حواله دادن آلت تناسلی مرد، «حربه ای مردسالارانه» و ضد شعار زن، زندگی آزادی

امروز ویدئویی دیدم از تظاهراتی در خارج کشور، که در آن عده ای زن و مرد زیر بنرهایی با عنوان «زن، زندگی، آزادی» و در کنار پرچم هایی از جمله پرچم شیر و خورشید نشان ایران، شعارهایی می دادند، با رکیک ترین کلمات. راستش به نظرم آمد این بار حکومت اسلامی به وسیله عواملی در خارج کشور عده ای (نادان یا مامور) را تشویق کرده یا فرستاده داخل تظاهرات خارج کشوری ها، تا ماهیت این تظاهرات زیبا، انسانمدار، حقوق بشری، آزادی خواهانه، برابری خواهانه را زیر سئوال ببرد.

استفاده از دشنام هایی عمومی و معمول در یک فرهنگ، خطاب به دشمن قوی تر، طبیعی و کاملا قابل درک است، به ويژه که این دشنام ها در رویارویی با دشمنی باشد که سلاح کشنده دارد، قدرت دارد، زندان و شکنجه دارد. اما استفاده از کلماتی رکیک که نه تنها در فرهنگ یک کشور، بلکه در همه ی کشورها، زشت و غیر اخلاقی شناخته می شده، همیشه اثری منفی برای یک حرکت اعتراضی بوجود می آورد.

در کشورهای دموکرات و با مردمان با فرهنگ و تربیت شده هم ما مرتب در تظاهرات شعارها و ناسزاهایی را می شنویم. اما در چهل و یک سالی که من در اروپا و آمریکا به سر برده ام هرگز این کلمات را که در چند روز گذشته در معدودی از تظاهرات گفته می شود، یا در جاهایی نوشته می شود، در هیچ تظاهراتی، حتی تظاهراتی که مردمانش خشمگین هستند به عنوان شعاری دسته جمعی ندیده ام.

گذشته از همه ی این ها، جنبشی که با شعار هوشمندانه « زن زندگی آزادی» شروع شده، ناسزاهایی با «حواله دادن» آلت تناسلی مرد و نام بردن از آلت تناسلی زن به عنوان نقطه ضعف دشمن ، کاملا متضاد با آزادی زن است. و نادرست تر این که برخی زن ها چنین شعارهایی را می دهند.

آیا به راستی برای یک انسان متمدن که شعار زن، زندگی و آزادی می دهد کلمه ای بالاتر از «جنایتکار»، «وطنفروش»،«واپسگرا»، «آدمکش» «دیکتاتور» «بی شرف» «جانی» وجود دارد که به جایش مردهایی آلت تناسلی خودشان، و زن هایی آلت تناسلی شوهر و یا پدر و برادرشان را به عنوان یک «قدرت مردانه» و نوعی حربه «مردسالارانه» حواله دشمنان انسان و انسانیت می دهند؟

می دانم برای برخی از هموطنان ما نفرتِ به حق از این حکومت به اندازه ای ست که نمی دانند چگونه باید خشم خود را خالی کنند، اما بهتر است از میلیون ها زن ومرد نوجوان و جوانی در ایران بیاموزیم که در سراسر چند هفته گذشته رویاروی این حکومت ایستادند، و با شعارهایی بسیار ساده، اما با محتوایی بسیار با اهمیت تر، حکومتی ها را بیشتر از این کلمات زشت، «زن ستیزانه» و «مردسالارانه» آزار داده اند.