‌تر به نظر می‌رسد.

۲-اعتراضات اخیر توسط زنان رهبری می‌شود.

۳-شجاعت نشان داده شده در این تظاهرات بی‌سابقه است.

رویترز در ادامه گزارش خود با اشاره به سرکوب و ستمی که هر ایرانی در طی دهه‌ها حاکمیت جمهوری اسلامی متحمل شده است می‌نویسد: «امروز به سختی می‌توان کسی را در ایران پیدا کرد که حداقل یک بار توسط روحانیت حاکم به‌نحوی مورد آزار و اذیت قرار نگرفته باشد. به همین دلیل است که در مقایسه با تظاهرات قبلی در ایران، تعداد حامیان اعتراضات فعلی بسیار زیاد و گسترده به نظر می‌رسد.

اعتراضات در شهرهای بزرگ و کوچک، محله‌های غنی و فقیر در جریان است. برخلاف اعتراضات قبلی در ایران، زنان در خط مقدم تظاهرات قرار دارند. حقوق زنان در مرکز این اعتراضات قرار دارد، در حالی که اعتراضات قبلی بیشتر بر مسائل اقتصادی یا سیاسی متمرکز شده است... هنوز برای گفتن اینکه چه خواهد شد خیلی زود است و رهبران ایران بارها و بارها نشان داده‌اند که علاقه‌ای به تسلیم شدن به خواسته‌های مردمی ندارند. رهبران ایران ممکن است از مماشات با معترضان بترسند که باعث تشویق مطالبات بیشتر شود و حتی ممکن است باعث سقوط آنها شود».