به گزارش سایت فراور، در همان روز نخست حمله نظامی، ابراهیم رئیسی، در گفت‌وگوی تلفنی با ولادیمیر پوتین، همتای روس خود، تاکید کرد: «گسترش ناتو به سمت شرق تنش‌زا است. گسترش ناتو تهدیدی جدی علیه ثبات و امنیت کشور‌های مستقل در مناطق مختلف است».

همچنین، حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی در توئیتی، ضمن راه‌حل ندانستن جنگ و ضرورت برقراری آتش‌بس و تمرکز بر راه حل سیاسی و دموکراتیک، «اقدامات تحریک‌آمیز ناتو با محوریت آمریکا» را عامل اصلی وقوع جنگ معرفی کرد. در ادامه بسیاری از رسانه‌های نزدیک به قدرت در ایران نیزبه جای به کار بردن واژه جنگ یا حمله نظامی، واژه عملیات نظامی ویژه روسیه علیه اوکراین را به کار گرفتند.

مجموع این روند از همان ابتدا فرضیه همراهی تهران با مواضع مسکو در قبال اوکراین را پررنگ کرد. هر چند تهران اصرار داشت که مواضع تهران صلح‌خواهانه و بی‌طرفانه است. در واقع، در ابتدای حمله نظامی روسیه، جمهوری اسلامی تلاش کرد سیاست خود را بر سه محور اساسی قرار دهد. اول درک نگرانی‌های روسیه ناشی از نفوذ هر چه بیشتر ناتو؛ دوم معرفی ناتو به عنوان عامل وقوع جنگ و سوم دعوت طرفین به صلح و ترجیح دیپلماسی در برابر جنگ.

اما خوانش و نگاه دولت کی‌یف و رسانه‌های غربی بسیار متفاوت از این بود که جمهوری اسلامی را به عنوان بازیگری بی‌طرف بپذیرند. هر چند در ماه‌های ابتدایی جنگ اوکراین، تنها موضع حمایتی تهران از مسکو مورد انتقاد دولت زلنسکی بود، اما از اوایل مهر ماه سال جاری با رمز ورود پهپاد‌های ایرانی به میدان جنگ اوکراین، موجی گسترده از تبلیغات سیاسی و رسانه‌ای به جریان افتاد تا پای ایران به میانه جنگ اوکراین کشیده شود.

وقتی بیدار شدیم که در میانه بزر‌گ‌ترین جنگ اروپا در ۷ دهه گذشته بودیم!

با گذشت سیصد روز از حمله روسیه به اوکراین، ولودیمیر زلنسکی در ۲۱ دسامبر (۳۰ آذر) در جریان سفری ۱۰ ساعته به آمریکا، در جمع نمایندگان کنگره آمریکا، مدعی شد که ایران از روسیه در جنگ اوکراین برای هدف قرار دادن زیرساخت‌های این کشور حمایت می‌کند و حتی پا را فراتر گذاشت و گفت: «ایران صد‌ها پهپاد انتحاری را در روسیه مستقر کرده و این زیرساخت حیاتی ما را در معرض خطر قرار می‌دهد. این‌گونه بود که یک تروریست، (تروریست) دیگری را کشف کرد».

در جدیدترین اظهارنظر نیز شاهد هستیم که مشاور ریاست جمهوری اوکراین در صفحه توییترش با تکرار ادعای غرب مبنی بر ارائه پهپاد‌های ایرانی به روسیه برای استفاده در جنگ اوکراین، مدعی شده که «ایران آشکارا تحریم‌های بین‌المللی را به سخره می‌گیرد.» البته این مقام اوکراینی بر اساس این ادعا خواستار نابودی کارخانه‌های تولید تسلیحات ایران نیز می‌شود.

با تامل در این موضع‌گیری‌ها به وضوح می‌توان اظهار داشت که اکنون ایران دیگر بازیگری بدون طرف در میدان بحران اوکراین نیست. حالا خواسته یا ناخواسته پای تهران به عمق بحران کشیده شده و حتی ایران را به یکی از طرف‌های اصلی میدان جنگ اوکراین تبدیل کرده‌اند. اکنون ایران درگیر بزرگ‌ترین جنگ اروپا در تمامی سال‌های بعد از جنگ جهانی دوم شده است. جنگی که شاید تهران هنوز باور ندارد که با وجود عدم میل به درگیر بودن در آن، ترکش‌هایش بسیار فراتر از آن‌چه باور داشت، به ایران رسیده است.

نیویورک تایمز روز گذشته در گزارشی نوشت: آمریکا برای متوقف ساختن ایران در تأمین پهپادهای انتحاری به روسیه خیز برداشته است.

این روزنامه از یک برنامه درحال گسترش دولت آمریکا برای مختل کردن توانایی رژیم ایران در تولید و تحویل پهپادها به روسیه برای استفاده در جنگ اوکراین خبر داد.