به نام پروردگار یکتا

از دست دادن فرزند و دوری از فرزند ، اندوهی بزرگ برای هر مادر است. مادران بسياری در طول چهار دهه گذشته داغدار شدند. مناسب دیدم که همراه با برائت جستن از برادرم ، مراتب همدردی خود را با همه مادران عزادار جنايات رژيم جمهوری اسلامی ، از زمان خمينی تا دوران کنونی خلافت مستبدانه علی خامنه ای ، اعلام دارم .من نيز چون همه مادران عزادار ایرانی در غم دوری از فرزندم هستم.

وقتیکه دختر من را با خشونت دستگیر میکنند ، مشخص است که هزاران برابر خشونت بر دختران و پسران مظلوم دیگران اعمال می دارند.

مخالفت و مبارزه خانواده ما با این نظام جنایتکار تنها چند ماه پس از انقلاب شروع شد ، چرا که جنایات این نظام و سرکوب هر صدای مخالف و زندانی کردن فرهیخته ترین و دلسوزترین جوانان این سرزمین و شدیدترین شنکجه ها و اعدامهای وسیع از همان ابتدا شروع شد.

همسرم علی تهرانی از همان ابتدا مخالف این نظام و ولایت فقیه بوده و صدای آزادیخواهی مردم بود و در این راه هر گونه سختی منجمله زندانی شدن در سال ۱۳۶۰ و مجدداً ده سال زندان در کهنسالی را متحمل شد. دخترم فریده نیز در طی بيست سال گذشته با فعالیتهای مدنی و حقوق بشری و حمایت از زندانیان سیاسی و خانواده هایشان و تلاشش برای نجات اعدامیان هر گونه سختی و زندانی را تحمل کرده است.

من به عنوان وظیفه انسانی خود سالها پیش بارها و بارها صدای حق طلبی مردم را به گوش برادرم علی خامنه ای رساندم ولی پس از آنکه دیدم ‌گوش شنوایی ندارد و راه خمینی را در سرکوب و کشتار مردم‌ بی گناه ادامه می دهد با او قطع رابطه کردم.

دغدغه من همواره مردم و مخصوصا زنان ايران بوده است و خواهد بود. باورم بر اين است که رژيم جمهوری اسلامی خمينی و علی خامنه ای به جز درد و رنج و ظلم برای ايران و ايرانيان ارمغانی ديگر نداشته است. مردم ايران شايسته داشتن آزادی و رفاه می باشند و قيام آنها برای رسيدن به حقوق حقه خود مشروع و لازم است. اميد من پيروزی مردم و سرنگونی استبداد حاکم بر ايران می باشد.

پاسداران و مزدوران علی خامنه ای باید هر چه زودتر اسلحه هایشان را زمین‌گذاشته و به مردم ‌بپیوندند قبل از آنکه خیلی دیر شود.

متاسفم که بدليل معذورات جسمی نميتوانم آنگونه که بايد در حرکتهای اعتراضی شرکت کنم. اما قلباً و روحاً با مردم و در کنار مردم ايران هستم.

برادرم صدای مردم ایران را نمی شنود و به نادرستی صدای مزدوران و جیره خوارانش را صدای مردم ایران‌ میشمارد و آنچه برازنده خودش می باشد را به مردم غیور و ستمدیده ایران اطلاق میکند.

باشد که مبارزه بر حق مردم برای رسيدن به آزادی و دموکراسی هر چه زودتر پيروز گردد.

بدری حسينی خامنه ای – تهران
آذر ماه 1401