به گزارش رادیو فرانسه، سازمان دیده‌بان دانشگاه‌های این کشور، شامل گروهی از اعضای جامعه دانشگاهیان و پژوهشگران این کشور، بار انتشار بیانیه‌ای از «زنان و مردانی که در ایران برای آزادی می‌جنگند» اعلام پشتیبانی کرد و یادآور شد که «مبارزه با حجاب تنها به زنان ایرانی مربوط نمی‌شود».

این سازمان مردم‌نهاد فرانسوی که شامل «شبکه‌ای از دانشگاهیان مخالف نژادپرستی، یهودستیزی، نژادگرایی و امت‌گرایی» و نیز «مدافع سکولاریسم» است، در بیانیه خود با یادآوری حکایت تاریخی مرد جوان فرانسوی، جان باختن مهسا امینی را به قتل او تشبیه کرده است.

در سال ۱۷۷۶ میلادی شوالیه دولابار که کلاه خود را کج نهاده بود، پس از محکومیت در دادگاه شهر ابویل به دلیل «توهین به مقدسات»، شکنجه و اعدام شد.

این نهاد با یادآوری این که ولتر، فیلسوف فرانسوی در آن سال قلم به دست گرفته و «شجاعانه» از شوالیه دولابار دفاع کرد، می‌نویسد که حالا ما در سال ۲۰۲۲، همچنان باید به «دفاع آشکار و شجاعانه» از «آزادی‌های فردی» در برابر «تعصب مذهبی رژیم‌های خودکامه اقتدارگرا و سرکوبگر» بپردازیم.

جامعه دانشگاهیان و پژوهشگران عضو این سازمان فرانسوی در بیانیه خود ضمن اعلام «حمایت بی قید و شرط» از زنان و مردانی که «اغلب بسیار جوان هستند»، و هم اکنون «به قیمت جان خود برای آزادی» در ایران می‌جنگند، در عین حال از این که این حمایت در فضای آموزش و پژوهش فرانسه «آن چنان که باید، آشکار و مصمم نیست»، ابراز «تأسف» کرده‌اند. (به خاطر وجود جریانی از چپ فرانسه که به چپ اسلامی معروف شده است)

آنها با یادآوری و تکریم شعار «زن، زندگی، آزادی» نوشته‌اند که مردم ایران اعم از زنان، معلمان، دانش‌آموزان و دانشجویان، نوجوانان و مردانی که از آنها حمایت می‌کنند، با این شعار در واقع دست رد می‌زنند بر سینه حجاب اجباری که نماد و مظهر حکومتی «دین‌سالار» و «دیکتاتوری مبتنی بر حقارت و انقیاد زنان» است.

این سازمان با ابراز خرسندی از این که امروز در فرانسه افراد بیشتری از خیزش حاضر در ایران پشتیبانی می‌کنند، می‌نویسد که از جمله این افراد کسانی هستند که «تا همین اواخر به شدت از پوشیدن حجاب مسلمانان در کشورهای غربی دفاع کرده و از ترس متهم شدن به اسلام‌هراسی از زنان مخالف حجاب حرفی نمی‌زدند».

در بیانیه این نهاد از دولت و دانشگاهیان فرانسه خواسته شده است تا «در هر جا که هستند و با هر وسیله‌ای که در اختیار دارند»، از «مبارزات قهرمانانه مردان و زنان ایرانی» پشتیبانی کنند.

این گروه از دانشگاهیان در نهایت آرزوی خود برای آینده ایران را این گونه بیان کرده‌اند: آرزو می‌کنیم جنبش سهمگینی که امروز در حال گسترش است، موفق شود و ایرانی سکولار و دموکراتیک به وجود آورد.