وزیر امور خارجه اوکراین امروز گفت که به رئیس جمهوری این کشور پیشنهاد قطع رسمی روابط دیپلماتیک کی‌یف و تهران را داده است. ارتش روسیه روز گذشته بار دیگر به ده‌ها هدف از جمله زیر‌ساخت‌های انرژی اوکراین با پهپادهای انتحاری حمله کرد.

در این حملات حداقل چهار نفر از جمله یک زن شش ماهه باردار و همسرش جان خود را از دست دادند.

کی‌یف می گوید که این حملات به وسیله پهپاد ایرانی شاهد ۱۳۶ انجام شده است. تهران می‌گوید هیچ تسلیحاتی در اختیار روسیه قرار نداده است.

این در حالیست که اوکراین می‌گوید مطمئن است که این پهپاد‌ها ایرانی هستند و برای ادعای خود حاضر است کیفی پر از مدارک را در اختیار قدرت‌های اروپایی قرار دهد.

وزیر خارجه اوکراین در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت: «ایران مسئولیت کامل تخریب روابط با اوکراین را بر عهده دارد. من پیشنهاد قطع روابط دیپلماتیک با تهران را به رئیس جمهوری اوکراین داده‌ام.»

آقای کولبا همچنین افزود که کی‌یف قصد دارد برای خرید تجهیزات دفاعی و همکاری نظامی به اسرائیل درخواست رسمی بدهد. اگرچه همچنان مقامات اسرائیلی در این باره اظهار نظری نکرده‌اند.

کمک به روسیه ورود به گرداب خطرناک است

روزنامه شرق نوشت: روابط تهران‌-مسکو که در چند سال اخیر با تحولات شگرفی روبه‌رو شده، ایران را خواسته و ناخواسته به یکی از متحدان روسیه تبدیل کرده است. این تحول در وهله اول ریشه در عامل نظری نگاه ایران به غرب و به‌ویژه آمریکا دارد که با وجود گذشت بیش از چهار دهه و دگرگونی در مناسبات بین‌المللی همچنان در بر پاشنه «دشمن» انگاشتن آمریکا می‌چرخد.

ظاهرا جمهوری اسلامی به این جمع‌بندی رسیده که روسیه برنده نهایی است و جنگ اوکراین تغییرات وسیعی را در مناسبات بین‌المللی در پی داشته و پایه‌های نظم نوین جهان را پی‌ریزی خواهد کرد. تحول در مواضع ایران و خروج از ریل بی‌طرفی و قرارگرفتن در کنار روسیه بر مبنای چنین تحلیلی است.

برخلاف این تحلیل، واقعیت‌های جنگ اوکراین در جهتی مغایر با این برداشت ایران از نتیجه جنگ در جریان است. غرب روسیه را در باتلاق اوکراین به دام انداخته و تا از پای افتادن روسیه آن را ادامه خواهد داد. پوتین با تصور جنگ یک‌هفته‌ای و اشغال کی‌یف ارتش خود را وارد اوکراین کرد.

پس از گذشت حدود شش ماه دومین قدرت بزرگ نظامی جهان نتوانسته شرق اوکراین را به‌ طور کامل به تصرف درآورد و اتصال زمینی به کریمه را تکمیل کند. تسلیحات پیشرفته غرب ضربات سهمگینی را به ارتش روسیه وارد می‌کند.

آمریکا اینک با استفاده از منابع و امکانات هم‌پیمانان اروپایی، جنگ را به صورت نیابتی مدیریت می‌کند. پوتین با تصور «زمستان تعیین‌کننده» جنگ را ادامه می‌دهد. پیش‌بینی اینکه در زمستان شاهد چه تحولاتی خواهیم بود اندکی دشوار است؛ ولی بعید به نظر می‌رسد که حتی در صورت تشدید بحران انرژی در اروپا و استمرار رکود اقتصادی و فشار تورمی، غرب پروژه مهار روسیه از طریق دام اوکراین را ناتمام بگذارد.

شواهد میدانی از ناکامی روسیه در دستیابی به اهداف خود در جنگ حکایت می‌کند. ارتش روسیه خسارات سنگینی متحمل شده و با اینکه آمار رسمی از سوی کرملین منتشر نمی‌شود، براساس گمانه‌زنی‌های غربی روسیه علاوه بر خسارات سنگین لجستیکی، قریب به ۷۰ هزار سرباز خود را از دست داده است. این رقم در صورت صحت پوتین را در داخل با معضلات جدی روبه‌رو خواهد کرد.

پوتین دیگر اعتباری در میان رهبران غربی ندارد. پیش‌بینی‌ها و توهمات اولیه او و فرماندهانش در رابطه با پیروزی سریع در جنگ اوکراین، استفاده‌نکردن از فرصت‌های پیشین برای رسیدن به توافق دیپلماتیک، پیشرفت‌های نظامی و سرسختی اوکراینی‌ها، روسیه را در شرایط بی‌بازگشتی قرار داده است.