روح الله مؤمن نسب، دبیر کل جبهه انقلاب اسلامی در فضای مجازی، در مناظره دانشگاه شاهد گفت: قاعدتا و منطقا باید اولویت با بستن محتوا باشد نه بستن پلتفرم‌ها، اما بدون همکاری شرکت اصلی چاره‌ای نیست.

وی افزود: ۲۰۰ میلیارد تومان برای فیلترینگ هوشمند هزینه شد که با عوض شدن الگوی کد اینستاگرام دور زده شد.

هزینه تراشی سنگین فیلترینگ

فیلترینگ و اعمال محدودیت برای اینترنت، برای کشور‌ها هزینه سنگینی دارد. با این وجود در سراسر دنیا، دولتمردان برای اعمال سیاست‌های خود، این هزینه‌ها را به جان می‌خرند و خیل بزرگی از جمعیت کشور‌ها را متحمل ضرر فیلترینگ و قطع اینترنت می‌کنند.

به گزارش شرکت فناوری Top ۱۰ VPN در سال ۲۰۲۲، روسیه ابتدا با محدود و سپس مسدود کردن دسترسی به سایت‌های رسانه‌های اجتماعی و خبری، گران‌ترین انسداد اینترنت را ایجاد کرد. هزینه اقتصادی اعمال این سیاست برای این کشور حمله به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲ تا پایان این سال، ۲۱.۶ میلیارد دلار اعلام شده است. این هزینه ۱۱۳ میلیون نفر از مردم روسیه را نیز متأثر کرده است.

پس از روسیه، ایران در رتبه دوم گران‌‎ترین هزینه تخمین محدودسازی و فیلترینگ را در سال گذشته میلادی رقم زده و تقریباً ۷۲ میلیون نفر را با هزینه اقتصادی ۷۷۳ میلیون دلار تحت تأثیر قرار داده است. گزارش‌های داخلی از جمله تپسل-شبکه هوشمند و هدفمند تبلیغات آنلاین در موبایل- نیز در گزارشی به بیکار شدن تعدادی از جوانان اشاره کرده است.

طبق گزارشی که سازمان نصر منتشر کرده بود نیز ۴۰۰ هزار کسب و کار دیجیتال در معرض نابودی قرار گرفته‌اند. به گفته رئیس اتاق بازرگانی تهران بین ۵۰۰ تا ۷۰۰ هزار فروشگاه اینستاگرامی در معرض نابودی هستند و معیشت بیش از ۱۰ میلیون نفر به خطر افتاده است.

فرزین فردیس، رئیس کمیسیون اقتصاد نوآوری و تحول دیجیتال اتاق تهران نیز از خسارات کسب و کار‌های آنلاین برآوردی ۸۰ هزار میلیارد تومانی داشته است. همچنین ۳۵ هزار میلیارد تومان اقتصاد حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات به‌طور مستقیم و ۴۵ هزار میلیارد تومان به سایر کسب و کار‌ها ضرر وارد شده است. البته هزینه‌های اجباری فیلترینگ فقط مالی نیست.

طبق آماری که رصدخانه مهاجرت ایران منتشر کرده، این وضعیت بیش از ۷۰ درصد از مدیران میانی و ارشد کسب و کار‌ها را تشویق به مهاجرت کرده است.

به گزارش وب‌سایت معتبر «اکسس نَو» که از حق دسترسی به اینترنت در جهان دفاع می‌کند، کنترل اینترنت البته نه‌فقط قصه ما که روایت مشترک ۳۵ کشور دیگر در دنیاست که دولت‌هایشان فقط در سال گذشته ۱۸۷ بار در این شبکه اختلال ایجاد کرده‌اند.

این دولت‌ها بیش از اینکه دسترسی به اینترنت را حقی شهروندی بدانند، آن را امتیازی ویژه به‌حساب می‌آورند. از این روست که بدون اینکه نگران تضییع حقوق مردم باشند، دست به ایجاد اختلال یا قطع اینترنت می‌زنند. اقدامی عجیب که چه در سطح ملی یا منطقه‌ای و حتی نقطه‌ای بر همه اقشار جامعه از صاحبان کسب و کار گرفته تا مردم عادی تاثیر منفی می‌گذارد و بسیاری را متضرر می‌کند.